Alle inzendingen over hok

Op het gras buiten, liggen de spullen uit het hok. Het zonnetje schijnt. Een tijdperk is voorbij.…

De bekoorlijkste kip van het hok ging des nachts met vier hanen op stok. Elke ochtend verkondigde zij: 'Die vier hanen zijn alle van mij!' Ze verkoos in hun midden te staan met aan alle vier kanten een haan: eentje links, eentje rechts, eentje voor, eentje achter. (Dat had u al door.)…

"In onze grote pluimveefokbedrijven Gaan morgen alle deuren op de knip, Maar vreemd genoeg mag dan de hobbykip", Zo sprak de kippenboer, "wel buiten blijven. Zo komt het dat ik voor de goede zaak Van mijn beroep maar gauw mijn hobby maak."…

Vanmiddag dus bijna verveeld gekeken hoe vader haar het hok uit trok. Ze was zo stijf als een ding. Geen traan gelaten toen hij haar begroef maar later liep je langs het hok, begon in neus en keel toch iets te gloeien, als na zeven pepermunten tegelijk.…

Omgelegd door een fijnbesneden haantje dat onder in het hok, dicht bij het fundament woonde. ‘Eigen schuld’, zeiden de Correcte Haantjes en Hennetjes die boven in het hok woonden, ‘hij kraaide veel teveel onderuit de buik. Bovendien zat hij steeds rechts in het hok.’ De andere kippen knikten deemoedig.…

De boer had slechte oren hij had het niet verstaan en tussen de kippen in het hok nog een hen gedaan…

Dat beest moet in een hok en moet elke dag voer hebben. Waar haal ik zo gauw een hok vandaan'', zei hij. Van zijn reactie schrok en dacht, zo meteen gaat het niet door. Maar vader was een aardige man en ging nog dezelfde avond hout van de zolder halen en een rol kippengaas en timmerde een mooi hok in elkaar.…

U bezorgt me een hok vol met jongen!…

Hooks One and Only Farewell Tour, met Dennis Locorriere als enige frontzanger. Ray Sawyer ging verder als Ray Sawyer of Dr. Hook en later als Dr. Hook with Ray Sawyer. Dennis Locorriere ging naar Nashville, waar hij voor veel andere zangers liedjes schreef.…

een klein handje steekt nieuwsgierig de kop op het geitje steekt gelijk over een likje, een schreeuw van plezier en een huppeltje in het hok van de jeugd een spel van over en weer geen win of verlies alleen de lach en niets meer…

Ik neem niet graag een nodeloze gok, Dus stopte ik mijn kip en mijn kalkoen, Mijn eend, mijn gans, mijn pauw, mijn parelhoen En mijn parkiet gezellig in één hok En voordat ik de deur had dichtgedaan Tot slot ook een verdwaalde knobbelzwaan.…

Dat beest moet in een hok en moet elke dag voer hebben. Waar haal ik zo gauw een hok vandaan'', zei hij. Ik schrok van zijn reactie en dacht, straks gaat het niet door. Maar mijn vader was een aardige man en ging nog dezelfde avond hout van de zolder halen en een rol kippengaas en timmerde een mooi hok in elkaar.…

Ik kan niet zingen, ik zeg enkel tok En nooit heb ik mijn vleugels uitgeslagen: Ik scharrel op het erf rond alle dagen Of zit gekortwiekt in een donker hok. Het enige wat mij als vogel rest Is doodgaan aan klassieke vogelpest.…

Straks komen hier weer vreemde vogels fluiten En fluitend nemen zij hun virus mee, Dus dienen wij al ons gevleugeld vee Uit voorzorg in hun hokken op te sluiten. Maar opdat hier geen onheil zal geschieden Zou ik gewoon de vogeltrek verbieden.…

" De dochter zei: "Helaas, het hok is leeg, Hij is ontsnapt en ik snap ook wel hoe ma: Ook poema's hebben hun bevrijdingsfront En daarom loopt mijn huisdier nu vrij rond."…

Ik zie je liggen in je hok zo klein, alleen en koud. voel mijn lip trillen door jouw dood ik weet, ik zat fout ik had niet mogen raken mogen slaan met een spaan jij verdiende te leven en niet voor even was mijn handen onder de kraan..…

