Alle inzendingen over jachtig

Wijn is niet echt afgestemd op het jachtige tempo van deze tijd.…

Al leidt de koningin een jachtig leven; zij neemt in menig goede zaak het voortouw. Dierenbescherming had haar als beschermvrouw maar heeft haar onlangs haar congé gegeven. Nu jaagt zij verder in haar kroondomeinen en gooit niet langer parels voor de zwijnen.…

Als ik jachtig met deze relatie omga, dan komt dat doordat ik bang ben. Ik ben bang dat jij een deur hebt die ik niet kan zien en dat die deur elk moment kan opengaan en dat jij dan gevlogen bent. En wat dan?…

Dit jachtige bestaan waardoor men bang is te laat te komen nog voor zijn eigen graf Geen tijd heeft om te blijven staan want tijd is geld en dat geld voor iedereen een gebrek is Alleen gek heeft geen haast denk ik shit te laat voor de trein en ook ik ben gek…

Ieder heeft behoefte, even helemaal alleen te zijn afgezonderd van jachtig leven afgesloten voor gedrein. Gevoelens tot rust laten komen de ruis van gedachten zeven de nare weg laten stromen de goede bewaren al is het voor even.…

Alleen in een milde oorlog Overweeg je de kans Wik je de norm De koortsdroom blijkt bedrog Vaal en naakt nu De ziel worstelt met de made Stottert in dit jachtig vel Wijzend naar de alarmbel Met een trillende vinger De ring met jade…

Haastig is het jachtig leven in de stad waar ik nu woon. vluchtig slechts zijn de contacten. Karig noem ik het gewoon! Nee! Geef mij maar de Maleier de Balinees of de Javaan! Tempo dulu hun devies. Het laat de pillen vaker staan!…

herfst is warm van kleur en heeft een speciale geur van eikenblad en mos en van kastanje de herfst is heerlijk zonder franje de herfst is nat de herfst is wind is als het spelen van een kind dat steeds opnieuw begint de herfst is als ieder ander jaargetijde prachtig is z'n eigen soort de herfst die heeft iets haastigs over zich is jachtig…

gelijk zijn zicht haar gloed weerkaatst als hij halend liefde stemt zo is zij ook in ‘t minst geremd als zijn huilen eens misplaatst nachten heeft hij haar gemist schaduwscherp verlangen eenzaam versmolten met haar hemels lichaam dat hij talmend groeiend wist jachtig haastte hij zijn tocht grommend naar de vele sterren happend als er eentje…

ik zag vanochtend zon de wolken schaduw vragen ze keken om en riepen hen niet op te jagen hij knipoogt naar de wind die jachtig giert langs strand en schaduw meevoert aan zijn hand naar branding waar de schaduw overslaat in golven en schuim de restjes zon in wit hebben verzwolgen winden zijn gebleven in stilte op het strand schaduw…

Ik schat nog twee weken rust en dan gaat het 'normale' jachtige leven weer beginnen. Kinderen naar school en iedereen aan de arbeid. Op naar ramadan, sinterklaas en de kerst.…

De tijd ontbreekt in ons haastig bestaan geen tijd voor elkaar, geen tijd voor vrinden de rust die je zoekt is moeilijk te vinden materialisme staat bovenaan toch komt bij iedereen op een bepaald moment het besef van dit jachtig gedoe een ziekte, een sterfgeval of dreigement en je vraagt je af waar hollen we naar toe?…

replikeert zij jachtig “nee!” voor anker wordt zij wiegend in slaap gesust languit ervaart zij verbaasd: de boot ademt mij dan ontzwemt zij ‘t middellandse warme water op stralen licht -als door ‘n vergiet, denkt zij later- in vissenscholen, zweeft zij zich van lichaam vrij met vliezen, bril en kalmte verrijkt en uitgerust…

Niets was heilig in de sixties we braken muren tot het ochtend werd beklonken de saamhorigheid geen sloten op de deuren men was een vriend of bondgenoot kruiken met dromen in een grote stad Doch de jaren vervlogen zo ook ons vurig hart een tijdgeest trok voorbij bezieling werd gedoofd en raakte in de ban van status posities werden jachtig…

Met jachtige blik als gevolg van ongeremde lust Trek ik mijn hevig geteisterde bebloede lid terug Met gescheurde nagels aan verminkte klauwen Trek ik kwijlend jouw vlees krijsend ruw uiteen Lust naar onschuld is onstuitbaar nimmer gestild Mijn drang om te doden ingevreten en gewild Moordend en onderwerpend jagend profileer ik mij Duld geen…

