Alle inzendingen over de schijn ophouden

De schijn ophouden is de kostbaarste zaak ter wereld.…

na zoveel jaar de schijn ophouden val je eindelijk door de mand jouw ware aard komt nu naar boven je hebt jezelf niet meer in de hand je draaide mij een rad voor ogen je hebt mij maar vooral jezelf bedrogen nu zijn jouw leugens je net een stapje voor ik kan alleen maar denken ...... waarvoor…

De schijn ophouden gaat niet meer. Het schild is gebarsten. Je ogen staan dof en je ademt zwaarte. Pijn staat op je voorhoofd geschreven. Daarom lopen mensen met een boog om je heen. En dat verdomme alleen maar, omdat je ooit hebt aangenomen dat je het niet verdient. Dat je slecht bent. Beter je best moet doen.…

Je moet de schijn ophouden omdat anders wanneer Hans en Sybrand straks de aanbeveling doen dat Henri en Rob ook met Dilan aan tafel moeten gaan zitten voor formatiegesprekken iemand zou kunnen zeggen: “Ja, ja, dat zeggen jullie nu maar jullie zitten alleen maar de schijn op te houden want in werkelijkheid weten wij dat Hans Dilan een lelijke heks vindt…

Dat is confronterend voor alle systemen die de schijn ophouden dat ze zijn wat ze lijken. 'Aan waarheidsvinding doen wij niet', werd letterlijk gezegd door een zorginstelling tegen een lotgenoot van huiselijk narcistisch leed. De reputatie van de dader moest beschermd worden. Rutte heeft niets meer op te houden, hoorde ik in het nieuws.…

Liever nog dertien jaar de schijn ophouden om zogenaamd zijn voorbeeldige gezin in een positief imago te houden.…

Geert wil de schijn ophouden klaar te staan voor het landsbestuur. Hij vierde het in Almere, stad vers veroverd op de golven. Over Rutte(VVD) geen nieuws: hij kwam weer over als een lachende bankemployé met status interim-manager. Wel nu met meer zelfvertrouwen.…

De schijn ophouden, zoals ik bovenstaande situatie zou willen bestempelen, doen we vaker dan we denken. Neem nou kledingverkopers. Hoe groot is de kans dat een kledingverkoper een zwaarlijvige vrouw het dragen van ‘skinnyjeans’ zal afraden wanneer deze mevrouw zichtbaar overtuigd is van haar modebewustzijn?…

Zelfs de meest ervaren, enthousiaste maar onbevoegde ballonvaarder zal ooit eens door de mand kunnen vallen.…

Zoals men, gaande door een lange straat, (Die, somtijds zich verbredend tot een plein, Of soms ophoudend, waar de bruggen zijn, Van dit eind van de straat naar 't ander gaat) Zo bont des 's avonds in helle schijn, Die van het winkel-licht naar buiten slaat, Elk mense-popje ziet, dat gaat of staat, Dat hoofd en schouders 't aller-lichtste…

Het werkwoord hebben en het werkwoord zijn; Hiermee was tijd, was eeuwigheid gegeven, De ene werklijkheid, de andre schijn. Hebben is niets. Is oorlog. Is niet leven. Is van de wereld en haar goden zijn. Zijn is, boven die dingen uitgeheven, Vervuld worden van goddelijke pijn. Hebben is hard. Is lichaam. Is twee borsten.…

Het grootste ongeluk is geluk dat niet ophoudt.…

Is er hulp voor mijn probleem? Kan iemand me zeggen wat ik moet doen? Ik moet schrijven, ik moet pennen, ik moet de toetsen raken, ik moet mijn gedachten kwijt, ik moet ik moet, heb ik hulp nodig? Ben ik absurd bezig? Vraag me een onderwerp en ik schrijf, vraag me " wat ik deed vandaag" en je krijgt een verslag! Leuke dingen maak ik mee, oké, soms…

Er is ook nog een bijkomend voordeel van een godsbeeld zonder een scherp, herkenbaar profiel: de aanhangers ervan kunnen de schijn ophouden van ultieme verdraagzaamheid. Zij kennen God geen afgebakende, welomschreven eigenschappen toe en geven daardoor iedereen de vrijheid om Zijn wezen een eigen, subjectieve invulling en betekenis te geven.…

