Alle inzendingen over spulletjes

De stilte valt over je heen 't wordt je teveel Brok in je keel Alles lijkt als voorheen De stoel waar ze zat Haar glas, krant en bril Contrast is zo schril Laatste broodje wat ze at De vuile was nog in de mand Je ruikt nog haar geur Vingerafdrukken op de deur Door emoties overmand Je bent aan alles zo verknocht Zou het graag laten…

De topmannen bij Blokker vliegen eerder de zaak uit dan de spulletjes die verkocht moeten worden.…

Met wat spulletjes erin, en niemand om je heen. Je staat altijd op dezelfde plek, is het niet saai zo alleen. Maar op een dag word je verplaatst, en vraag ik: “Waar ga je heen”.…

Een onderzoek ook naar de duurzaamheid van de bestelde spulletjes zou ik op hun plaats vinden.…

Het bevatte zoals ieder jaar de lieflijke en ontroerende spulletjes ontsproten aan een dertigjarige vriendschap. In een album bewaar ik nog altijd de foto's van haar huis, van haar woonkamer die ik nooit bezocht heb. Haar naam is Janet en als een van mijn correspondenten bleef zij mij trouw.…

Een nieuwe stek Een nieuw verhaal Een nieuw vroeger geboren Een nieuw huis, alles kaal En weer opnieuw beginnen Achter in het oude huis hangt de herinnering aan elke spijker, elk mank Aan een nieuw gezin en alle spulletjes verzameld De liefde en rijkdom vergroot Nog maar pas was je er Pak ze in en neem ze mee Laat het nieuwe huis ze ademen…

Mijn buurman zijn straatje is altijd schoon, zijn blinkende bolide is netjes gewassen, zijn kozijnen strak in de lak en als je bij hem binnenkomt staan de meubels en de spulletjes netjes op hun plaats. Ook heeft hij een flatscreen televisie. Zijn houten vloer blinkt en zit netjes in de was.…

ontroerend goed uren in de Bijenkorf was-ie lekker zoet de poppen bibberden weer aan hemadraden marsepein in vele kleuren aan de paden choco letters kruidnoot taai taai de V&D was wel 'n tikkie saai beneden te veel slippies plu's en sokken zie ginds de stoomboot tegen 't mokken onderwijl waren de warenhuizen waar sinterklaas z'n spulletjes…

6 maanden zwanger, van onze droom een bollende buik misselijk en sloom De laatste klussen in huis verzet de spulletjes gekocht het kamertje neergezet Plots prik je dan de zeepbel door je hebt iemand ontmoet daar ga je voor De kleine houdt me op de been trappend in mijn buik hormonen gierend door me heen Ik bezit nog wel de kracht…

Hij pakte me bij de hand en liep enthousiast op zijn "speelgoedkast" toe, een kleine muurkast waarin hij zijn schamele spulletjes bewaart en noodde mij met hem een spelletje "Memory" te spelen. Hij legde de kaartjes met de kleurige afbeeldingen omgekeerd op tafel, draaide ze een voor een om en begon enthousiast met zijn favoriete spel.…

Bij mijn wekelijkse bezoek aan de markt was ik telkens de kraam genaderd en gepasseerd waarop de spulletjes waren uitgestald die een oosters aandoende meneer aanprees: kleurige armbanden, grillig gevormde edelstenen, zilveren medaillons en merkwaardige, kleine glazen bolletjes.…

De laatste dingen worden geregeld van hen die er niet meer zijn spulletjes moeten worden uitgezocht maar het enige wat jij voelt is pijn. Je ruikt nog de geur in de kleren en loopt jezelf af te vragen wat zou zij op deze dag gekozen hebben om te dragen ?…

En nog enkele spulletjes die daar eveneens wachten op een kind of kleinkind dat nog niet overrompeld is door het leven en dat dit in alle onschuld en blijmoedigheid omhelst en dat opgewekt en vol van vertrouwen de toekomst tegemoet ziet.…

, hooguit praten we over oude spulletjes en niet over rommel.…

En weer roep ik om hulp, weer wordt er iets vrijgelaten maar dan ben ik echt wel klaar met deze gevleugelde monsters hoor en zeg: weet je, er ligt haast niks meer, doe jij dat even want als ik het doe…en jawel hij vouwt de laatste spulletjes op.…

