Alle inzendingen over optocht

Het huppelende kind, De grijsaard jong van jaren, de eenzaat en de paren, de fox en hazewind…

parmantig paradeert puntig de pointe hand in hand met provocerend proza een wonderlijke optocht ontrolt zich aan mijn ogen opgetogen, terneergeslagen eeuwige trouw, op de hak genomen liefdesmijmering, vers in geheugen lettergepenseeld vergezicht een bontje met een kort lontje verwondering, verbazing, woede liefkozing en oorwassing doodsklok…

Schmink is plezier en de koude zon glimlacht zoals de maskers en de wagens wachten en kilometers lang deze dag versieren met warme kleuren omdat de tijd het vraagt en de mensen het wensen als dwaze vrolijkheid en gezang de optocht zal laten beginnen en drie dagen lang hun lusten en gezangen zal vertieren.…

In de verte, door de grillig gevormde openingen heen, die het struikgewas en het groene gebladerte van de bomen in zomertooi creëren, zie ik een kleurige stoet zich langzaam voortbewegen en ik hoor tromgeroffel en boven alles uit de weemoedige klanken van trompetten en trombones. Het is weer de tijd van de jaarlijkse Avondvierdaagse. De bontgekleurde…

Maskers lopen mee in de optocht van het leven waar waarheid zich verschuilt achter starre schijn en werkelijkheid verloren gaat in vermeende dartelheid…

Het zenderaanbod, groeiend met de jaren Is nu dus weer met Talpa aangevuld De programmering -gisteren onthuld- Was weer een optocht van inwisselbaren Maar goed. Weer een kanaal dat zich geheid Vanwege naam en logo onderscheidt…

....en daar trok die stoet, die tot melancholie stemmende optocht die de tranen naar de ogen doet wellen, nog door de straten, een kennelijk laatste reminiscentie, een armzalig restant van het enorme, gigantische drama dat zeventig jaar geleden de wereld bijna vernietigde en verscheurde.…

Ik liep vannacht - van een optocht los- geraakt - ineens onder een hoog en luchtig viaduct, jong, naast mij liep een grote vrij zware jonge man. De pijlers werden bomen en het beton werd losse grond.…

Als ze dan in de middag nog mee mogen lopen in de optocht of aan de kant de grote praalwagens mogen bewonderen, kan hun dag al helemaal niet meer kapot. Moe, vrolijk en voldaan vallen ze ’s avonds in slaap. Ook voor de carnavalsverenigingen is het een prachtige tijd.…

Je zag met de x de spokig toov'rende i Meefladd'ren, als de zwevende exponent Neerstreek tot reeks, die naar 't oneind'ge rent In stormloop naar de kringperipherie: Omsmolt dan algebraïsche alchemie Tot tweelingen twee legers, en 't quotiënt, Vervloeid tot optocht van kentauren, ment De magiër Logarithme voort naar pi.…

Toen de middag ten einde liep passeerde aan de brede vensters een optocht van paarden met ruiters die ongetwijfeld het nabijgelegen natuurgebied gingen doorkruisen en onze taxi bracht ons hobbelend en schuddend tenslotte door de stromende regen weer naar huis.…

En zo marcheert regelmatig een optocht van mij wildvreemde, anonieme personen over de trappen met een mij onbekend doel, bedoeling en bestemming...…

III In grandioos gracelijk evenwicht Zwenkt de aarde om 't eindpunt van haar winterbaan; En, blauwgroen-fosferende karavaan, Trekt voort de Golfstroom, naar de pool gericht; En de optocht van zijn golven zie ik gaan Diep onder vlaggen van koralig licht; 'K zie hoe, rechtlijn'ge zomerdag, hij ligt Op grensloos vlak van nachtlijke oceaan.…

aarzelend meegedeeld wordt door de natuur, door de zacht kwetterende vogels in de vroege morgen en door de eerste wilgenkatjes die ons verlegen hun bloesems tonen dat een nieuw licht zich gaat neervlijen over de aarde tijdens de langgerekte maanden die tenslotte als met trompetgeschal een grandioze zomer verwelkomen zoals pages vooruitlopen in een optocht…

waarin ons aarzelend meegedeeld wordt door de Natuur, door de in de morgen zacht kwetterende vogels en door de eerste wilgenkatjes die ons verlegen hun bloesems tonen, dat een nieuw licht zich gaat neervlijen over de aarde tijdens de langgerekte maanden die tenslotte als met tromgeschal een grandioze zomer verwelkomen zoals pages vooruitlopen in een optocht…

De krokus haast zich naar de velden de narcis danst al op de wind het klokje wil zich gaarne melden en speenkruid gaat al door het lint De pinksterbloem is al in aantocht daar glinstert al een boterbloem het fluitenkruid komt dra in optocht met de fanfare van bijgezoem Eerst nog wat madelievenkransjes wat paardebloem en gladiool de klein…

