Alle inzendingen over kasteel heeze

In haar gebalde vuist vindt Charlotte een briefje, waar 'Kasteel Heeze' op staat. Charlotte stopt dat in haar broekzak en ze draagt het lichaam van Jade naar haar auto. Nadat ze het lichaam van Jade naar de politie heeft gebracht en na een lang verhoor gaat ze met haar auto naar Kasteel Heeze. Ze belt aan en ze wacht af.…

In kasteel Heeze op de Kapelstraat 25 in Heeze woont en werkt de artistieke barones Ursula van Genève Lullin, die bevriend is met Ans Markus, Marte Röling, Anita Groener, Saskia Pfaeltzer, Othilia Verdurmen en de wat minder bekende Dymphina Puissant.…

In 1760 is kasteel Heeze door jouw familie gekocht, door de edelman/militair Jan Maximiliaan van Tuyll van Serooskerken. Het is nog steeds in het bezit van jouw familie. In 1766 en 1771 ben jij geportretteerd door Maurice Quentin de La Tour, de hofschilder van koning Lodewijk XV, met wie jij in Parijs dineerde.…

Deze weg wordt geflankeerd door een kasteel uit de Renaissance en in het bosgebied vindt men het aanlokkelijke en charmante Freulelaantje en niet te vergeten de Strabrechtse Heide. Ik heb het over Heeze waar ik talloze voetstappen heb liggen...…

Na enige tijd leest men op de blauwe richtingwijzers de namen van de dorpen Geldrop, Heeze en Weert. Nu bespeurt men ver weg ook de bolronde koepel van de kerk in Geldrop en haar slanke toren die zich daarnaast verheft. Spoedig komt nu Venlo in zicht en bereikt men het dorp Arcen waar kasteel en tuinen wachten.…

in alle stilte Fluisterend, zachtjes mijn naam Jouw heze stem: "het komt wel goed" Met de streling van mijn handpalm laat je me gaan Ik, ik weet dat het waar is Laat de dood aan me voorbij gaan en sluit voor even mijn ogen…

De nacht ervoor was dag geworden en het vroege licht tikte op de schemermorgen als lepels in de glazen als messen op de borden we hezen vlag en wimpel vrij en zonder zorgen onwetend van het open graf dat God ons al ras liet delven. Slechts achttien zomers telde hij pas.…

Het huis ligt daar enigszins geïsoleerd en het is buiten de bebouwde kom van het dorp Heeze gesitueerd. Mijn dierbare zus en zwager hebben daar al veertig jaar hun domicilie.…

Lange tijd verbleef hij in het kunstenaarsdorp Heeze en in het Noord-Brabants Museum is hij vertegenwoordigd met meerdere interessante werken.…

Het ligt daar aan de grens van een bosgebied, genaamd de "Herbertusbossen", in de kunstenaarskolonie Heeze waarin mijn goede zwager trouw zijn diensten verricht en ik zou er willen komen, willen zijn en willen blijven voor altijd. Daar hoeden mijn zus en zwager een hondje, een zwart en levendig dier, waarvan ik grenzeloos veel kan houden.…

In Heeze wacht nog altijd de boerderij waar mijn zuster en zwager en de zwarte, lieve hond mij zullen verwelkomen en begroeten. De genadeloos voortrazende tijd zal ook het laatste bolwerk van mijn geluk te gronde richten.....…

vrij (maar wel vormvast) naar Rowwen Hèze nog even en de moeder aller talen (het onvolprezen Haagse dialect) wordt in ons ganse vaderland gebekt een spreker in het Haags trekt volle zalen de fraaie tongval heeft dat geniale zo kort, zo krachtig, snedig en direct bewijs van educatie ... intellect fameus door het benoemen veler kwalen het…

Eenmaal in Heeze, het dorp van mijn bestemming, aangekomen, passeer ik de schapenweide en ga ik voorbij aan het renaissancistische kasteel en dan verschijnt de oude boerderij binnen mijn blikveld. Ze ligt daar zo droefgeestig en stil onder de lichtgrijze hemel, onder de januariregen als was zij afgebeeld op een negentiende-eeuws schilderij.…

Ik bouw hier mijn kasteel en drijf weg in dromen.…

Op het kleine schermpje van de Tom-Tom stond onder meer de naam van het dorp dat we gingen bezoeken te lezen: "Heeze" en inderdaad volgde onze auto het parcours dat ik zo vaak heb afgelegd - en in vroeger tijden met mijn ouders - naar het kunstenaarsdorp bij Eindhoven, domicilie van mijn zozeer geliefde en enige zus.…

