Alle inzendingen over openbaar ver

Welke vraag blijft nog open? Ver, de horizon een oever zonder overkant; en haastig, een vleugelslag, wolken.…

Als hondsdolheid uit zwarte gebieden woorden arriveren zijlijnen van het leven zingend onder de veren kussens waar huidcellen en verborgen mappen liggen dromen trachten te overleven geduld van een schatzoeker lever van een dronkaard maag van een mens ik sta op en doe het raam open verse lucht helpt niet tegen…

Zouden die daarom niet extra voor het openbaar vervoer moeten betalen ten opzichte van mensen die soms het openbaar vervoer ontlasten en ervoor kiezen om met de dure auto naar een dure parkeergarage te gaan? Rob wil een eenheidstarief voor het openbaar vervoer voor heel Amsterdam.…

Vergevingsgezindheid is opeens ver te zoeken bij de mannenbroeders. “Ja maar er moet een cultuuromslag komen en dat kan niet onder de leiding van deze premier”, hoor ik Segers zeggen. Om de 4 jaar hetzelfde liedje meneer Segers. Altijd moet Nederland weer gered worden na 4 jaar omdat het er in vele opzichten zo beroerd voorstaat. Geeuw!…

of glim ik juist te veel snel offensief geboden 't grijpt me naar de keel Ik zal matglas overwegen beplakt met grote vogels kijkt geen oog meer door weert alle woorden kogels Openheid trekt veel aan en poppetjes kijken mag alleen wat verder vandaan met welgemeende glimlach...…

Nee, Paulus, geen gedonner. Het openstellen van het Nederlandse Bos voor Roemenen en Bulgaren zal nog meer dieren in de armen van Geert Wilders drijven... Zie ook: http://www.depers.nl/binnenland/249479/Donner-laat-het.html…

Kiest u maar, wellicht ga ik dan weer open.…

Minuscule scheepjes varen door de opening, vaak zie je net het tipje van de mast, maar das dan ook alles! Soms 1 soms 2 maar meer dan 3 van die schatjes komen door de opening!…

Verwijzen naar het gat van de deur doet vermoeden dat die open staat.…

Zelden heb ik open voor een mens zo open als voor jou gestaan...…

mijn gevoelens ontbloot kwetsbaar opengesteld meteen gestorven een vroege dood na wat jij me had verteld toch nog steeds geen spijt het is goed zoals het is ik moest het gewoon even kwijt het moest uit die gevangenis opgekropt, weggestopt deed het te veel pijn nu opengelegd, niet meer verstopt lijkt het minder te zijn…

Langs de tramlijn van mijn begeerte zie ik haar staan bij elke halte met open glimlach en armen staat zij daar vol engelengeduld en liefde slechts twee haltes zal ik plagerig aan mij voorbij laten gaan om dan alsnog heerlijk achterop haar fiets te gaan zitten…

Ik schrijf vloeibaar mijn hart Open al wat ik voel Kom maar, kom maar naar mij Jij bent heel apart Ook al ben ik koel Voor jou ben ik vrij.…

de dood zo dichtbij, voor je het weet zijn het allemaal dromen, het geld voor jou maar ook voor mij, ons kan het allemaal overkomen, zijn wij eerlijk of achterbaks, zijn wij tevreden met ons leven, zijn wij oprecht of toch te laks, was ons niet openheid van mening gegeven, was ons niet openheid van mening gegeven.…

morgen duw ik de klink naar benee gooi ik alles open, maak ik entree…

in het frêle ochtendlicht contouren van de prille dag het bespeelt de meibomen rustig balancerend op de wind het draait de deuren open van donker naar licht waarin mensen ontwaken in de spiegeling van eigen creatie de dag trapt af in wiegende beelden vloeibaar wuivend over de schoonheid van het landschap…

Een open column trekt meer bezoekers dan een gesloten column.…

Ik wil mezelf zijn maar ver weg van de mensen die me kennen weet ik niet meer wie dat is Ik wil van mezelf houden maar ver weg van de mensen die van me houden weet ik niet meer wat liefde is Ik wil schreeuwen maar ver weg van de mensen die naar me luisteren ben ik mijn stem verloren Ik wil mezelf zijn maar ik weet niet wie dat is…

De inspiratie komt, of is er niet net als je denkt: dat is het, verdwijnt het als een zuchtje in de wind Lost het op in de mist! Je denkt, vermoed, verwacht maar soms zijn je verwachtingen te hoog gespannen, blijf je achter met alleen dat ene verlangen dat oplost, in de mist. Zoals alle gedachten, gevoelens en verwachtingen - die te hoog…

alle dagen van het jaar is er echt veel te doen in het luisterrijke Wassenaar temidden van villaparken riante buitens landgoederen kom je gratis en voor niets zo maar aan de Slag heb je het daar wel gehad zoek de spetters van Tikibad niet ver van strand en zee neem je ’n Duinrelletje mee…

Roken op het toilet van openbare gebouwen met een rookverbod, dient op dezelfde manier te worden aangepakt als roken op het toilet in een vliegtuig.…

Hoe onmetelijk lijden de Oranjes nu. De schok, de martelende onzekerheid, het sprankje hoop. Zoals - hetgeen psycholoog Henk Eilander zojuist bij P&W benadrukte - ook andere families onvoorbereid in vergelijkbare omstandigheden komen. Maar Johan Friso zo plotseling onttrokken moet worden gedeeld. Hoe wenselijk is onze gevoelsmatige betrokkenheid?…

O, dat ik ooit nog eens een vers met o beginnen mocht, dat het dan ongezocht een ode werd waarin zeg maar een dode dichteres tot leven kwam ofwel een warm lief lijf tot marmer werd waardoor voor wie daarvoor gevoelig is een adem ging als was het leven nu voorgoed betrapt.…

Géén vers nieuws, géén nieuw vers, het is vakantie, vandaag, vergeef het mij, géén vers-garantie.…

toen hij binnen stapte jong, lang en knap eigenlijk, zou moeten schrijven zoals testamenten geschreven worden voor de laatste maal biechten laatste sprankel van de vrije wil de laatste alomvattende gedachte het laatste oordeel van het geweten en de laatste ronde uit het hart en zintuigen zingen zou moeten iedere dag het laatste vers…

Waar ooit iedere boom en blad zich nestelde in de zachte morgen sluipt nu de nacht ongedurig rond maar tijd dringt zich op gestaag de wingerd wacht op de bloei en jij zal zijn waar ik jou plaats dichter bij of ver van waar ons was…

De dag begint met vissen in de slotgracht, men eet geen vlees doch dat is geen gemis; het is de keukenmeid die zich kapotlacht, het water daar zit vol met verse vis.…

Een tactvol iemand is iemand die weet hoeveel te ver hij kan gaan.…

Of vindt u dat te ver gaan ?…

Een gouden ganzenveer in je achterste, het is me wat...…