Alle inzendingen over literatuur lessen lerares

Mijn lerares dompelde mij onder in een stortvloed van lees- en studiemateriaal. Voor onze ogen passeerde de optocht van dichters en denkers die eens, of nog voortdurend voor het voetlicht van de wereldgeschiedenis zijn getreden of nog treden.…

In de plaatselijke krant las ik dat Netty Vorselaars-Sluijter is overleden op 93-jarige leeftijd en ik herinner me hoe op de zolder van haar kapitale woning aan de lange Ringbaan Oost vele dames en ook ikzelf en mijn moeder de naailessen volgden en hoe mijn moeder zo trots de bloesjes, jasjes en lange broeken in elkaar zette waarmee ze ook op de foto…

" Ik begreep nooit hoe de tamme, lusteloze, trage bewegingen het roer van mijn gevoelsleven moesten of zouden omgooien, maar volgens mijn lerares zou, als ik maar lang genoeg doorging, het overweldigende effect van haar lessen zich kennelijk plotseling openbaren als de verschijning van engelen of van Christus zelf aan zovele verdwaasden en/of genieën…

ik dacht, verdomd ik dacht dat deze werkelijke pijn me iets zou leren over wie ik eigenlijk echt ben en hoe de wereld om mij heen voor even onbelangrijk zou zijn dat in die eenzaamheid vertrouwen groeien kon ik in mijn eigen ogen iets onbedaarlijks rustigs terug zou kunnen zien los van oorzaak van gevolg kon voelen wat het was dat…

Ik zag mijn lerares, krom door haar jaren. Ik voelde haat, maar niet door haar ontwaren - zij had nooit bij mijn voelen stilgestaan. Volwassen nu trad ik haar stevig nader. Mijn hart vol van rancune, van mijn haat. Ik zou haar alles zeggen, accuraat!…

Er zijn twee manieren om de mensheid uit te laten stijgen boven wat zij nu is: of we zorgen ervoor dat mensen langer blijven leven, of we beginnen eindelijk lessen uit de geschiedenis te trekken.…

Dat zijn de wijze lessen. Nog erger dan al mijn grief, Liet jij me lege flessen.…

Het leven is een opeenvolging van lessen die we pas kunnen begrijpen als we ze naleven.…

Nou, dit gaat 'm worden dus. Geen stukkie, geen verhaaltje, geen hartenkreet, de kleine mensch uitgeschakeld. Neen, echte woorden die overkluizend het kanaal de wielewielewaal uitfoeterend wijzen op het prachtgezang van de nachtegaal, op de merel die complex zichzelf nafluit. Voorspelbaar saai, die grote hoogte, en verder dan dat komt voornoemd gevleugelte…

Lerares Engels.’ Ze keek de man over haar bril aan, die ze op de top van haar neus had geschoven. Een man in een geblokt overhemd, zoals die door de houthakkers in Canada worden gedragen. Hij reageerde niet op haar naam, wat voor hem sprak. Sommigen moesten daar zo nodig een woordspeling over maken.…

Vrienden, het zijn nutte zaken Dat’er aan het dorre strand Staat een hoog, een vierig baken, Dat gehele nachten brandt. Want als iemand komt gevaren Midden uit de woeste zee Midden uit de stoute baren, ’t Wijst het schip een goede ree. Dit is recht het eigen wezen Van een vroom en achtbaar man Die ten Hemel-waarts gerezen, Voor een baken…

Als de slakke komt gekropen, Hier en ginder, door het huis, ’t Is al met haar slijm bedropen, Niet een kamer blijft er kuis; Maar de middel is te vinden Om het vuil, het lelijk ding, Op te schorsen, in te binden, Dat het niet te ver en ging: Men behoeft maar zout te krijgen Dat men op zijn leden strooit, Straks zo zal het neder zijgen, Als…

Zo zie ik ook in dat afgunst in feite niet nodig is; ieder mens ontvangt de ervaring met lessen als de tijd daar is.…

Je studeerde Engels, Frans, Duits, Grieks, Latijn, geschiedenis en Engelse literatuur. Je spelde alle lessen in jouw handpalm en je gebruikte brailleboeken. Op jouw 24-ste studeerde je cum laude af, waarmee je de eerste doofblinde met een voltooide universitaire studie was. Anne bleef jouw vriendin en levensgezellin.…

Een bezem berijden betekende dus eigenlijk je verbinden met de levenskracht van de paarden, en met het eeuwig vrouwelijke, want het gaat om een godin. De levenskracht is een erotische energie, of beter gezegd, een libidineuze kracht die langs de steel van de bezem (langs je ruggengraat) loopt. De christelijke religie heeft dit alles verdoemd en naar…

Haar lerares merkte dat er iets was en vroeg dat ook. Het meisje ontkende altijd, totdat ze niet meer kon. Ze begon te huilen, toen wist haar lerares zeker dat er iets was. Het meisje vertelde haar van haar zelfverwonding en ze schrok. Dit had ze nou ook weer niet verwacht. Er volgden vele gesprekken tussen die twee.…

