Alle inzendingen over kwijlen

Er is een hond in Beilen die loopt tijdens het eten te kwijlen die meneer Pavlov vond dat dan wel zo mooi bij een hond maar zelf heeft ie vast nooit hoeven dweilen…

Een witte waas op beide broekspijpen en een sliert van kwijl van de hond naar meneer's sok leert ons dat meneer voor de rest van de dag in zijn schoen sopt....…

Er was eens een hondje in Beilen Dat van een geluid al moest kwijlen Slechts Pavlov die vond Dat zo leuk bij een hond Maar die man heeft nooit hoeven dweilen…

Zij gaf niet met vreugde te kennen dat ze een kind kreeg maar veegde in stilte kwijl en poep met stram geduld van gezicht en billen subtitel: 78 jaar en opnieuw moederen…

In zijn haast schuurt hij langs mijn wang en laat gul enkele kloddertjes kwijl achter. Bij het weer terugzetten in de voor hem geschikte stoel, zie ik de namiddagzon weer door zijn oortjes schijnen. De wind waait vast uit zuidwestelijke richting en buiten zie ik een halfbewolkte hemel.…

De woorden wil ik niet horen ik sluit mij af voor de werkelijkheid wanneer ik de klanken niet opneem is het géén realiteit De klanken klinken klote rauw, uit het diepste van je strot jij hebt goed raak geschoten mij geramd tot op het bot De zinnen glijden gemakkelijk als kwijl uit jouw mond een servetje zou wel handig zijn wanneer je…

zijn woorden rollen uit de mond, gesplitst in vele tongen, begrip en wijsheid kwijlen neer waar zij bewonderend zongen ze klampen zich aan rood glijdend richten ze zich op om aan zijn bron te laven het zijn geen gaven die hij toont als hij zich van hen verschoont het hermelijn trekt vrouwen die belust zijn op de macht de pracht en…

Terwijl de vent van die vrouw oude jenever zit te kwijlen. Dat oude vrouwtje, tachtig jaar heeft op een keer de geest gegeven, terwijl die vent als laatste gebaar afscheid nam van zijn ellendig leven. Nu moet hij dagelijks zelf zijn potje koken.…

Weer sprak jij met twee monden terwijl het kwijl langs jouw lippen liep keek ik even achter je ogen naar binnen koud en kil achter warm geloken wimpers lopen letters langs gedachten kloppen even rechts aan staan links even stil bij het weten en niet willen zien, verscheurd rukt twijfel aan jouw tong gespleten klinken klanken ijzig…

de natuur is ervan doordrongen in geluiden en geuren, huiver eng is spinnendraad op het gezicht woorden komen los, willen zingen kijk toch, wil je me niet beminnen me kussen tot je kwijlen gaat lichaamssappen zich vermengen en leegtes vullen zonder maat ruik me, proef me laat me binnen hoor me, sticht warmte in je buik toe maar…

die helderheid brengt in beneveld gehuil verknipt toon ik mijn schaduwkant als silhouet in priemend blauw gelijst dat zielsverdriet naar boven krijst verkracht onteerd en aangerand lange halen smijt ik de argeloze hemel in woest roep ik de echo op om mee te danken schreeuwend beschuldig ik je schone schijn hoog haal ik uit met het kwijl…

Ik hunker naar een glimp van jouw dij Jouw tepels – rozen op marmeren heuvels Smalen teder in de schemer ‘Meer en nog’ bedel ik en buig voor de oprisping van hitsig kwijl De ogen gesloten Verwaait jouw mond in een maanglans.…

De sigarettenpeuk vol kwijl bungelt in de scheve mondhoek. Bruingrauw vagebondenvel met pukkels en longen zo teer, zo vol teer, kuchen en kreunen tot de verroeste hoest uit kankergaten naar buiten slijmt. Ad fundum, prosit corona.…

Een man verdrinkt in kwijl en kommer. De maan beveelt de zee, de vrouwen. In hun dromen zit hun mond vol slijk en drijven lijkjes op de golven. Zwaartekracht balt onrust samen. Het gebinte op de appelzolder kraakt. De splijtstof in de navel sluimert. De kleine Newton blaast een speekselbel en draait zich op zijn andere zij.…

Verbaasde koeien staren en herkauwen onderwijl een spoor van kwijl. Hun gele oorbellencollectie klappert op de maat. Zij zouden ook wel willen wat wij willen in plaats van grazend gras te maaien en zwaaien peinzend alle vliegen op de vlucht.…

giftige lansen Doorklievend snijdend gejammer Schedels spoken langs mijn hoofd Wanstaltige stinkende gedrochten Graaiend al mijn kleding geroofd Hatelijk spuwen ze met vuur Scherpe nagels veroorzaken bloed Mijn enkels zijn pijnlijk verschroeid Moordende klauwen dreggen mijn voet Een misselijk makende rotte geur Demonen kwijlen…

