Alle inzendingen over stam

Heb je ooit, boomstammen horen zeggen ik wil geen stam zijn takken horen zeggen wat hang ik hier nutteloos te wezen bladeren horen zeggen wat bederft die stam mijn uitzicht toch nee? daarom wil ik boom zijn een levensechte eikelboom…

Al mijn bewegingen gezichten van de niet-waarheid afgepelde gezichten als de kronkels van een weg geliefd, geleefd en toch totaal klaar als een mislukte ode waarvan de kern is blijven hangen wat overblijft is de stam een diepe sympatie iets vol van leven in mij en jou iets wat stroomt…

Ishi de laatste van zijn stam een roodhuid wordt gekoesterd (Hij weet nog alles van zijn stam het bos, de dieren, de planten) hij zoekt een spoor als geen ander hij is Ishi de laatste en leeft in een museum (hij snijdt pijlpunten, maakt pijlen en bogen en mag er niet mee schieten op blanken) zij koesteren Ishi de laatste hij werkt…

Bladaderen beschreven op lijnen van de tijd geworteld in het leven lijkt toekomst eeuwigheid Hechten aan al het aardse de lijnen uitgezet de stam geeft grip op leven een ongeschreven wet Wanneer bladeren sterven aan het graf van de stam verdwijnen levensnerven rest kilte stervenslang…

Eén speler in het midden wiens taak het is eerder bij een boom te zijn dan de andere spelers die rennen van stam tot stam en wisselen van plaats. Lukt het - een ander komt in het midden. Lukt het niet - hij mag het nog eens proberen.…

Daarin openen zich heldere spiegels met rafelige randen waarin door het penseel van de schepper de scherpe afdrukken schitteren van het glinsteren van de stam…

Herfst met navelstreng verbonden, komt traag uit z,n barensnood, een vogel schelle welkoms schreeuw, bomen wachten stam aan stam. Weemoedsklank in zachte kleuren, 't is zomers afscheids symfonie, herfst kan nu zijn troon bestijgen, regeren in het nieuwe jaargetij.…

Je levenskringen in je stam, ik heb ze niet geteld. Je takken hebben ze je het eerst ontnomen, je stam neergehaald met geweld. Ik zal nog best vaak aan je denken, hoe fier als jij daar stond. Wij blijven verslagen achter, en kijken naar die gapende wond.…

Leef, jonge rank, op 't hartebloed van d'oude stam, geteisterd door de tijden, ontleen je kracht aan wie je voedt en groei je volheid tegemoet, de landman die zijn ronde doet, verwacht de vrucht in overvloed, leef, jonge rank, op 't hartebloed van d'oude stam, geteisterd door de tijden, draag voller vrucht door meerder lijden, het snoeimes…

Ik stam ergens van de holbewoners af. Alleen ben ik dan iets verder geëvolueerd. Iets verder...…

Als de wortels volgroeid zijn De stam dik genoeg is Als de takken niet wijder worden Zullen de bladeren dan nog blijven?…

Hoe betreurde zij het toen nieuwe bewoners een bijl aan de stam van haar berkenboom legden en toen zij zijn trotse glorie voorgoed vernietigden....…

een deel van ons beiden maakt wie jij nu bent je adem je hartslag klinkt veilig bekend volledig vertrouwen je huilt eet je gaapt geborgen tevreden dan sluit je je ogen wij waken jij slaapt geen zorgen maar weten van liefde van trouw niet echt van ons ben je wij zijn hier voor jou…

elk geluidje dat je maakt kust de oren is een lied we volgen je bewegingen iets mooiers is er niet…

weet jij veel van blikken die je doden met hun lach van de angsten van jezelf die je bij de ander zag weet jij veel van openheid van het doen of jij het bent van het knikken en het strelen alsof je jezelf herkent weet jij veel van wat ik voel en kan het je wat schelen je weet het niet het geeft ook niet je bent één van de velen…

Kleine Loek zijn broek is zoek hij zoekt in alle hoeken en vindt wel twintig broeken, maar nergens vindt de kleine Loek zijn eigen mooie spijkerbroek. In huis niet, in de keuken niet tot zijn verbazing en verdriet. Op zolder vindt hij, het is waar, een onderbroek van tante Saar en van oom Henk een klapsigaar een kist met speelgoed, veel te…

als mijn dagen drukker zijn dan het lichaam kan bewegen zet me neer en geef me rust lief hou me even tegen als mijn lachen luider is dan ogen kunnen stralen zet me neer en hou me vast lief laat me ademhalen als ik meer praat en harder zing dan oren kunnen luisteren zet me neer en streel me zacht lief laat me dan wat fluisteren…

Omdat ik er zo uitzie, denken de mensen dat ik een lomperik ben. Maar ik deel alleen een doodschop uit als dat noodzakelijk is.…

weggeschoren lange lokken naakt en rillend van de kou je ogen houden mij gevangen hoe mijn lief bescherm ik jou…

Afgesneden door de dichtvallende deur wordt muziek slechts windgeruis De ketting klettert op de keien ik stoot mijn kets vannacht de tweede keer de fiets zwalkt met mij door verlaten wegen richting niets Ik schreeuw kreten tegen de storm maar wil terugzweven naar het feest om te dansen in jouw ogen helder , maar te zelfbewust stralende…

de televisie kan niet uit het is zo stil zonder geluid het wezenloze staren naar gebaren is haar heilig niets is zo doods zo veilig pas als de overmaat aan drank haar op de darmen slaat als alles is gaan draaien en denken niet meer gaat valt er stilte in haar huis die ze dan niet meer verstaat…

je lacht je praat je danst je zingt zegt dat het prima gaat en toch je lach is veel te hard je danst alsof je slaat ik hoor je lach en voel een traan als ik jou zo ver weg zie staan…

Als ik na een sanitaire stop bovenin de Bijenkorf met de roltrap naar beneden ga, duw ik bij de uitgang tegen de draaideur en loop naar buiten. Ik wandel door de Warmoesstraat richting Centraal Station en ruik een vleugje marihuana. Ik volg mijn neus en blijf achter een groepje Engelse toeristen lopen die dankbaar gebruik maken van het feit dat een…

Stammen strijden, doch hun hoofden weten niet dat de leden lijden.…

de stam van de boom op de camping municipal in Bourg-en-Bresse oogt buitenaards wanneer ik hem met één "click" tracht te vereeuwigen geeft hij mij nog snel iets van een knipoog vergeefs zoek ik later naar het bewijs op de foto…

in een huis in monnickendam van de familie stam & zoon is de liefde echt uitgewoond het kraakt kreunt steunt klinkt rheumatisch is pneumatisch van dril en boor bij geen gehoor de buren deden niet meer open de stammetjes zijn afgedropen…

Zou er een vredesboom bestaan die niet door rottigheid is vergaan een prachtige boom met dikke stam die altijd bloeit als een eeuwige vlam. Mooie vruchten en bladeren draagt door niets kan worden omgezaagd met diepe wortels en sterke takken door geen enkele storm te knakken.…

Onze moeder hield ontegenzeggelijk veel van "haar" berkenboom en sloeg haar liefdevol gade als zij haar zomertooi ontvouwde en als zij in de winter kaalheid droeg Het sneed ons door het hart toen latere bewoners meedogenloos het kapmes aan de stam van onze boom legden....…

Het blad, wetend wat het wil zonder tak, stam of boom zwijgt, dwarrelt in hem stil neerwaarts tot de droom Daar ten gronde vormt zich het zaad, in ontgroend verbonden, om te wezen wat ontstaat er openbaart zich een pril geluk zonder dwang of druk van de losse aard…

hoe jij daar stond armen takken vormden en je lijf stam boom van een gedicht stormen schudden je kruin trilden na in groentjes week van binnen maar splijten ? wortels tot de as van de wereld luchtig blauwspar zijn kerst is nog ver weg…