Veertig jaar had Joop op een Amsterdamse lijnbus gereden. Een maand na zijn pensionering woonden hij en zijn Greet in ‘Doodstil’, een Gronings gehucht, in een boerenhuisje met een stenen stal en wat dieren: twee koeien, twee geiten, een pony en natuurlijk kippen en een haan. Niks mooier dan gewekt te worden door hanengekraai en te ontbijten met vers…

Feit is dat op deze dagen velerlei feestelijkheden, meestal met optochten en vermommingen gepaard gaande, plaatshebben. Zo ook in Oeteldonk. Voor de meeste lezers zeer waarschijnlijk beter bekend als 's-Hertogenbosch.....van hier tot Oeteldonk...…

En al die kinderwagens met een slapend kind in optocht langs de paden, omstuwd door hun gezin. Iemand maait het gras vandaag, het ruikt zo goed. De kindertuin is klaar, de zwarte grond geploegd, wacht nu op kleine handen, op nieuw zaad.…

Een optocht van auto's komt mij tegemoet op de snelweg naast mijn huis. Vanuit mijn hoge uitkijkpost, vanachter mijn bureau, observeer ik hun koplichten die oplichten in de donkerte, waarna de voertuigen passeren en hun weg vervolgen. Is ons leven hiermee niet vergelijkbaar: een kort, hel verlicht moment tussen oceanen van eeuwige duisternis?…

Een optocht van auto's komt me tegemoet op de snelweg naast mijn huis. Vanuit mijn hoge uitkijkpost, vanachter mijn bureau, observeer ik hun koplichten die oplichten in de duisternis, waarna de voertuigen passeren en hun weg vervolgen. Is ons leven hiermee niet vergelijkbaar: een kort helder moment tussen oceanen van duisternis?…

Dag aan dag observeer ik de lange stoet, de triomfantelijke optocht van auto's op de snelweg naast mijn huis, gezeten aan mijn met nerven doorgroefde oude bureau, aan mijn venster. In de avond volgen de koplampen elkaar snel op, in een nooit eindigende sequentie.…

Beelden van het journaal kwamen terug in mijn hoofd, politieke kopstukken in een optocht in 020 die opriepen tot een intifadah, Nederland is volkomen ongeloofwaardig geworden. Normen en waarden, zeker, maar alleen als ze in hun straatje passen. Marc Marie heb ik na vijf minuten de nek omgedraaid, alles viel op z'n plek.…

De atleten, zwemmers en tennissers die in een bonte optocht aan onze ogen passeren tijdens de zoveelste aflevering van "Studio Sport" hebben kennelijk bovenstaande zinspreuk van de moderne Olympische Spelen tot ultiem motto, Leitmotiv en parool voor hun hele leven gebombardeerd, maar wat zijn het nut en de weldaad voor henzelf en voor de wereld van…

We liepen dus mee in de optocht, helemaal door het dorp van mijn oma, maar helaas geen prijs, die we eigenlijk wel verdiend hadden, want ik herinner me nog steeds na 50 jaar dat het een loeizware tocht werd vanwege het gewicht van mijn zusje.…

Met struisvogelveren bovenop een hoedje uit de feestwinkel van tante Marie en in een velours gordijn uit de Kringloop, liep onze soeverein mee in een optocht van sneue Royals die ooit in een vlaag van verstandsverbijstering op de eervolle uitnodiging waren ingegaan. En die nu ieder jaar met z’n allen in een rijtje voor gek moeten lopen.…

De jaarlijkse kleurrijke extravagante optocht van de lhbt gemeenschap is inmiddels een internationaal bekend gegeven. Een onvervalste toeristische trekpleister. Zoiets als het kijken naar een bloemencorso, de bollen velden of iets dergelijks. In de vooraankondiging zegt Ellie Lust zoiets als: ‘Laat de mensen toch zijn wie ze zijn.’…

Nogmaals: tot mijn schrik en verontrusting zag ik een van de heren uit ons gezelschap, die gewoonlijk "het handje van de senioren vasthoudt", opstaan van zijn stoel aan de lange tafel en even later zag ik zijn achterwerk in de roze pantalon deinen aan het eind van de lange optocht die zich voortbewoog door het lokaal te midden van een krijsende en…

Schepen die aanvankelijk in een optocht aan kwamen varen over het zwarte, spiegelende water. Bont gelakte schepen in de kleuren rood, groen, zwart en blauw. Schepen met masten en bagage, met gouden scheepsbellen en zelfs een schip met een ouderwetse schoorsteen waaruit kalm en doodgemoedereerd een rookpluim ten hemel steeg.…

Ik draai me terug naar de rivier, waar een kleine optocht aan komt varen. De grootste boot heet Visioen, in zijn kielzog een veel kleiner schip: Calimero. En warempel, Calimero haalt Visioen in. Ik voel een lichte triomf. Er komt een tegenligger. Even lijkt het alsof Calimero eraan blijft plakken. Kennen de schippers elkaar?…