Alle inzendingen over honden brok

Het is belachelijk hoeveel soorten voer er ontwikkeld zijn: puppybrok, jongen honden brok, volwassenbrok, seniorbrok, brok voor de actievelingen, brok voor de allergische typen, brok voor de mooie vacht, brok voor de zwangere en zogende, brok voor de gewrichten, alles uit commercieel oogpunt. Het is een miljoenenindustrie.…

Die heb ik meegenomen en hij zit in het tasje onder mijn halsband.'' Ik wist niet wat ik meemaakte, wat een intelligente en lieve hond, waren de mensen maar zo, dacht ik. Onze lieve Heer moet dat gezien hebben en de hond ingelicht hebben.…

Vanmiddag stierf mijn kat Zij was wat oud en ziek en moe Zes levens resten haar De muizen maken grote sier En ook de vogels fluiten veel te vrolijk Zelfs de hond van de buren houdt even op met blaffen Ik zal haar "koppen" missen Het schuren van haar pluimenstaart Haar teiltje blijft nu onberoerd Geen melk meer en geen brokken Ik word…

de hemel sieren zou jij het weten want ik heb zelf geen katten wel een hond die als leeuw stemmig ook temmer wil zijn vanwege het zweepje…

Sinds wij op het Groningse platteland wonen kom ik hem af en toe tegen gedurende mijn ochtendwandeling met de hond. Meneer Maalder heeft ook een hond. Zijn hond is met een lange lijn verbonden met zijn fiets. Die fiets is niet zomaar een fiets.…

Ons zoveelste gevecht De zoveelste ruzie Nog een grens verlegt Een bevestigde illusie De lieve vrede bewaren Ja en amen uit mijn mond Dwars door je heen staren Terwijl je mijn hart verwond I've been there, I've done that Over and over again Wat wij delen in bed Is de reden dat ik je nog ken We begrijpen elkaar meteen Als we ons…

en verstoord ben ik samen met jouw woord onze vrije meningsuiting is vermoord ik loof je lef en plak geen pleisters op mijn mond maar schreeuw een halt toe tegen de vergroving ik groet je stil in stil met onuitgesproken brokken in mijn keel tel weer tot tien zodat ik nu alleen nog nuanceer…

De hond wegdoen, dat zeker niet. Hij blijft bij je tot zijn dood.…

Bodo is geen domme hond: Hij hoefde dat maar twee keer te horen om voortaan bij de klanken “Strakkeven” en “binnen” de benen te nemen. Pas na drie rondjes rond het huis, tong uit de bek, laat hij zich door mij met brokken naar binnen lokken, waar hij hijgend zijn kussen opzoekt.…

Er steekt een plastic zak over. Ik buig me voorover om het beter te zien. Prachtig dat in deze gehaaste tijden zoiets gewoon kan. Een heel kruispunt stil voor een plastic zak. Ik zie het ding dat tot leven is gekomen. Het is een heel gewone simpele plastic zak. Zo een witte zonder opdruk. Bij elke groentewinkel of afhaalrestaurant te krijgen. Twijfelend…

Geen moment was ik in gevaar geweest. Althans dat is wat ik mijzelf steeds vertel. Natuurlijk had ik mijzelf prima kunnen redden. Ook al was de duisternis reeds ingevallen toen ik wild rondsprong op de onaardse klanken. Een stap mis en ik was weggegleden, verpletterd. Tot slijm vertrapt. Maar nee, ik zou nooit zijn misgestapt. Alle kanten werd ik opgeslingerd…

Mijn handen druipen van het onzichtbare bloed. Weer eens heeft mijn pad naar een duister oord geleid. Het is de enige weg nu. En ik wist wel dat het duister zou zijn. Mijn verlangen te weten, te ervaren was krachtiger dan dat om de consequenties van mijn keuze te ontlopen. Mijn ziel heeft wel meer smetten dan deze. Ik betreed, zoals reeds vermeld, wel…

‘Mijn hond is dood’, sprak de man mij aan op het bankje in het park. Ik keek verbaasd. Naast de bank stond een jonge teckel, alles behalve dood. ‘Nee, niet de hond die ik nu heb, mijn vorige hond’, zei de man verklarend. ‘Verwarrend hè? Ik bedoel de vorige, terwijl ik in het nu praat; alsof Joris er helemaal niet is.…

Bijna paniek… Maar niet echt: inspectie van de hond leert dat een van de zooltjes (rechtsachter) gespleten is; het bloed sijpelt er uit. Kennelijk ergens in een stuk glas gestaan. Aan Droef zelf merk je niets: die staat hoopvol te wachten op ‘r snoepje en bak brokken.…

