Alle inzendingen over oefene

Oef!…

Ik oefen als een jonge vogel op de rand van 't nest, dat ik verlaten moet in kleine haperende vluchten en sper mijn snavel.…

Ik wil mijn motorrijbewijs gaan halen, Ik heb een helm en leren pak besteld, Ik oefen mij in grootspraak en geweld En zal dus straks de fiscus niet betalen. Want mocht ik een belastingaanslag krijgen Dan kan ik zelf ook met een aanslag dreigen.…

Ik oefen in het behoud van de soort streef echter bewust naar de orde van aarde een vruchtbare laag op gestold steen schimmels hebben een naam muteren tot een plaag tot menselijkheid tot heerser over leven maar in de orde van aarde zijn er schimmels… om het behoud van evenwicht…

Dan kijk ik soms naar boven in de blauwe lucht en oefen daar maar verder onder diep gezucht.…

Je staat daar erg te pronken met je jonge, sterke vleugels naar de vrijheid fel te lonken Je wilt springen en gaan vliegen en je laten drijven op een onbekende wind maar je blijft nog even wiegen bang dat je de richting niet meer vindt Spring maar, vlieg maar oefen rond het nest het is nog in de buurt als je een vleugel schuurt…

Laat de les voor altijd en overal zijn: beperk je geloof tot jezelf of tot je kerk maar oefen er geen politieke macht mee uit.…

Er lijkt een soort debat gaande over talent. Er zijn zelfs wetenschappers die betwijfelen of talent wel bestaat. En talent is dan iets wat aangeboren is, in plaats van door opvoeding gestimuleerd. Anderen beweren weer dat talent wel degelijk bestaat (zie bijvoorbeeld de NRC van 14 juni 2008). Ik dacht dat het oude nature-nurture debat wel een beetje…

De rijder en z’n paard, ze zullen zeker komen daarom oefen ik m’n vleugels in ’t ruisen daarom is m’n bed zo zacht we zullen luisteren naar ’t geluid van de regen op ’t golfplaten dak maar misschien is z’n bus wel blijven steken in de modder zoals laatst hoe vind je eigenlijk m’n lippenstift?…

bewegen doe je in spreidstand en dansen op slappe vermoedens doorheen zand en woestenij over gegolfde daken heen oefen je vaardigheden weerloos en toch ongeschonden je kijkt me even in de ogen zet dan je weg verder kruist voorsteden en minaretten proef eigentijds stuifmeel je zengt in het zonlicht en zelden rook je een sigaret met de…

’t Gaat wipprend, tripprend op en neer, Tot vader uitroept: ‘ Oef! Nu kan ik je niet houden meer En laat je vallen – poef!’ De jongen roept: ‘ Dat heit geen nood, Dat weet ik wel al lang; Ik ben, zit ik op vaders schoot, Voor niemendal niet bang.’…

reeds bij binnenkomst slaan de zenuwen toe de draaideur spuwt me uit de kar zwenkt naar alle kanten ik oefen al vast het formuleren van excuses het is bizar boodschappen doen in de supermarkt waar in de vrieskist een bevroren hand zichtbaar is tussen de taarten en pizza’s levende koeienogen starend Blue Band en halfvolle melk promoten supergalante…

we weer Voor een dagje toeren Gezwind in het verkeer De wind ’t gezicht beroeren Langs de akkers en de weiden In de schaduw van het bos De chauffeurs die ons benijden Op de wangen een koele blos Stoppen voor het rode licht Dan weer snelheid maken Sneller dan een bliksemschicht En mekaar niet kwijtraken Plots een auto voor ons in Oef…

Al jaren oefen ik voor dit Spel. Soms blijf ik aan kop Smalend van de aandacht Vandaag lik ik de wenende wonde schoon.…

goed Ik weet hoe je treintje speelt en torens bouwen moet Ook ken ik al veel woordjes, maar spreek ze niet goed uit Daarom moet ik naar spraakles, daar ga ik snel vooruit Ik zit bij een speciaal werkproject en doe daar goed mijn best De kinderen zijn net als ik en niemand die mij pest Ik wil hollen, springen en ook graag naar voetbal toe Ik oefen…

„Oef, gaat goed”, zei ik hardop. „Oh, maar bij jou niet. Heb je nou een lekke band?” De jongen knikte een beetje verslagen. Het nam hem voor me in. „Maar de fietsenmaker is onderweg.” „Succes”, zei ik en wandelde door. Op de Lek passeerden twee exact dezelfde boten elkaar. Topaz en Pit Bull. Really? Allebei geel met blauw.…

