Alle inzendingen over paardenbloem

En weet je, door het doorbreken van dat paarsblauwe veldje, had dit veldje de charme en harmonie van een schilderij en daar kan een veld vol paardenbloemen niet tegenop.’ ‘Misschien dat er dan toch nog iets daarboven wordt geregeld,’ zei de paardenbloem.…

Veel paardenbloemen in de weiden langs de weg maar weinig paarden.…

De Woordenlijst der Nederlandse Taal is door de Taalunie weer aangepast. Zo wordt mijn taalgevoel steeds aangetast door logica uit de collegezaal. Wat taal betreft ben ik een onbenul: Die tussen-n is groten flauwenkul.…

voor vierentwintig woorden moet ik weer een nieuwe van Dale kopen kattebak wordt kattenbak paardebloem nu paardenbloem geschrapt werden helaas algeer en haspelwerk voetbalsupporters die de scheids willen pesten zijn gewaarschuwd : hondelul wordt hondenlul…

Die paardenbloemen! En de konijnenhokken tegenover de waterput op de achterplaats! Het was zo vanzelfsprekend, het moest gewoon zo zijn! Ik herinner me het allemaal nog, en altijd scheen de zon.…

Rustiek beekje kiezelsteentjes gooien paardenbloem in je haar mijn liefde zo puur daar ben ik zeker van je bent zo mooi in de nacht dicht tegen je aan kruipen met een arm om je heen…

voorbij slingerende dijken vol wuivende paardenbloemen en weelderig gras houdt haar lichaam me uit de straffe wind volg ik genietend haar spoor langs lonkend geel en groen…

Z'n resultaten zijn verbazingwekkend, want hij kruist een paardenbloem en schimmelplant en wint een prijs voor 't nieuwe knolgewas. Hij straalt en ledigt zijn champagnefles. Een vreugdedronk is 't op z'n kassucces.…

Bij nader inzien is het kattenkruid en paardenbloem, de duivel mag ze halen. De uitgever wil schijnbaar ernaar streven uitsluitend van de tussen-n te leven.…

Er verschijnt een zee van zoemen boven 't vlakke Friese land geurig kruid en paardenbloemen stempelen het florissant een grutto kuiert door het groene fris 'k geloof nooit dat God er verdwenen is. (foto H.v.Kampen)…

Ze staan in het plantsoen naast de maisgele paardenbloemen, hun metgezellen en kameraden en vormen samen hiermee een fleurig tafereel…

het warme oranje van de ondergaande zon en de azuurblauwe zee bij Heraklion het frisse groen van een beukenheg en gele paardenbloemen langs een binnenweg rode klaprozen in het graan het indigo van een pauwehaan en het diepe violet van lavendel ja, ik besef het nu toch wonderwel dit alles valt mij nu te beurt dat kleurenspel, een lust…

daar zingt een hoge es gekromd door jaren wind boven op een bloemenlint en langs de landweg in een geur van peper bloeit een lijsterbes de witte dovenetel loert pisnijdig naar het geel van boter- en van paardenbloem kijk hoe langs het ovenbuur wit en lila de seringen welriekend naar je ogen dingen een liedje om te zingen een ruiker…

O, paardenbloem aan ’t bloeien! Zo vrolijk geel, zo zonnig teer, Op ’t weiland aller bloemen heer; Maar blaast het kind straks op u neer, Dan zie ik, hoe zich keer na keer, De zaadjes, als de donzen veer, Voortspoeien! O, plompenblad, bies, bloemen!…

ik weef met zonnestralen lente in patroon niets is nog gewoon kleuren zijn als nieuw en voegen zich al beeldend naar mijn droom hoogpolig wordt het grastapijt waarin de madelief en paardenbloem gedijen de els dropt katjes als haar kleine bruine schatjes met pluisjes wol komt dadelijk de kastanje vol als zij haar kaarsen toont in…

Het asfaltpad gebroken, Diepe kloven, Scheuren als micromaanravijnen, Verwrongen asfalt door zware lasten, Door zon vervloeide, Uiteen gereden geteerde kiezelstenen, Nu groen, paardenbloem, weegbree en varkensgras, Het zwart tot leven gekomen, Daar waar het brak Door on-weer en worteldruk. Asfalt, getekend door het leven.…

als een klein kindje staat in het hoge gras bij de sloot een ernstig kindje met groene vegen over de handjes en het gezicht dat naar de lucht wijst 'Allegear kleurkes allegear kleurkes yn 'e loft' Ze houdt een grote kale, versleten beer bij zijn voorpoot vast in haar hand Ze plukt een gebogen zilverig pluizende paardenbloem…