De hond, die er maar bij was gaan zitten, keek me aan. Ik kreeg een lik over m’n hand. Ja, ik wist het, het was tijd om terug te gaan. Tijd voor z’n brokken. En ik besefte dat ik weer in de alledaagse wereld terug was gekeerd. In de verte scheurde een auto voorbij.…

Op 13 juni 1903 trouwde je met John Ellingham Brooks, een mislukte pianist/vertaler met grote geldproblemen. John was homoseksueel en jij wilde hem verzorgen. Toen je herenkledij wilde dragen, kregen jullie ruzie en na een jaar verliet je hem en ging je naar Londen.…

Ricky wist het zeker, hij vond troost bij honden. Leuk – veel schamper gelach. Hij zei een hond geeft onvoorwaardelijke liefde en ook al hou jij niet van hem en behandel je hem niet altijd goed, hij komt altijd bij je terug en stuurt je niet naar de hel, zoals die God van jou.…

Van 1 hond? In verschillende stadia van verrotting? Bertus gleed uit in de poep. De eigenaresse sprak nerveus. Maakte veel excuus voor rommel en poep. Geen tijd geen tijd. Mijn vraag om wat voor een brokken Zwieber eet, werd verbaasd beantwoord met, euh die van de Welkoop, van die grote zakken. De vrouw bedoelde het goed.…

Die hond, ik gun hem zijn bloedrood visioen. Meer kan ik niet doen. Hij weet niet eens wat de meisjes in Parijs doen.…

te vroeg dat ook het laatste brok is langs gegaan De tijd is stil gaan staan…

Ik zie, dat u een mooie hond bij u heeft. Lust hij hapklare brokken van heerlijk vlees uit Den Haag?'' ''Max, die mevrouw vraagt of jij hapklare brokken lust, ze heeft een portie voor je?…

Een smakelijke brok van achttien, geheten Arend, die beweerde dat ik het antwoord was op al zijn geheime dromen. En ik met de donkere wolk van middelbaar onder handbereik. ‘Weg?’ Johan knikte. ‘Ja, Rie, even tenminste. Dan kunnen we later nog verder zien. Kom eerst maar eens tot jezelf.’…

Het interieur was quasi-rustiek. Een koperen olie-hanglamp, met een losslingerende elektrieke draad verbonden aan een stopcontact. Een chaise longue, waarop verdachte vlekken zichtbaar waren. Een dikke pers op de lage tafel, zo een waar je beker op omvalt. Op het hout ingebeitste kringen van glazen en wat aangekoekte koffiekopjes. In een hoek stond…

Ik keek rond in de kamer. Ik had mijn tas en koffer in een hoek gezet, ter latere afhandeling. Ik reis altijd mager. Zo min mogelijk troep, want thuis blijkt altijd dat ik de helft niet gebruikt heb. Ik gooide de tas ondersteboven zodat de inhoud op de grond viel. Een paar schone onderbroeken voerden de boventoon, want men weet maar nooit. Maar wat…

Ik moet droomloos geslapen hebben want toen ik wakker werd zag ik in het ochtendlicht mijn huid als fluweel. Op de gracht ben ik ‘s ochtends altijd bezweet, want ik droom wat af. Normaal weet men niet waarover die dromen dan gingen, maar ik kan altijd een nauwkeurig verslag geven van mijn nachtelijke beslommernissen. Nu was ik volledig ontspannen.…

Als wij bij de kassa consumptiebonnen kopen, vliegt Corry Brokken op een bezemsteel voorbij, achterna gezeten door Willem Ruis op een vliegend tapijtje, steeds maar roepend: “Ik wil een Paaseitje!” En de rest? Mijn hond en ik zijn het vergeten...…

(voor Mary Louise Brooks (1906 - 1985)) Je bent geboren op 14 november 1906 in Cherryvale. Jouw vader was de advocaat Leonard Porter Brooks en jouw moeder was de pianiste Myra Rude. Je was de tweede van vier kinderen. De anderen waren Martin (1905), Theodore (1912) en June (1914). Op jouw 9-de ben jij door een buurman, ene Mr.…

(voor Heather Brooke Hamilton (1975 - 2023)) Jij bent geboren op 19 juli 1975 in Memphis, Tennessee. Jij bent in Bartlett opgegroeid. Jouw oma was Genève Boone. Jouw moeder heeft het Mormoons Tabernakelkoor en diverse andere koren gedirigeerd, die bij inwijdingen van tempels voor profeten zongen.…

Laws were made to be broken.…

Een jaar later trouwde je met John Ellingham Brooks, een pianospeler en vertaler, die geldproblemen had en bovendien homoseksueel was.…