Met een enorme duw werd ze in het hok gegooid. Achter haar hoorde ze de deur dichtvallen en daar stond ze naakt en doodsbang. In het hok was een klein raampje waardoor de kinderen naar binnen gluurden. Machteloos en vol schaamte pakte ze oude kranten om er zich mee te bedekken.…

jij leeft daar moet voor je leven knokken ik leef hier en voel me gelukkig zonder er iets voor te doen jij leeft daar in dozen en in hokken ik leef hier in een huis met een plantsoen jij leeft daar bent al gelukkig met een onderdak ik leef hier in een huis jij daar in een vuilniszak jij daar bent arm...…

Het hok dat ik gemaakt heb is erg mooi, daar zit hij heel behaaglijk op het hooi. Vaak mag hij op het gras, dat vindt-ie fijn. En elke dag een uurtje in de pan, zodat-ie voor de kerst vast wennen kan.…

En ‘s avonds is hij uitgeblust, dan zit hij in zijn hok. En zit dan na te trillen en te suffen op zijn stok.…

Goed, hij kwam niet op het luxe hok af. Toen heb ik het probleem op z’n spechts geprobeerd te benaderen en het hok langs de bosrand aan een boom geplaatst – zodat meneer of mevrouw ongestoord, en volgens mij op een redelijk toegankelijke en rustig plek met een mooie open aanvliegroute er z’n intrek zou kunnen nemen. Helaas weer geen specht.…

De koddige kippen scharrelden opgewekt in hun hok. De herfst is aangebroken én de herfst van onze levens! Spoedig zullen wij niet meer terug kunnen keren uit het kunstenaarsdorp.…

Zijn slaapkamer werd daarna mijn plek en het groeide om mij heen, mijn hok was mijn toevluchtsoord in alle barre tijden die ik doormaakte vanwege mijn ziekte. Uren, weken, maanden gleden voorbij zonder dat ik deel uitmaakte van de wereld om mij heen.…

Dus er lopen nu inmiddels twee zwarte/ bruine kuikens in ons hok. Ook daarvan beweren zij dat het kippen zijn. Ik moet er niet aan denken….Straks drie van die hanen die elke morgen in het hok staan te krijsen. Opeten die krengen zeggen mijn vrienden. Maar ja dat moet je maar net kunnen.…

in een hok zo alleen, met alleen wat tralies om hem heen geen vrijheid die hij ziet, alleen de eenzaamheid is zijn verdriet jagen kan hij niet meer en dat doet zeer. hij voelt zich nu opgesloten en door de natuur uitgesloten. zo zit hij daar weer.…

De schapen hokken samen op de hei gedwee zich voegend naar het hoogste woord hopend op de beloofde groene wei waar het gras beter is dan in dit oord. Predikers verhalen van die boorden verpakken hun boodschappen wonderwel moeiteloos rijgen zich hun woorden tot een onbegrijpelijk letterspel.…

Elke dag legt ze een ei Of twee Dat doet ze om Dat oude mensje te plezieren Maar nu blijft ze Op hok en mag Niet buiten Dat oude mensje kijkt Haar aan met tranen In haar ogen Begrijpen doet ze het Niet meer Wat heeft ze nu wel fout gedaan Dat oude mensje zegt niet veel Zet enkel nog wat brood En drinken klaar Dus legt ze nu…

Hij zit in het hok dat ze heeft gemaakt, of scharrelt rond. De vrouw praat minder, maar is vaker buiten. Ze maakt het hok schoon, ververst het water en strooit voer. Soms zit ze er gewoon bij met een boek of tijdschrift. Hij hoort haar lachen. ‘Lasagne,’ zegt ze. ‘Te veel gemaakt.’ Hij bedankt en pakt de met folie afgedekte schaal aan.…

En nu wil ze dat je meegaat met haar het hok in. En haar baby's verwelkomt. Nu de jongen was gerustgesteld trok hij zijn sokken uit en kroop het hok in. Het zocht in het hokje naar een bever maar het kon er geen een vinden. Opeens vielen er valhekken naar beneden en sloot het hok voor immer.…

Nu hangt hij aan de kapstok, binnenkort wordt hij verbannen naar het hok. En eerst is er een avond waarop ik aarzel naar buiten te gaan. Buiten is het koud In gedachten trek ik voor het eerst die oude jas aan. Ik ben alleen op straat. Wie had dat durven hopen.…