Jouw creativiteit aan akoestisch samenspel draagt mij naar mijn oer-gevoel van oorsprong en in het jou bespelen oefen ik mijn ziel als een vlugge zomerbloem, verlangend naar eeuwigdurende passie, die sterker dan een keten mijn ziele kwelt. In adembenemend cadans, soms snel soms tergend traag, breng je dan wat uitgeblust was weer ten dans.…

Ook als je slecht kan tekenen, maak toch een tekening van wat je waarneemt, zo oefen je je waarnemingsvermogen. Probeer ook tijdens je wandeling op te letten hoeveel drogisterijen te bent tegen gekomen of slagerijen.…

Oef! Want dat wil zeggen dat die energieke, onbesuisde levensfase van de levenslustige Bodo na een half jaar bij ons, niet bijna ten einde is, maar dat we, met nog een heel jaar te gaan, er pas een derde deel van hebben meegemaakt.…

Het gaat als volgt: als je op de pot zit ontspan je je, en oefen je geen enkele fysieke druk uit op het onderlichaam. In plaats daarvan denk je aan meterslange darmen waarin de troep zich bevindt en waar hij doorheen moet. Je wacht. Dat kan een tijdje duren, maar het genot als je de spoeling ondergaat, is niet te omschrijven.…

Oef, nu heb ik misschien al te veel verklapt, maar dat maakt niet uit. Ik word net als alle andere burgers op deze planeet toch al jaren in de gaten gehouden. En ondanks dat gegeven voel ik mij veilig in mijn eigen huis dat lekker anoniem in een Nederlandse stad ligt. Bij mij zit er geen afluisterapparatuur in de wand en ook niet in de lampen.…

Ik ben er niet achter gekomen want plotseling moest ik hardop lachen (en ik kan hard lachen) toen ze vertelde dat ze een chicoef-oma was: een oma die het leuk (chic) vindt om tijd door te brengen met haar lieve schattenboutjes en dan oef! zucht als het voorbij is. Chicoef – wat een heerlijk woord!…

Oef, dat klinkt erger dan de ring van Parijs. Heel Leeuwarden. En dan ben je er nog niet, zo blijkt. Terug rijd ik door de polder – die dijk komt wel weer een keer.…

Oef wat is het hoog. Een stap de ruimte in, een vrije val, hangend aan zware armen. Knieën flink opgetrokken tot onder de oksels. In volle vaart omlaag, luisterend naar snerpend metaal op kabelstaal. Daar komt de afsprong, wat een feest. Het zand spat om de oren. Een trotse glimlach rond de mond. Bijna zomer.…

.' Oef toch even schrikken! Mijn bloed was onderzocht in het ziekenhuis en nu zat ik bij de huisarts voor de uitslag. Er zijn goede vetten en slechte vetten. En inderdaad, in het grafiekje stond bij de slechte vetten een veel hogere waarde dan bij de goede vetten. Ze keek nog eens naar me: man van 1.80 meter en 65 kg.…

Oefen de agent in oost-indische doofheid en laat de rechter uiteindelijk beslissen over de redelijkheid van de in actie gekomen agent: het past volledig in mijn visie dat de uitspraken van rechters telkenmale anders kunnen uitpakken. Daar moeten ook Telegraaflezers (niet beledigend bedoeld) mee leren leven. Begrijp jíj dat ook, hetero!?…

Oef! Wat een ervaring die middag! Als aalmoes heb ik hem het dubbele gegeven van hetgeen ik moet betalen als ik naar een lezing ga. ‘Een zeeman met een verrekijker is interessanter dan een stuurman zonder.’…

Toch oefen ik nu zo af en toe stiekem op een stukje pijp, jawel. Eens zal ik toch de kraaienmars moeten blazen. Zoals gezegd: ik werd en word nooit een virtuoos; de laatste toon van die mars in mineur zal beslist vals klinken. Dat moment zou ik, levend in blessuretijd, het liefst nog zo lang mogelijk willen uitstellen.…

Ik had natuurlijk achteraf best wel geweten dat de schilder een palet heeft en geen pallet. ( oef! ) Maar nu doet Mevrouw T. ineens mee en zij is de streep door mijn taalkundige rekening.…

Oef. Een pak van hun hart. Maar omkijkend, zien ze twee enorme koplampen op zich af stormen. Weer remmen. Een daverende dreun. En als een pingpongballetje worden ze vooruit gegooid, op hun voorganger geworpen, links en rechts tegen auto’s gesmeten. Aan alle kanten helse herrie van op elkaar knallend blik. Dan stilte, onheilspellende doodse stilte.…