Ik zit op een kruk in de hoek en spuw een scherf van kalk, een draad van rood kwijl in een glas. Een waterstraal uit een rubberslang blust mijn verhemelte. Te laat valt de besmeurde handdoek in de ring. De rest is uitgegomd. Nu kan mijn neus nog net bij de hendel die de rolstoel stuurt en stuwt.…

“De wereld is een kruimel in de oersoep” kerft hij en hij herkauwt de zin als een prakje van gras en kwijl in de muil van de os. Zo voelt hij zich ook, een besneden dier dat hooguit met de hoeven tegen de staldeur tikt. Hij kerft de letter van een verloren schim uit, een gekartelde scheur in een hart.…

Bij Pete Hegseth droop het kwijl langs zijn mondhoeken. Er lag een moordzuchtige glans in die felle prikoogjes. JD Vance probeerde zich gegeneerd tussen het publiek te verbergen en Marco Rubio deed zijn beste pokerface. En het feestvarken?…

Jakkie ze zit gewoon te kwijlen! De kale man heeft z’n mond open Ik schrik Bij hem komt er ook van alles uitlopen Zijn tandloze bekkie vangt m’n blik. Dat blonde meisje is geschift Wat een ijdeltuit Ze is bezig met haar derde laag lippenstift Jezus wat ziet dat kind er uit!!!…

Tante bleef maar slapen en uit haar mond kwam kwijl. Een verpleegster maakte haar schoon en op dat moment werd ze wakker. Aan de verpleegster vroeg ik hoe haar toestand was. Ze noemde een paar voorvallen, die ik niet wil opschrijven, maar het ging dus niet zo goed met haar. Tante keek naar de kinderen en ik hoopte, dat ze hun zou herkennen.…

Dan ben je zeker ook van de partij Tegen etenstijd vervuilde poëzie en het kwijl aan de muren zit? Wat zure regenbogen erbij, heb je een dijk van een gedicht met als enige beperking dat je pas na de dood er beter door wordt.…

Ze staat daar maar, even hersenloos als de rest te ijlen over deze of gene examenvraag, over het late uur waarop ze nog boven haar boeken hing te kwijlen verlangend naar haar bed, of misschien zelfs over de prof die best wel knap zou zijn. Maar ook dát doet er niet toe. Zo stond ze daar. Slachtoffer van Copernicus' heliocentrisme.…

Excuses, maar het voelde alsof ik inmiddels was gestart met kwijlen. Nu begrijp ik de bezorgdheid van de commissie voor de Dodenherdenking én de Bevrijdingsdag ook heel goed. Ik dacht als gewone burger, dat de impact van de Tweede Wereldoorlog nooit vergeten zou worden.…

De kinderen werd de les gelezen, de mannen werden uitgescholden omdat ze te lang wegbleven met het eten en als ze er dan eindelijk waren, de hele grot vuil maakten met bloed en kwijl. De vrouwen werden versleten voor zagen. Er was jaloezie op de grot van de buren, er was geroddel, achterklap, ruzie, er werd verhuisd naar een grotere grot.…

En meisjes die kwijlen bij het zien van dit soort folders en die later als ze groot worden slim genoeg zijn, worden later echt geen huishoudfanaten. Ik spreek uit ervaring.…

We staan er bij en kwijlen er naar en oh het is dan ook geen wonder dat er nog maar 1600 in het wild als echte Panda's leven konden. Het enige wat ontbreekt is het Chinese karakter om ruimte af te staan, want als ik het goed begrijp zijn het net je kindjes, niet waar? Dan wil ik mij nergens mee bemoederen, hoor.…

Sharon Dijksma en Sigrid Kaag kwijlen op iedere passerende vacature. Neem nou die altijd calculerende Dijksma. Verhuisde schichtig uit ‘haar’ Enschede naar Amsterdam om daar wethouder van lucht & water te kunnen worden, na jarenlang apporteren, strategisch mee lachen en zoete broodjes bakken als Kamerlid en staatssecretaris.…

Het kwijl druppelt op Jansens pas gesteven pantalon. Zo te zien een dure pantalon. De druppels veranderen in een klein straaltje en ik vraag aan de verstarde Jansen of hij ook hoopt dat zijn pantalon nog te stomen is. Jansens enige reactie is een kleine verwijding van zijn pupillen. En zijn onderlip trilt een beetje.…

Het kwijl druppelt op Jansens pas gesteven pantalon. Zo te zien een dure pantalon. De druppels veranderen in een klein straaltje en ik vraag aan de verstarde Jansen of hij ook hoopt dat zijn pantalon nog te stomen is. Jansens enige reactie is een kleine verwijding van zijn pupillen. En zijn onderlip trilt een beetje.…