Toen brandde een blos van toorn op mijn gelaat, En 'k vroeg: - ‘Hoe brengt mijn goede gids mij hier, Waar al wat is, geen wezen heeft, maar schijn?’ ‘Opdat uw lied,’ sprak hij, ‘geen logen vier', Opdat uw hand zich niet verleiden laat De Waan te plukken voor het ware Zijn!’…

Naakt laat je me zelden naderen Dan werp je de handdoek over mijn kop Alsof er achter het netvlies Een papegaai schatert Met een braakbal in de krop Toch gniffel je in een klam vuistje Als jouw schoot sneller ademt Met wankele zwier Met de heupen van een ballerina Mijn verzengend vlees Mijn verzadigde leeuwin Zo schenk je jouw vezels…

Mijn schrijfsels schijnen zoetsappig te zijn. Ze schijnen te vallen onder de categorie..Kiss me and smile for me.. Nou en?? Daarom wilde ik ermee ophouden. Vanwege die weegschaal die naar het negatieve uitsloeg. Tot ik bericht kreeg van mensen die mij vroegen waar mijn woorden bleven. Want zij misten die woorden.…

Ik probeer dezelfde woorden te vinden om mee te praten, mee te doen Ik boots hun lach na maar die van mij lijkt altijd net te schel of net te zacht Het is alsof ik hier niet hoor Per ongeluk in het verkeerde leven gezet op de verkeerde plaats Ik lijk verdwaald De wereld die wel klopt moet zijn verstopt ik zie het tenminste niet Probeer…

de toorts brandt al laag, vandaag wordt nooit meer lichter komt niet verder dan wat een hart verzucht kijk, snel naar de einder, het goud blinkt nog maar even…

Vorsten moeten er niet alleen voor zorgen dat hun daden waarachtig en rechtvaardig zijn, maar ook dat ze er als zodanig uitzien.…

ik neem uit het medicijnenkastje een aspirine en een dosis filosofie die de stoelgang bevordert en helpt bij de afvoer van afvalstoffen zoals een wandeling op het strand het schuldgevoel doelmatig afweert neem ik vrede met het keukenwerk en dis gedienstig het avondmaal op want ik heb zo waar de schijn tegen kan niet even schuilen voor…

Het gaat door zomaar, om de lieve vrede alsof het normaal is en we met z'n allen de schijn op willen houden.…

en schreeuwt Iedereen, de wereld, zelfs jij Iedereen wordt en is en blijkt Terwijl ik alleen maar schijn Te zijn of blijk te schijnen…

Ik zeg je niets, ik zeg je iets Ik vertel je duizend dingen Om bij jou, maar ook bij mij De waarheid te verdringen…

de spinnenwebben zitten vol berkenzaadjes pseudo insecten…

ik open de deuren van m'n ziel in een vlaag van vertrouwen. het ware alsof ik een tentoonstelling presenteer van oud ijzer tot en met fonkelende smaragden. "zie ik daar geen onbegrip in de schittering van je ogen?" met een droeve dreun sluiten zich mijn deuren. ineens een zoete glimlach en zij antwoordt mij: "ik was maar wat…

De glimlach op je lippen is het laatste wat ik van je zag. De duizenden tranen, de ontelbare krassen op je ziel en het cruciale gevoel van machteloosheid die zouden volgen, heb ik niet meer meegemaakt. Jij was voor mij het mooie, zorgeloze meisje dat door de mantel der liefde werd bedekt, de vrolijke jonge vrouw in de bloei van haar leven. Dat je in…

We moeten eerst leren om 'nee' te zeggen voordat we oprecht 'ja' kunnen zeggen.…

Elk ding krijgt zijn gouden naam Eens in schoonheids vol verzaam Als al schone dingen zijn Zonneklaar en zonder schijn. Daar vervalt het schone woord Hem wie reeds de zaak behoort, Die haar diepst heeft liefgehad Zonder dat.…

Rosa, Roos totaal veloren raak ik blozend rood jouw geur plaagt zacht mijn zinnentuig als ik beminnend buig voor al die pracht rosa, schijn in zonnetuinen over grenzen raak ons blozend aan en laat jouw geuren uitbazuinen over onze liefdeswensen…