Alle inzendingen over druilerig

Zou het dan misschien zo zijn, dat mensen de rommel die ze gekocht hebben op die datum, weer kwijt willen op deze druilerige zondag? Tja dat is natuurlijk ook een optie.…

Druilerige druppels dropen daar, daar langs de deur. Naakte natte neuzen niesden, snoven niet de geur. Blozende blikken bleken bezig, bezig te onthullen mijn malheur.…

In een grijze lucht vliegen grijze meeuwen door een druilerige regen ...het schijnt ze niet te deren... onder zich de grijze gebouwen van een doods Almere Dit alles waargenomen door de gaten van een aan stukken gereten zonnescherm ...zelfs dat is grijs...…

een druilerige regen stemt mijn Mokum tot een grijs bestaan over lauwe koffie turend zie ik kabbelend water aan mij voorbijgaan vandaag bruist het niet van kleurrijke mensen de stad lijkt dood ook al belt de tram zijn stem en zijn luiken gastvrij geopend door mij gaan verleden wensen en een hoop die zwaarder weegt dan lood…

De overtocht is moeilijk, door de druilerige nattigheid. Er is geen houvast meer, en met de moed der wanhoop, probeer je het weer, zonder resultaat, zonder hoop. Zwetend en vermoeid, je vingernagels verschroeid, door het willen grijpen in het ijle, je laatste krachten zijn weg, te hoog was die spitse berg.…

De overtocht is moeilijk, door de druilerige nattigheid. Er is geen houvast meer, en met de moed der wanhoop, probeer je het weer, zonder resultaat, zonder hoop. Zwetend en vermoeid, je vingernagels verschroeid, door het willen grijpen in het ijle, je laatste krachten zijn weg, te hoog was die spitse berg.…

Als ik zo in de druilerige regen zit ....geknield en geriefelijk voelend ....levend wezentje Max....tegen me aan....dan besef je ineens waar alles voor staat....de regen vandaan komend waar een soort van vrede heerst....de regen heeft al heel wat gezien....als een soort van kleine oogjes kunnen ze dan naar onder vallen....soms kunnen het ook grote…

De broer die altijd op mij wacht, terwijl mijn leven zich ijlings voortspoedt en mijn gedachten vaak afdwalen van zijn lotsbestemming en levensomstandigheden, wachtte ook op mij op de druilerige zondagmiddag waarop ik hem opnieuw bezocht.…

Ik kijk even naar buiten en besef dat het komt door dat druilerige sombere weer. Maar ach, melancholie heeft ook iets moois in zich, alleen dat dansen al – iets vertederends toch of niet soms?…

Zomaar een ontmoeting een saaie, druilerige zondag heel aangenaam verrast op het moment dat ik jou zag Samen slenteren over de kermis muziek, kleuren en vrolijkheid alles draaide om me heen ik verloor alle besef van tijd De zon brak door de wolken haar stralen als voorteken gegeven weg met duisternis en regen licht en zon voor het verdere…

Verdampte hitte rammelt als verroeste uitlaatklep de bergen uit zwermt huilend uit over oases van verscholen inboorlingenbotten Die venijnige klaagzang toont de blanke het verwrongen lijden van roemloos verzande tropen en laat hem vrijwillig vluchten Eindelijk terug bij 't druilerige weer glibberen bevroren tegels zijn zolen onderdoor…

Prozatekst: Het is druilerig weer. Fijne druppeltjes tikken op bladeren en takken, geven het bos een enigszins nevelig aanzien. Zo hier en daar staan varens, die niet als hun meeste soortgenoten nu bruin en dor zijn, maar nog hun groene kleur van de zomer hebben. Rondom deze planten fladderen en springen koolmezen heen en weer .…

Zijn doordringende blik Peilt achteloos De liefdevolle vrucht van Het verwoestende mensenkind, Gedachteloos achtergelaten, als een Opdringerig koekoeksjong, In de druilerige portieken Van een, zichzelf het leven Uitzuigende, wereld. Verschroeiende muskieten, Haatlarven van doldrieste wezens, Verblijven blind in hun Verborgen kokers.…

naar school gaan was jaren achtereen ’s morgens vroeg om half zeven begin van leven douchen kleden voor druilerige regen fietsend wind tegen door de duinen niet verzuimen hand opsteken naar de lange regenjassen de mannen van het gesticht langs de weg dicht op de halte van de busstop ogen binnen gericht roerloos in stand in hun stille…

Op een druilerige dag zoals vandaag, je niet drijfnat thuis wilt komen van een onfortuinlijk ritje, je eigenlijk toch buiten niks te zoeken hebt zit ik, zonder de verwarming aan, zonder verlichting eveneens me iets af te vragen!…

