Alle inzendingen over vangnet

Dans duister dans, waar lichte voeten net de grond niet raken en ijle lucht kou opvangt, schenk ik jou mijn lach pluk ooit verloren zinnen uit verdwaalde lucht, zucht uren naar morgen, blaas wolkjes naar onze tijd samen klimmen we hoger, tot onder de regenboog, daar waar gekleurde letters liefde dichten, schrijven veren hemelsblauw…

Ook ik heb een thuishaven en vangnet, min of meer onttrokken aan de wereld van de mensheid. Het is de plek waar ik mezelf alle ruimte geef en de buitenwereld buitensluit. Deze ochtend, tussen wakker worden en opstaan, zie ik tot mijn verbazing een spin zonder enige gêne boven mijn hoofd zijn web weven.…

Het dansen Op een koord Zonder vangnet Als je valt Ben je verloren Haal je de overkant God weet Wat je dan nog te wachten staat…

je spel is een bevel een spin die ik bemin een vangnet dat je weeft waarin je glimlach als een kleinood beeft ludieke tover die mijn zinnen streelt sluwe speler die mijn ogen steelt.…

steeds ben ik gezwicht voor wankel evenwicht loop op het slappe koord niet meegaan of akkoord een vangnet is voorhanden de rek is wel uit alle banden dan komt de val ik kan niet falen het is mijn enige salto mortale…

Quick quick slow als de koorddanser op het smalle koord vergeten de dansles door vangnet vol gaten zonder toevluchtsoord wankele balans op het rafelrandje dat evenwicht verstoord overkant nog te ver de onvermijdelijke val als laatste slotakkoord…

je strikt mij in het blonde vangnet van je gulle lach je verdrinkt mij in het blonde koren om je heen je lokt mij onweerstaanbaar in een gouden schrijn ik bedrink mij aan je ronde ogen van zeegroen en jasmijn ik wil je zoenen zoals de warme wind het welig graan…

een souvenir voor mijn gedachten die in donkerzwarte nachten adem, licht en vangnet was mijn hand en mijn gedichten las en daarin de liefde vond een rimpeling in het water die ik meedraag tot ik later de herinnering vergeet zodat niemand dan nog weet waardoor de rimpeling ontstond…

Mijn moeder was als een vangnet. We schuiven het mondkapje opzij. Ze kijkt naar onze gezichten, lacht flauwtjes terug, dan, als schiet het haar plotseling te binnen: ‘Willen jullie een boterhammetje?’…

soms is de twijfel daar en legt een laatste hand aan loodjes ja daar waar ze niet horen en veel te zwaar je balanceert op strakgespannen draad het vangnet geeft geen raad voor als het misgaat in vertrouwen dan voel je weer de oude pijn er is geen veiligheid alleen eigen vrijheid geeft je kracht om altijd weer jezelf te zijn…

Daar stroomt het circus vol Het kansspel van de trapeze Een dwarslat als een strohalm Slingerend aan strengen Of het grofmazig vangnet Daartussen de salto mortale De berekende zweefsprong Zwierend om het middelpunt In het veld van de zwaartekracht Het lichaam dat juicht Hoont om de absurde klucht Van streven en beven Voor de worm die…

's Nachts elkaar beminnen als fragiele vlinders op een passiebloem in het virtuele bloembed Letters in woord weven met vurige draden tot zinnelijk geheel in een erotische silhouet Toen je een luide roep naar werkelijkheid deed, vloog ik weg zonder belet Eer de draden tussen ons ontwikkelden tot leugens in het verradelijke vangnet…

Deze kunst is de moeilijkst de beoefenaar is zonder vangnet. Zo begint de nacht Smeedt van je hart een gedoofde ster. Vlecht je verstand tot een koord van bijtende woorden en dan ga je. Steek de diepe kloof van het universum over richting jezelf of een ander. Je weet nooit of je Nova wordt.…

huid eenzame tonen van een enkele fluit violen vlagen in strijkend meeslepen dragen gestreken emoties voorbij de tijd daar waar bazuinen de andere klanken verruimen en hoorngeschal weerklinkt tot diep in het heelal laat je dragen door de melodie ontvlucht het aards bestaan drijf mee en laat je eeuwig gaan maak je huid tot vangnet…

