Alle inzendingen over tas

Bij hun in de PC, Jort Kelder en consorten, ging het afgelopen week over tassen. Handtassen. Jort interviewde voorbijgangers en een expert Bodo Breg gaf wat inhoudelijke informatie: “Elke vrouw heeft minimaal tien twaalf tassen.” Ik weet niet hoeveel handtassen mijn vrouw heeft, maar zeker geen tien. Vier misschien. Maar ik ben dan ook niet rijk.…

te voorschijn kwam, een tas die me zal vergezellen bij mijn werkzaamheden en die me voor altijd zal blijven herinneren aan degene, die als een vriendin en als een tweede moeder over mij, vereenzaamde wees, gewaakt heeft en die mij, als weinigen, kon liefhebben......…

De tas luistert vaak ademloos naar hem. ‘Wat ben jij toch een geluksvogel, dat je naar zoveel steden bent geweest. Ik ben nooit verder geweest dan dit land,’ pruilt de tas. ‘Ja, ik ben in zoveel landen geweest, ik ben de tel kwijtgeraakt,’ zegt de koffer zelfingenomen.…

Ik had vanzelfsprekend nieuwsgierig de inhoud van de tas kunnen inspecteren of mij zelfs op brutale en ongehoorde wijze mij de tas kunnen toe-eigenen en deze in bezit kunnen nemen, maar het fatsoen dat mij ondanks alles bezielt gebood mij de tas onmiddellijk aan de chauffeur te overhandigen. Spoedig meldde de eigenaar zich telefonisch.…

Ik pas in mijn jas, mijn jas past in mijn tas, dus ik pas in mijn tas!…

Als jij jouw tas niet meer kunt dragen draag haar dan over, geef haar aan mij ik weet, jij zal het nimmer vragen. Als jij jouw tas niet meer kunt dragen en ik jouw ritme zie vertragen vertrouw, die krachten zitten nu in mij. Als jij jouw tas niet meer kunt dragen draag haar dan over, geef haar aan mij.…

Deze tas zou me vergezellen op mijn onverhoopte, onfortuinlijke toekomstige escapades in het ziekenhuis.…

is mijn oude rugzak leeg en licht ik werp nog een blik op mijn lege tas en rits dan voorgoed de rugzak dicht.…

In de supermarkt kreeg ik plotseling het vermoeden dat mijn sleutel, die zich toch zou moeten bevinden op de bodem van de jute tas waarin ik mijn boodschappen had opgestapeld (het bruine brood, de smeerkaas, de kersen) kwijt was En inderdaad, toen ik de tas na het afrekenen leegruimde, bevond zich onder in de tas allerminst de zwarte, overbekende sleutel…

Een tas pakt zo lekker in...…

Een bon uit onze plaatselijke krant bood me als armoedzaaier de gelegenheid een tas en een pantalon aan te schaffen. De tas, samengesteld uit een combinatie van beige canvas en rood plastic beviel mij goed en leek me geschikt om mijn vergaderpapieren te bevatten.…

Tenslotte moest de tas het noodlot ondergaan dat ze versleet en haar last niet meer kon dragen.…

Ik ben erg boos op de dieven die de tas van mijn moeder uit de auto hebben gestolen. De verzekering dekt maar een deel van het bedrag maar daar komt nog eens bij dat niemand haar gestolen dagboek met herinneringen aan mijn pas overleden oom kan vervangen.…

Een mooie solide tas en een portemonnee vormen het resultaat van de onderhandelingen.....…

Ze is van bloemen en planten haar rok, haar tas, haar ketting, deinen met de wind ze is een koninklijke tuin die loopt op losse wortels.…

Haar bril goed weggestopt in de koker in haar tas, zodat die niet weer van haar neus geslagen wordt. De tas goed dicht. Doordat ze haar een tijdje met rust hadden gelaten was ze zo dom geweest om ook minder alert te zijn. Gisterochtend had ze met haar tas open op schoot nog wat huiswerk overgekeken. Stom natuurlijk. Vragen om moeilijkheden.…

