Reputatie of waarheid.
In een bijbelstudie las ik dat het eerste dat valt als God regeert, de reputatie is. Dat is confronterend voor alle systemen die de schijn ophouden dat ze zijn wat ze lijken. 'Aan waarheidsvinding doen wij niet', werd letterlijk gezegd door een zorginstelling tegen een lotgenoot van huiselijk narcistisch leed. De reputatie van de dader moest beschermd worden.
Rutte heeft niets meer op te houden, hoorde ik in het nieuws. Dus mag hij kruiperig zijn om de Navo bij elkaar te houden. Eigenlijk heeft hij zijn broek laten zakken. Iedereen kijkt beleefd de andere kant op zodat hij niet verliest wat hij sowieso niet had.
De medische zorg suggereert dat ze alles kan. Het eerste dat sneuvelt in ziekenhuizen is de menselijke ziel, zoals de waarheid in een oorlog. Artsen studeerden medicijnen in plaats van geneeskunde. Nog even en ze wekken de schijn de doden op te wekken als een god. Aan de rand van dit wonderland kwakkelen mensen met niet op te lossen mankementen. Niet ziek genoeg, niet dood genoeg om eer van op te strijken.
De reputatie van een slechte ouder moet kost wat kost beschermd worden. De kinderen mogen liegen en zeggen dat dit liefde heet. Als een van deze kinderen laat blijken dat het uit beter hout is gesneden, wordt het de zondebok, waarop men zijn frustraties legt om de waarheid eronder te houden zodat de privacy van het gezin met het ouderlijk gezag in stand blijft.
Het slachtoffer speelt een rol, zo wordt er gezegd. Zij krijgen een neerbuigende reputatie als ze niet snel ophouden met klagen en jammeren. Niet slachtoffers, maar narcisten draaien van dader naar een rol als slachtoffer, om het medelijden van het publiek te winnen. Echte slachtoffers gaan door een eerloos herstelproces.
Het verbaast me dat het imago van de buurt waarin ik woon hardnekkig overeind blijft. In de jaren zeventig vorige eeuw, toen de hippies van destijds hun intrek namen, vervingen ze de ouderwetse vitrages voor gehaakte gordijntjes met gaatjes waar vandaag de dag nog prima doorheen te gluren is door de voorlopers van een betere wereld.
Veel mensen maken zich terecht druk om het milieu. Het gaat om controle als je het mij vraagt. Maar moet de reputatie dan vallen voor een betere wereld? Een mens werkt immers voor zijn onderhoud en is daarbij ook iemand.
Ooit kende ik een man die werkelijk geen kapsones in zich had. Hij woonde en werkte als stadsbeeldhouwer in een park en genoot een verzekerde reputatie. Hij kocht nooit iets waarvan hij de verpakking weg moest gooien. Dat wat de aarde wel lustte stopte hij weer terug, want hij had schijt aan alles wat de schijn wekt meer te lijken dan het is.
16 mei 2026
Geplaatst in de categorie: maatschappij

Geef je reactie op deze inzending: