Alle inzendingen over pantoffels

ik staar naar mijn pantoffels zij geraken sleets en vaal zij beginnen te stinken maar ik durf ze niet te wassen. de dag heeft een aanvang genomen de zon schijnt zo dadelijk ga ik in anonimiteit een eindje sloffen op mijn pantoffels. dag.…

“Emir, waar zijn je pantoffels?” –“Maar mam, ik ga nu op de bank.” Onze eigen schuld, hadden we maar niet moeten zeggen dat pantoffels op de bank verboden zijn. En als hij ze dan eindelijk aan heeft volgt ‘oneigenlijk gebruik’: naar buiten met pantoffels. Ook dat is niet de bedoeling.…

Wie een ander er zonder de minste of geringste aanleiding van beschuldigt dat hij kunstenaars en dissidenten naar Siberië zou willen sturen, kan beter met zijn pantoffels bij de centrale verwarming gaan zitten.…

Genieten van de warme pantoffels van de Action en vroeg naar bed gaan.…

's nachts vinden voeten blindelings pantoffels handen graaien klauwen de kilte van het donker dat overal hangt en dromen betreuren de verkwiste dag woorden raken verward zijn allemaal eender en goed voor de doofpot ----------------------------------------- uit: 'De andere kant van het Niets', 1989.…

Ik hoor de morgen in het kraken van het bed een kuch het sloffen van pantoffels op de overloop de koffie borrelt van heel ver met tussenpozen mijn bewustzijn binnen terwijl het verkeer buiten de stilte breekt geroezemoes van kinderstemmen het miauwen van twee hongerige poezen aan de achterdeur en het zachte roepen onderaan…

kwantipierum tooit mijn hoofd in deze moedeloze dagen twurlrokjes draag ik niet zommelwaar moet ik kopen op uren van tijdverschiet mijn pantoffels gaan niet uit plurenjam smeer ik op mijn brood in momenten van niets meer weten ga gedachtenloos in nachtgewaad schemergroetend zwaait mijn hand naar vergeten verre buren die kalender is…

Ik lachte niet,maar hoorde alleen het harde dichtslaan van de deur wat achterbleef waren alleen de krant een paar oude pantoffels en zijn geur. Ik lachte niet, maar keek naar buiten en voelde de tranen in mijn ogen en vroeg me af:waar ging het mis waarom heeft hij me voorgelogen.…

Ik heb geen woorden nodig om te weten dat ik je mis ik weet alleen dat er nu een enorme grote stilte is De bank is leeg en koel de krant ligt er nog ongelezen zelfs je pantoffels zijn weg ik weet nu weer hoe lang een dag eigenlijk kan wezen Ik kan de geur nog ruiken die je in huis achter liet het blijft nog de vraag slaap ik wel…

Schaamteloos draag ik pyjama’s en pantoffels, ook maak ik graag een kuiertje. Ik verheug me niet meer zo op feestdagen, maar hou van lekker eten en drinken. Mijn kleding is niet modieus, maar makkelijk en iets te ruim. Mijn tanden hebben de kleur van pijptabak en whisky. Ik zoek geen tekens in de hemel meer. Ik denk: het gaat wel over.…

Ik kijk naar de man die, ineengedoken, in zijn stoel zit, de ogen geloken; zo klein lijkt hij nu, met zijn grijze haar, in zijn pantoffels, en ook zo breekbaar. Lamplicht zet zijn hoofd in een kader, heel duidelijk zie ik nu mijn vader; groot verschil met het beeld dat naar boven kwam van de man die mij hoog in zijn armen nam.…

ongelofelijk zijn best smijt onbaatzuchtig met de laatste krachten -de kou laat nu niet lang meer op zich wachten- hij strooit de levensvreugd die hem nog rest de zomergasten zijn nog niet vertrokken ze wachten op het teken voor de vlucht de stilte wordt verbroken door gerucht vanuit de verte roepen zacht de klokken je strompelt op pantoffels…

Tabak en chocola, het vest met mouwen, Daar wol nog wel eens irriteren wou; Alleen het paar pantoffels mocht ie houen, Toch jammer dat hij nooit meer lopen zou.…

De stilte valt zodra de peer loslaat Zachtjes knapt de navelstreng Geluid gezogen in vacuum Dompelend in water, de broosheid van het bordes Waarover in stilte rollende peren pantoffels - Glijdend door de tussenhemel - Losgerukte stoeptegels uit vernedering - Ellendige cadaverbeelden uit marmer Geen haar op mijn hoofd en een kale hoofd uit haar…

Wij zullen openen een rusthuis voor uitgebluste dichters wij zullen zorgen voor: trijpen pantoffels lauwe radiatorbuizen en elke zaterdag een glaasje wijn Men zal van ons niet kunnen zeggen dat wij de poëzie een onverschillig hart betoonden Wij zullen eens per maand de oude dichters tracteren op wat gaande is: moord & doodslag en…

De kou trok langzaam vanuit de stoep zijn pantoffels in. Ze zette één stap dichterbij. Keek langs hem heen de gang in. ‘Dan is dit misschien niet het juiste moment.’…

Ze trapte met haar rechter pantoffel erin en gleed uit, maar kon zich nog net staande houden. De verwensingen waren niet van de lucht. Wouter hoorde haar schelden en rende naar buiten en zei: ''Wat is er, darling?…

Andere bezoekers keken al naar die boomlange vrouw en dachten waarschijnlijk, wat komt daar in godsnaam binnen, een wijf op pantoffels.…

. ----------------------------------- sloffekens: pantoffels…

Haar zwanehals Haar trots gezoem Haar pirouette in de cel Tot zover het sprookje Zo staat ze doofstom te staren Gewenteld in verveling Gehecht aan haar gril Gewend te wachten op barbaren Zo oefent ze zich in vergeten Haar eigen tepels strelend Op pantoffels van wol Teennagels die naar binnen groeien Zweetkringen rond de oksels…

Een meneer hoest, vanzelfsprekend geheel ongewild, op buitenissige, uitbundige en heftige wijze en op een andere kamer drentelt een vrouwtje met spillebenen in wollige pantoffels en met een slangetje onder de neus hardnekkig, doelloos, zinloos en wellicht wanhopig heen en weer. Maar het ultieme einde is aan de orde op een andere kamer.…

Dan legt hij zijn pyjama klaar, pantoffels nog... Wat ziet hij daar? Zie kleine Loek daar nou eens staan... hij heeft zijn broek gewoon nog aan!…

Daar ging ik dan: in pyjama op mijn pantoffels met een egeltje in een emmertje op de passagierzetel. Zo zenuwachtig als ik was, de egel schijnbaar niet. Ik was nog maar net op weg of er kwam al een hoop geluid en bewegingen vanuit het emmertje. De flinke bobbel in de weg had ik helemaal niet gezien.…

Al struikelend over Ruud z'n pantoffels bedenk ik ineens dat hij dood is, nooit meer hier zal komen, niet meer naast me zal liggen, ik niet meer naar z'n gezeur hoef te luisteren, nog z'n ouwe hondenlucht hoef te ruiken. Het voelt bevrijdend, maar ook leeg, ik wil niet alleen zijn, geen tijd voor zelfmedelijden, kom op werk aan de winkel...…

Je vaders kleren kunnen niet mee, alleen zijn huisvest en pantoffels.’ Ze volgt haar moeder. Het raam staat open. Een tram rijdt rinkelend voorbij. In de boom tegenover het raam landt een kraai. Hij krast.…

Andere bezoekers keken al naar die boomlange vrouw en dachten waarschijnlijk, wat komt daar in godsnaam binnen, een wijf op pantoffels.…

Een sprintje trekken gaat me niet meer zo goed af en dus komt het voor dat een beller inspreekt op de voicemail...helaas soms… Natuurlijk is er nog iemand in huis die het rinkelende geval op kan nemen maar daar wringt dus de schoen- pantoffel, slipper of kaplaars want: als iemand ‘gewoon‘ belt, hoef je alleen maar groen naar rood te smeren als het…

Haar vriend, de magiër Pan Pantoffel, rook onraad en hij kwam onverwachts op bezoek, toen zij net een nieuw slachtoffer had gevangen. Zij stond al op het punt om hem te berijden, toen Cisila haar kwam melden, dat er bezoek was gekomen, baron Pantoffel. 'Let jij op ons lekkere speeltje!', zei ze tegen Cisila, terwijl ze naar boven snelde.…

Hier gaat het nou om de pantoffel! Bij alle geplukte en gebraden kapoenen, Al kookt ze mijn kuiten tot watermeloenen En mijn hoofd tot een Duitse kartoffel - Jan hagel! Jan salie! Jan muggescheet! Met alle permissie: ik zweet! Nou wordt langzaam de wereld een pannenkoek! Sapperjandosie ik glij van mijn sokken!…

Mama's pantoffels haalde hij van boven als ze "die halen!" zei; netjes deponeerde hij ze een voor een voor haar voeten. Het was amusant, want haast menselijk hoe hij zich behaaglijk, lui en "onbeschaamd" kon uitrekken op de leren bank, de achterpoten wijd uiteen.…