In Heeze wacht ze trouw op me en haar dartele, speelse hond met zwarte vacht en snorrenbaarden kent me na drie jaar nog en begroet me en ik streel zijn lieve kop.…

In Heeze wacht zij trouw op me en haar dartele, speelse hond met zwarte vacht en snorrenbaarden kent me na drie jaar nog en begroet me en ik streel zijn lieve kop.…

Een chateau ofwel kasteel, zie je over de grens in overvloed. Wat eurootjes lichter, dwalen we door gangen en zalen. Eventjes wanen we ons in de vorige eeuw, bij 't zien van al dat moois, op de kerker na, die heeft iets lugubers met z'n ketting aan de vloer en de kegel eraan vast...…

Het was jaren geleden dat ik in een auto heb gezeten en ik werd met een elektrische auto naar de ingang van kasteel De Haar gereden. Ik zat achter de chauffeur, wat mij direct deed denken aan mijn jeugd, toen ik bij mijn vader in zijn Peugeot meereed. Het gaf best wel een luxe gevoel om zo naar het kasteel te worden vervoerd.…

Het landhuis in Heeze luidde de gouden toekomst van het nieuwe echtpaar in. De kring van verwanten, vrienden en kennissen van haar man begroette en verwelkomde mijn zus en ze voelde zich daarin hartelijk opgenomen.…

Het was een zomerdag in de zomer van mijn zevenenzestigste levensjaar, laat in mijn leven nog geschonken door een Onbekende, die op onvoorspelbare en kennelijk onverantwoordelijke wijze neemt en geeft. We naderden het huis, de boerderij, mij van zovele gelegenheden zo bekend; het huis met het brede loodgrijze pannendak waar mijn zo dierbare zus op…

De Koning, hoofd in de wolken, maakt van zijn eigen werkelijkheid een ijle droom. Een geestesschim onaards wordt middels tonnen steen door arbeiders getorst in vuil en gruis en zweet, vermetseld tot materie. Wie nu de berg opgaat is als een oude pelgrim: de weg is lang en zwaar, maar 't loon na moeizaam zwoegen is een hemels visioen…

De kinderen maken een kasteel in het zand. Het zijn goede bouwers dus hebben ze onder het werken tijd over voor een luchthartig praatje. Het meisje kijkt bedachtzaam naar een raampje dat ze net in de muur van het kasteel heeft aangebracht en vraagt aan de jongen of het eigenlijk niet meer op een deur lijkt.…

eilandde als dak- het water brak en sleep keerde de stenen terwijl algen verweerden, zwart als pek op deze plek, die ik droomde, slechts vermoedde, op het schijnpad de verbeelding van een vesting zo ver onder mij - o grimmig gerucht- stapelden getijden zich op, verzwegen het vormloos brok, aaneengeregen- beklijfde als lucht-kasteel…

‘Dit kasteel!, vervolgde de kasteelheer, is eeuwenoud! Mijn voorvaderen hebben het omringende land en het kasteel weten te bezetten en hielden het generaties lang in bezit! Nu zijn wij in oorlog met Darius!, een man uit het oosten die in staat is om grote aantallen manschappen op de been te brengen! Laat ons dit niet afschrikken!…

We waren gearriveerd in de statige en elegante vertrekken van het kasteel waar alles nog de negentiende eeuw vertegenwoordigde met portretten van vorsten aan de wand, spiegels en stoelen met velours bekleed en aan lange tafels werd de lunch geserveerd en ik zat erbij als een stilzwijgende vreemdeling, niet in staat tot een wederwoord aan mijn medegasten…

We moeten je weer verlaten en in de vroege avond legt de indigoblauwe nacht zich over de wereld en we nemen afscheid van het dorp Heeze, van je boerderij, van Fendel en van jou.…

'Waar is het Kasteel?' vroeg de Toerist, ontzet. 'Het Kasteel?' zei de geitenhoeder verbaasd. 'Dat bestaat sedert twee eeuwen niet meer. Alleen deze ruïne is er van over, en die ken ik, sedert ik een jongske was. Waarom hebt ge u hier ontkleed, heer, en zijt ge gaan slapen in de kille modder!? En op zo euvele plaats!…

Wolkenstapels verzinnen witte feeën en kastelen, hoog in de betoverde lucht, waar ze meedrijven op mijn gesloten ogen. De koele aarde penseelt deze indrukwekkende stilte in mijn leeg en wankel hart en vult het met warme beelden van deze ontroerende dag.…

Ik schreeuwde in de pikdonkere nacht: "God, sta mij bij, maar ik ga niet weg, want dit kasteel is mijn kasteel en ik ben de juiste kasteelheer voor dit kasteel, IK VERKOOP HELEMAAL NIETS!".…