In de voorkamer was met Sinterklaas de tafel gedekt met een feestelijk kleed waarop de spulletjes voor ons, kinderen, stonden uitgestald: onder meer een mannetje van glas, gevuld met geurige eau-de-cologne, een fornuisje met echte vuursteentjes en een sprookjesboek waaruit oom Philippe, de broer van vader, ons een gedicht over de lente voorlas.…

Zal ik later blijven denken aan het tafeltje waarop je - gevoelig - spulletjes gerangschikt hebt - koffiekopjes, een witte, beschilderde kaars, meegebracht uit een kerk ergens in België, de kleine lichtjes die ik je schonk?…

De wanordelijk gegroepeerde snuisterijen en spulletjes in mijn flatje gaf ze een plaatsje. In het dressoirtje dat ik van Moeder geërfd heb bewaarde ik nog een fototoestel van ouderwetse makelij dat echter nog goed dienst kon doen. Ik gaf het Lieke cadeau voor haar dochter.…

Vele spulletjes die ik nog bewaar in mijn huisje herinneren me aan Haar, maar het meest schrijnende en navrante dat tot mijn stervensdag in een envelop met het opschrift "Famous Artists Schools" in mijn vitrinekast bewaard zal worden is haar schrijfwerk voor genoemde "school".…

Daar waar ik zelf vroeger met een kraampje de spulletjes van de kids stond te verkopen (en zij het net zo hard weer uitgaven aan de andere kraampjes) stond vandaag mijn stoere dochter letterlijk in weer en wind met een vracht aan spullen.…

Twee kleine notitieboekjes met koddige dierfiguren op de kaft; twee plastic drinkbekers, een wonderlijk flesje; drie kleine kandelaartjes en nog enkele spulletjes. Mijn geschenk zal verpakt worden in een daarvoor geschikte doos en het zal de afstand overbruggen die ons scheidt.…

Bij het tuinhek bevond zich de struik die ieder voorjaar haar weelderige, witte bloesem toonde, als een bruidssluier en daarvan maakte mama een feestelijk boeket "voor de juffrouw van de school" In het schuurtje rommelden we met spulletjes in een metalen stellingkast met planken.…

Hij is mijn broer die sinds jaar en dag verblijft in wat men "zijn appartementje" noemt en waar de speelgoedkast zijn schamele spulletjes herbergt en waar hij de smurfenfilm bekijkt.…

....en de dag is gekomen, die onvermijdelijk eens aan moest breken, waarop we al de lieflijke, kunstige, elegante en curieuze spulletjes waarmee we opgegroeid waren, de zo vertrouwde snuisterijen van onze jeugd, die mama nog lange jaren vergezeld hadden in de bejaardenflat rücksichtslos één voor één in een vuilniszak moesten deponeren om ze mee te geven…

Het is het teken dat de dierbare spulletjes, herinneringen aan mijn ouderlijk huis, zijn gearriveerd....…

Ik had in de stad, nu het territorium of "jachtterrein" weer is opengesteld en nu velen zich verdringen voor de winkels en beladen met spullen rondsjouwen alsof de armoede niet meer bestaat en alsof de materie de allergrootste zaligheid vertegenwoordigt, niettemin wat spulletjes aangeschaft voor een vriend die gaat verhuizen: een fotolijstje en twee…

Ook vader en een bejaarde buurvrouw kijken op de foto welwillend, tevreden en goedkeurend neer op de sinterklaastafel waarop de spulletjes prijken die ons, kinderen, de volgende dag zouden verrassen.…

Normen en waarden zijn ver te zoeken als een relatie op de klippen loopt, al is die dan nog zo mooi vriendschappelijk beëindigd maar alle spulletjes aangeschaft door twee personen die in ons land voor elkaar kregen dat zelfs de minister-president het jammer vond dat het stel uiteen was, en nog aanhaalde dat hij een sms-je kreeg op zijn verjaardag, tja…

Op de met een chique kleed gedekte tafel stonden de spulletjes: een mannetje van glas gevuld met geurige eau-de-cologne waarvan ik mij de geur nog zo goed herinner; een fornuisje dat kon branden door vuursteentjes; een sprookjesboek waaruit oom Gérard, de broer van vader, een gedicht over de lente voorlas....…

Ik ben rustig en gelukkig en er zijn prachtige vogels en ook mooie Indonesische spulletjes. Tevreden eten wij een portie saté met rijst in een bananenblad en roken onze sigaret en aanvaarden de terugreis met de Tomtom en ik heb als aandenken een Indonesisch beeldje meegenomen van hout van een danseres.…