Ben zette zijn onafscheidelijke tas van de Lidl naast zich. Dat geheimzinnige andere veel kleinere tasje bungelde aan een band over zijn schouder. Inmiddels na diverse bezoeken had ik nog steeds niet de moed om hem naar de inhoud van de Lidl-tas te vragen. Deels vanuit de doodsangst, dat ik dan in de ogen van een gemummificeerd hoofd zou kijken.…

Het favoriete boek paste net in haar tas. Ik raadde haar aan de volgende keer een grotere tas mee te nemen en het hengsel van de schoudertas over haar hoofd te doen en dan schuin over haar linkerschouder, zodat de tas half voor haar buik kwam te hangen. Dat vond ze een goede tip en ik vroeg of ze nog ver moest. Dat was niet het geval.…

Vanochtend zag ik ineens dat ik een regenponcho in mijn tas heb zitten. Een regenponcho! Dan schrik je je toch dood. En dan ook nog in zo'n keurige damestas.…

Mama wist niet dat zoonlief was geschorst, Dus pakte zij zijn tas in met zijn boeken, Zijn thermosfles, een pak gevulde koeken, Zijn brood en ook een appel voor de dorst En omdat hij niet zonder kon op school Natuurlijk ook zijn lievelingspistool.…

Hoi Dirk, Laatst zag ik een rode plastic tas met jouw naam erop in grote witte letters... Maar die bleek echter van Van den Broek te zijn.…

Eén tas stond open en het regende. Vijf minuten later kwam een jongeman van een jaar of twintig aangeslenterd. Hij droeg geen uniform maar wél een schetterend-oranje TNT tas om zijn schouders. Na nog een tweetal stops - waarbij telkens de tas open bleef staan in de regen – was hij bij mijn voordeur aangekomen.…

Hij droeg een grote tas. Enthousiast kwam Gianluigi naar Bjarne toe gelopen en wees naar de tas en zei: “Wasmachine” “Wasmachine”vroeg Bjarne, “volgens mij is het een tas” Bjarne was in de veronderstelling dat het Italiaanse woord voor tas misschien op wasmachine leek. Gianluigi begon te lachen en zei toen.…

Gezocht: persoonlijk pasje met als plaatje Een oude kerel met een flinke baard Een boek waarin hij vraaglijstjes bewaart Een punthoed en een Piet als beste maatje Hier het verzoek uw tas 'ns na te lopen; Ik moet er nog het e.e.a. mee kopen…

blonde haren in de wind blauwe ogen, ernstig kind paarse jas, roze das roze broek, rode tas soms te jong, soms te wijs Dag mam...dag meis...…

Wakker worden in de hel Die gisteren heet Mijn blindheid Veroorzaakt door de schoonheid van jouw licht Helpt mij uit bed Woorden galmen op de plek Waar ooit mijn hart gezeten heeft Stiekem stopte ik 't in jouw tas Je hebt het niet gemerkt Achteraf gezien Had ik beter Je tas hier kunnen houden Dan kwam je misschien terug Ik wacht…

het lijkt wel een zoo de duif onder tafel labrador links zwarte kat op rechts terras de gulden haan zij sloft en slentert voorbij reumatiek gebogen het kipling-aapje als eeuwige jeugd aan haar bejaarde tas…

En zoals elke keer als ik op de roltrap sta, lijkt mijn tas zwaarder te wegen dan daarnet. Ik wilde dat ergens iemand op mij wachtte... dat is toch niet te veel gevraagd.…

Reist de 'vergeten' tas als gevonden voorwerp mee? Of als bewust bezit van een locale terrorist die in opdracht van een dwaze baas de bus opblaast? Niet langer gevangen stap ik bij de volgende stop in de open lucht en haal adem, opgelucht.…

Na twee keer draaien met het stuur vliegt de tas daar natuurlijk vanaf. Ze stapt af en doet haar tas met de snelbinder op de bagagedrager. ´Gelukkig´, denk ik, op de oude manier mag het ook nog. Mijn gedachte gaan naar een week geleden. We gingen naar een lederwarenzaak om een schooltas te kopen.…