.'' ''Weet je wat Celina, pluk jij verderop een paar paardenbloemen, je weet wel die mooie gele bloemen. Dan maken we een kuiltje in de grond en leggen we het arme vogeltje daarin.'' Ze keek me beteuterd aan en holde weg en plukte een bosje paardenbloemen. Daar kwam ze al aangerend. ''Maak jij maar een kuiltje'', zei ik.…

.'' ''Weet je wat lieverd, pluk jij verderop een paar paardenbloemen, je weet wel die mooie gele bloemen. Dan maken we een kuiltje in de grond en leggen we het arme vogeltje daarin.'' Ze keek me beteuterd aan en holde weg en plukte een bosje paardenbloemen. Daar kwam ze al aangerend. ''Maak jij maar een kuiltje'', zei ik.…

Laat ons door malse weiden sompen voor 't wonder van de eerste paardenbloem, van 't eerste madeliefje. Kom mee, we vinden wel onze klompen weer, als de avond komt. Dan schrijf ik je op een briefje hoe mooi je was, hoe vol van lentegeuren en ik lees 't je voor als 't laatste licht verstomt. Ik wed, dan gaan je wangen kleuren.…

En de paardenbloem van de wolf bleef bloeien in een klein flesje met water als teken van altijddurende vriendschap tussen Groenlokje en de wolf. Want ook de wolf ging naar de hemel waar hij een mooi beddenkussen kreeg om op te slapen versierd met paardenbloemen en de wolf kreeg eeuwige zalige dromen waar nooit een einde aan kwam.…

Soms vertrappeld, de paardenbloem, en toch geen ros in de buurt. Het hijgend hert, aan de jacht ontkomen, kreeg een tuil tijgerlelies, en het konijn, bijna het haasje, moest het doen met een bosje leeuwenbekjes. En dan, de watervogel, ondanks dat hij geheelonthouder is, kostte zijn levenswijze hem gans zijn lever.…

Schenk mij maar een paardenbloem!’’ Roodkapje kreeg medelijden en wist dat de wolf het goed bedoelde en ze plukte tussen de geheimzinnige Aronskelken een paardenbloem. ‘’Ach hoe schoon en van welke pure eenvoud is de paardenbloem Roodkapje’’ zei de wolf.…

Paardenbloemen en brandnetels helpen je ontgiften, en goudsbloem is een bijzonder geneeskrachtig kruid dat alles losmaakt wat niet in je lijf en leven hoort. Maar zij zullen het niet plukken om er thee van te zetten. Het moet weg, onkruid is het, een schande voor de buurt.…

Jazeker wel, luister maar: ik hoorde de blaadjes ritselen van geluk, de boom deed stevig mee ook nog en kijkend naar het gras dacht ik even mijn bril te hebben vergeten want: op de maat van vallende druppels bewogen ze mee, elke grasspriet weer een andere dans als het ware....en kijk nou: de madeliefjes, boter- en paardenbloemen deden van de weeromstuit…

Aan de andere kant zie ik het oogverblindende geel van een uit de kluiten gewassen paardenbloem die staat te stralen als de zon zelf. Dit is niet goed voor mijn ego. Op het wandelpad vlakbij naderen een paar kreunende steunzolen. Zodra de bijbehorende schoenen in beeld komen is het alsof een donkere wolk zich boven mij samenpakt.…

Als ik terugkom bij mijn eigen deur word ik slechts begroet door twee paardenbloemen. Ik weet dat deze bloemen sterk ontgiftend zijn. Toch maar snel eens proberen of het mij lukt hiervan die lekkere wijn te maken. Ik heb dat tenslotte nodig. Wat is het vandaag toch een heerlijke dag geworden. De week is verwerkt.…

De lucht is overweldigend blauw, het gras vol gipskruid, paardenbloemen en madeliefjes. En boterbloemen, mijn favoriet. Zal ik? Voorzichtig strek ik mijn hand uit. Als ik opkijk, zie ik enkele meters voor me een labrador die zijn poot optilt. Ik recht mijn rug, loop door naar de herten. Zeven, tel ik. Waar is nummer acht?…

Ik denk dat ik maar bij de koeien ga liggen in een door paardenbloemen en boterbloemen overwoekerd weiland, lekker herkauwen, verstand op nul en traag over de kikkerdrilslootjes loeren. Woorden vullen de magen niet, blijven in mijn slokdarm steken als kluiten vishaken voor karpers en snoeken.…

Na een boek of tien, weten de lezers nu het verschil tussen een gladiool en een paardenbloem. Hoe dan ook: Eelt wordt een grote naam in het land der letteren. Daar komt mijn eerste whisky. Ik moet snel beginnen. Twee boeken betekenen twee flessen van dat Schotse ambrozijn. Laten de goden die nectar maar drinken.…