De blonde lerares Valentina von Stecke koopt zoals meestal eerst een paar lekkere broodjes in de bakkerij Tietmeier op de Schlossstrasse 7 in Bad Bentheim, voordat ze naar de Realschule op de Gartenstrasse 3 wandelt, waar ze de middelbare scholieren Frans probeert bij te brengen.…

In het Grand Café Van Ruysdael ontmoette Jacobus de bloedmooie lerares Haasje van Lynden. Zij geeft les op de Protestants Christelijke Basisschool De Ark in Heemskerk.…

ik zeg de woordjes die u horen wil ik streel uw dijbeen en linkerbil gooi de blouses op de tweezitsbank u en ik ik stook de kachel ha, wat hoger op gooi er nog een mud kolen bovenop wacht ik pak de salamander erbij u en ik zo is 't gezellig lieveling wordt al lekker warm bijna heet zo warm, oh daarom zijn uw kleren al uit zullen…

Hoewel ik afscheid genomen heb als columnist op deze site, kan ik het toch niet laten. Vooral omdat ik vol vreugde geconstateerd heb dat ik weer eens gelijk heb. Kevin Dutton schreef het boek met dezelfde titel als dit stuk. Al jaren ben ik er van overtuigd dat de meeste psychopaten respectabele beroepen uitoefenen. Althans eigenschappen bezitten…

Ze was gekomen met een rollator. Hssr grijze, onverzorgde haar hing tot op haar schouders. Ze had een leven lang schoongemaakt, gekookt, gewassen en aardappels geschild, maar de creatief therapeute wilde haar nu leren schilderen. Zonder enig zelfvertrouwen, aarzelend en stuntelig, hanteerde mevrouw het penseel. "Goed zo!", "Goed zo!" luidde het…

Er waren nog meer lessen, maar nadat ik verschillende mensen over mijn ervaringen sprak, bleef deze met stip op één. Kom uit je comfortzone.…

Ze was gekomen met een rollator. Haar grijze, onverzorgde haar hing tot op haar schouders. Ze had een leven lang schoongemaakt, gekookt, gewassen en aardappels geschild, maar de creatief therapeute wilde haar nu leren schilderen. Zonder enig zelfvertrouwen, aarzelend en stuntelig hanteerde mevrouw het penseel. "Goed zo!, goed zo!" luidde het opgewekte…

Ik zag in alles erotische bedoelingen, in wat de lerares zei en in haar mimiek. Ze vroeg me om er mee te stoppen, maar dat ging gewoon niet, waarna ze mij eruit stuurde. Het was een zeer sexy geklede lerares uit Dokkum en wanneer ze dichtbij kwam, dan kreeg ik het Spaans benauwd van het te onderdrukken testosteron.…

Van 1970 tot 1972 was ze lerares aan de Koninklijke Athenea van Sint-Michiels en Maldegem. In 1971 verscheen bij uitgeverij Manteau 'Recepten en verhalen'. Van 1973 tot 1979 was ze lerares af en was ze allereerst moeder en daarna dichteres.…

U gaf me de roman van de wereldberoemde schrijver cadeau, geschreven in de taal die zowel de taal van de "dichters en denkers" is als de taal waarin eens brute Nazistische commando's weerklonken: de taal die als een welluidende melodie van uw lippen rolde. Mij had u verkozen als uw laatste leerlinge maar ik zou verworden tot uw ontrouwe discipel…

Samen met twee klasgenootjes moeten wij morgen in discussie gaan met drie andere klasgenoten over de stelling: "De huidige literatuur is meer amusement dan literatuur." Deze discussie is voor een schoolexamen cijfer.…

Zo zijn psychopaten. Doordat ze aan de buitenkant zo voorkomend zijn, leiden hun charme, charisma en onberispelijke psychologische camouflage ons af van hun ‘ware aard’: de sluimerende afwijking pal voor onze ogen. Met hun bedwelmende, hypnotiserende aanwezigheid trekken ze ons onverbiddelijk naar zich toe.…

Zij droeg een jurk, lang uit de mode, en was zo mager als een lat, een rare stokvis, maar ze had zo'n zeldzaam mooie lesmethode, voor die tijd eigenlijk verboden: het scheen, ze praatte zomaar wat, alsof je in haar kamer zat te kletsen om de tijd te doden. Het leek gezellig en verkeerd, maar was, dat blijkt, geraffineerd: ik ben…

De eerste keer dat ik ze zie, sta ik te wachten bij de deur van lokaal B14: huidkleurig met dunne naden die haar kuiten en dijbenen volgen tot onder haar rok. Mevrouw Bonnet staat bij het raam, met haar rug naar ons toe, en praat zachtjes tegen meneer De Bruin. Hij knikt, zijn gezicht gespannen. ‘Ga je naar binnen, of hoe zit het?’ vraagt Sem achter…