Jachtig is je adem en uitgestrekt je reis Je nipt aan onze warmte in duizend en één slokjes. Je draait en vertrekt. Jij met jouw vermaak en vrienden, wat baat het als je slechts één uur denkt aan mij.…

van heel dichtbij heb ik je pijn gezien zo gaat dat,geeft niet zei je zachtjes tegen mij je ogen waren jachtig bewegingen te snel stilte had je niet als vriend onrustig was je wel praten hand in hand wij tweeën op een eenzaam strand we wilden verder samen uit het leven op los zand jij was lucht voor hen ze negeerden je volkomen…

Nachten heeft hij haar gemist schaduwscherp verlangend eenzaam versmolten met haar hemels lichaam dat hij talmend groeiend wist Jachtig haastte hij zijn tocht grommend naar de vele sterren happend als er eentje viel bezeten door haar volle ziel liet hij zijn wegen niet versperren prachtig vond hij wat hij zocht…

Zijn volkomen verschijning vormde een scherp contrast met de rest van de wereld — die boze, jachtige wereld die dit dier allang leek te zijn vergeten. Er was geen schepsel dat zo perfect opging in dit grasland als hij. Vroeger, toen de hectiek van het leven nog ver weg was, stapte het dier vlak naast mijn schoenen.…

Van inééngedoken gevleugelde vetten rolt vocht tot eindelijk ophoudt het vallen, lucht blauw kleurt de zon zich weer laat blikken het lof droogt, groen langzaam opricht, bloemen opbloeien muggen zwermen dansen, vogels jachtig hun veren poetsen. In koor vult wederom het gezang de vochtige stilte…

De buit is een prul, een snufje van deze jonge, jachtige eeuw. In het laatavondnieuws haalt een argeloos meisje haar wenkbrauwen op. Ze kijkt schichtig naast de lens, naar de klok, want haar trein vertrekt bijna. “Hoe kan dat toch? Het krioelt daar van de flikken”. Een uitlating die overal terug opduikt als een verkapte echo.…

Waarop vader jachtig door het huis reddert. De huishoudster smeert het welverdiende avondbrood en dooft de alarmbellen. Kinderen aan tafel! Moeder zei dat er voor mij een rekening is geopend, want ik ben de eerstgeborene. Ik hoor bij dit gezin. Zei ze. Maar ik mag er geen deel aan hebben. Mijn herinneringen zijn illegaal.…

Onze maatschappij is jachtig. De mensen gestresseerd. Hoe langer hoe meer. Gelukkig is de vakantie er om te ontspannen, de “zorgen” te vergeten (die verdwijnen niet, men vindt ze terug als men thuis komt), andere “lucht” te gaan opsnuiven of wat aan “cultuur” te doen.…

Zou de beste boekhouder, degene met de beste geheugentrainer, de grootste gelijkhebber in de jachtige debatten de beste regeringsleider zijn? Daar geloof ik geen snars zijn.…

Nu staat er een ronde bank in de Jumbo, heel onhandig midden in het gangpad, iedereen zit nu met de ruggen naar elkaar toe en jachtige kooplustigen rijden met hun volgestouwde karren jaloers voorbij, omdat zij geen tijd denken te hebben voor een beker koffie, die meestal eerst nog vijf minuten moet afkoelen.…

Haar lichaam toonde onrust en met geen mogelijkheid wist ze zichzelf te ontspannen, ondanks dat ze probeerde de woelige gevoelens en jachtige ademhaling te onderdrukken en talloze malen poogde met positieve gedachtes haar humeur op te krikken. Dat al haar pogingen niks uithaalden, maakte haar kwaad.…

Zo had de toverberg haar belofte gehouden en werd zijn leven een boek van duizend bladzijdes die hij mooi bij elkaar had gedroomd en waarvan u nu de verkorte versie leest in verband met de huidige jachtige computertijdperk. De fop…

Voelen wij, dacht ik, ons niet vaak als een hert in dit jachtige leven in elk seizoen van het jaar en dat al jaren lang; voelen wij ons soms ook niet als nog nahijgende herten de jacht ontkomen? Want mensen jagen op en met elkaar, zo ook de Koning. Hij koestert zijn Kroondomein, maar wij de onze.…

En zo zijn wij, met onze jachtige dagen, slechts een voorbijgaande rimpeling op de huid van die reus die zijn eeuwen traag en diep ademt. En wie heel stil is, kan in z’n eigen polsslag de echo voelen kloppen van dat oeroude, metalen hart, de kern van deze diepgang.…

De gangen zijn gevuld met hollende kinderen, zenuwachtige juffen en jachtige moeders. Met zijn allen zijn we volop in de weer, met vakantieklussen, met inpakken. Morgen begint de vakantie en er is vanavond nog een hoop te doen. Sommigen hebben zelfs nog een verjaardag te vieren.…