De sfeer in Tilburg is duister, desolaat en druilerig, maar in januari kun je niet anders verwachten....…

Het wordt nummer twee in de optie maar ja: zeg hier: een luie, ontspannen, rustige en gemoedelijke zondag dan moeten we denk ik nog even goed uitpluizen wat die woorden nou precies betekenen want: Al die woorden zijn namelijk van toepassing op mensen die snappen wat die woorden betekenen en daar schort het hier dus wel aan omdat: Je ook een druilerige…

stemmig het door jou gekleurde gebeurde voorbij twijfels en mistige mystiek over rede tot werelden verweven bekwam jij geluk, het gulle geven in gehuppel doorheen druilerige druppels ontwijk jij alle striktheid, wrange vorm plooi jij nooit recht nooit krom maar beklijft dit universum, uniek en mijn voor mezelf de ander gelijk mijn einde…

Buiten een druilerig landschap: regendruppels hechten zich aan uitbottende takken en ik zie een kunstzinnig standbeeld van moeder en kind dat de innige banden van het bloed suggereert, die nooit vergaan, die mij ook nu nog beheersen, nu je rust bij de oude eik waar ook Vader voor altijd verblijft.…

Dat klopt eigenlijk niet want de buien die neerknallen liegen er niet om, maar een kniesoor die daarop let, nietwaar? De tekst is grappig net als de halve dag die er inmiddels opzit, een vruchtbare dag ook nog want: afhankelijk van het weer, doen we boodschappen, heerlijk de aanbiedingen aanvullen in de kast, of ernaast als het qua hoeveelheid niet…

De roze loper, die op Roze Maandag onze lhbti-ers had verwelkomd, lag nog uit en voerde ons naar het centrum. Onze Kermis is de grootste van de Benelux en ze verwelkomde ons ook vandaag. Een voor sommigen en met name voor kinderen angstaanjagende gestalte van een soort voorhistorische aap is opgesteld aan de Spoorlaan. Een klein glanzend grijs olifantje…

Ik pakte mijn tas, deed het licht uit, het lokaal op slot en op straat zag ik in de nachtelijke druilerige regen alleen vreemdelingen op weg naar hun voor mij onbekende bestemming. De studenten waren verdwenen in de stad.…

De hele middag regent het al, druilerig, zonder onderbreking. Het onafgewerkte nest ligt er triest en verlaten bij. Ik zal ze missen, het jonge paar.…

De verregende pennenheld kwam te laat, omdat hij zijn auto maar moeizaam kwijt kon, hij vond tenslotte een druilerig achterafsteegje met de angst of hij zijn auto (maar Marcel toch!) wel weer zou vinden in deze crimineel beruchte stad en die angst lag dan ook voortdurend op zijn gespannen, teruggetrokken lippen.…

Het is een moment dat niets vraagt en toch iets zegt: hoe zelfs het kleinste leven een glans kan werpen op een druilerige dag. Hoe een vlieg - eenvoudig en onopvallend - ons kan leren het gewone als iets wonderlijks te zien. Ze blijft daar zitten, een stip van beweging in een wereld die bijna te groot lijkt voor haar fragiele lijfje.…

Bedankt, lieve Johan, want als het aan jou had gelegen en als je in de mogelijkheid was, dan had je mij zeker op een volgende druilerige avond onthaald met een donkerrode Bordeaux en me je exemplaar van 'Une Saison en Enfer' zelfs laten opeten!...…

Druilerige voorjaarsregen was het decor van de lente in Amsterdam. En ook de wind liet zich met graagte gelden. De mensen op straat worstelden met de paraplu, of waren gekleed in waterdichte regenpakken. Het lukte Bjarne niet om droog te blijven. Toen hij thuis was moest hij zich omkleden. Even later genoot hij van een warme kop koffie.…

Het weer is druilerig. De miezerige regen sijpelt langs mijn regenjas naar beneden op mijn schoenen, die al iets doorweekt zijn van de lange wandeling over de dijk.…

Ze tekende de regenbomen tijdens een druilerige herfstvakantie, ergens in de jaren tachtig. Haar relatie met de man met de nachtvracht leek al jaren voorbij, maar hij kwam soms tijdens nachtmerries in haar blonde hoofd spoken. Hij liet haar alle sporen van paranoia niet vergeten.…

Ondanks het druilerige weer trekt er een jolige stoet door mijn straat. Ik hoef niet op te staan uit mijn stoel om te weten welk schouwspel ik daar mis. Praalwagens met boeren erop. Druk bezig onwillige schapen te scheren. En tetterorkestjes met in beenwarmers gehulde swingende tienermeisjes.…