Inloggen
voeg je verhaal toe

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 6659):

EEN GOKJE

Afgelopen week hoorde ik dat het kabinet een gokje had gewaagd. Met nog enkele andere landen had ze buiten de EU om geld geïnvesteerd in een mogelijk kansrijk vaccin dat het coronavirus het hoofd kan bieden – voor ik meen 300 miljoen euro. En om dat dus als eerste in handen te krijgen.
Ik moest gelijk denken aan mijn eerder verteld verhaaltje over de specht in onze tuin – over mijn gokje.

Voor wie het niet gelezen heeft zal ik het zo kort mogelijk samenvatten. Ik had een spechtenhok gekocht bij de vogelbescherming voor 30 euro. Een redelijk bedrag. Misschien in verhouding vergelijkbaar met dat van het kabinet.
Maar goed, ik had het hok gekocht en opgehangen, gokkend op het feit dat de specht zich er zou vestigen. Kwam er geen enkele specht - van welke soort dan ook - op af, terwijl hij eerder een koolmeeshokje probeerde te kraken. Hij was op zich erg welkom in verband met de te verwachten eikenprocessierupsenplaag, die aanstaande zou zijn.

Goed, hij kwam niet op het luxe hok af. Toen heb ik het probleem op z’n spechts geprobeerd te benaderen en het hok langs de bosrand aan een boom geplaatst – zodat meneer of mevrouw ongestoord, en volgens mij op een redelijk toegankelijke en rustig plek met een mooie open aanvliegroute er z’n intrek zou kunnen nemen. Helaas weer geen specht.

Afgelopen week, mijn vrouw was in de bijkeuken bezig, hoorde ik opeens geklop op de kamerdeur. Ik zei dus: ‘Kom binnen.’ Met dat ik het zeg, bedenk ik: er kan niemand wezen, want we hebben de buitendeuren op slot. Dat lijkt ons het meest verstandig als je iets achteraf woont. Dus moet het mijn vrouw zijn.
‘Leuk hoor, maar je laat me een beetje schrikken,’ roep ik tegen mijn vrouw. Ze antwoordt niet en als ze even later weer in de kamer komt zegt ze dat ze niet heeft geklopt. Hoe kan dat nou? Het klonk wel vreemd, net of er iemand op een leeg houten koektrommeltje of zoiets klopt, maar het was echt geklop.
‘Nu je het zegt', zei mijn vrouw, ‘ik meende ook al zoiets te horen en vroeg me af, wat kan dat nou zijn?’

Gistermiddag zaten we op het terras en hoorden we weer dat geluid, heel duidelijk. Verdraaid is het misschien toch een specht die met het hokje bezig is?
Het hokje heeft een toegang die enigszins gesloten is. De specht moet de opening zelf toegankelijker maken. Heeft ie het idee dat het door zijn eigen inzet gebeurt en dus zijn hokje is. Maar omdat het een prefab hok is klinkt z’n hakken heel erg onspechts. Mysterie opgelost.

Lees ik gisteren, dat de eikenprocessierupsenplaag dit jaar vermoedelijk heel erg mee zal vallen. Dus de koolmeeshokjes waren misschien al meer dan genoeg. Nou ja, gelukkig maar, en het is ook wel leuk om een specht als tuinbewoner te hebben.

Nou maar hopen, dat het voor het kabinet ook meevalt en er helemaal geen tweede coronagolf langs komt.
Goed, het geld lijkt dan ook een beetje onnodig uitgegeven. Maar regeren is nu eenmaal vooruitzien en soms is het zelfs zo dat een noodzakelijk geacht gokje iets minder uitpakt dan gedacht. Ja, soms moet er gegokt worden in het leven.
En ik zal het ze niet kwalijk nemen, echt ik snap het en heb er alle begrip voor.

Schrijver: catrinus
Inzender: C.A. de Boer, 18 jun. 2020


Geplaatst in de categorie: politiek

4,0 met 2 stemmen 124



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)