Maar de as bijt nu in zijn vel Zijn mager vee draagt grote horens Waardeloos voor vleeshaak en slagersmes Gefokt naar volharding en weerstand Wordt vet overbodig Het vee is zijn vermogen Hij bouwt een dorp op hoge, arme grond De stamvader kent geen mededogen De oogst valt zwaar tegen Maar het vee houdt hem nipt gezond Als een helend vangnet…

Met een supergroot vangnet rende Mohammed door de weide. Hij slingerde zijn lange stok in het rond. Koeien gingen op de loop, vogels sloegen op de vlucht. ‘Ik wil je vangen! Ik wil je vangen!’, riep Mohammed tot x keer toe. Wat was hij toch op zoek; al die tijd, al die moeite, al dat roepen.…

Een kleine knuist, een rode plastic molen Tot hoge snelheid door de wind gemaand Lang heb ik me in verlorenheid gewaand In Niemandsland, in duizendjarig dolen De losse vlinders, onderweg gestolen Maakten dat ik getemd leek en meegaand Me in het maaiveld bukte, bang, betraand Woede en trots en macht en moed verholen Slaand met een vangnet…

stilaan heb geleerd waarom wanneer en wie moet ik het antwoord vragen Ik loop en tel mijn pad met ogen die verkennen bij ieder ander wezen waarvan er vele razen bekleed met pentagrammen als heksen in een kring Ik loop bezwaard en had veel liever willen rennen of cantharellen lezen tussen de wijde mazen van bladeren en stammen het vangnet…

Kinereth Het water ligt niet zwaar en diep maar hangt als nevel tussen bergen een vangnet tot de kanten uitgespannen en opgehangen aan de punten licht hier en daar zichtbaar aan de kusten. Een vangnet voor de sterren?…

Een sociaal, afhankelijk van de politieke wind van het moment in meer of mindere mate van overheidswege georkestreerd vangnet bekommert zich om de mentaal en fysiek zwakke. “We laten niemand achter,” ook hier deels afhankelijk van de wind zoals hierboven beschreven.…

Men wil niet meebetalen aan de door luiheid veroorzaakte sociale vangnetten. Op dit moment zeg ik meestal al niets meer. De meeste logische beschouwingen over de maatschappij blijken over geld te gaan. Er zijn teveel buitenlanders, de banen vliegen weg en de asielcentra kosten teveel.…

Het is een zorgvuldig geweven vangnet. Zelf ervaart ze alle zorg soms nog als Alice in Wonderland. De dagelijkse taxi om in haar dorp een hapje te kunnen eten. De aandacht. Ze vindt het ge-wel-dig! Het is een hele zorg minder. Van mij hoor je geen kwaad woord over de Zorg.…

Mijn moeder was als een vangnet. Ze keek naar onze gezichten en lachte flauwtjes. Toen, alsof het haar plotseling te binnen schoot: "Willen jullie een boterhammetje?"…

Min of meer, trapeze-acrobaat Mark (zonder Carré-vangnet) en zijn bewindscollega’s smeken om vervangende mea culpa’s. De veelgebruikte privacy-drogreden is uitgehold. Terug naar de basis dus, de ‘sorry voor de hinder’-circulaire wordt de opvolger.…

Is het onderwerp een vangnet of een valstrik voor het denken? Dit onderscheid te benoemen, maakt hier al een theoretische vraag van. Een vangnet is bescherming om niet te verdwalen in of stuk te lopen op een verschrikkelijk bolwerk van stellingen.…

Als men met tenen kan schilderen, dan toch zeker ook met zwierende tepels, zachter dan paardehaar, roser dan de satijnen slipjes van vlotte Françaises, net strakke vangnetten over de bollende venusheuvels, waar druipsteengrotten hem aanstaarden als oerwijze muzen, ongeschminkte monden, die giechelend hun waarheden in het brein van hun ziener goten,z…

Zij hebben veel Nederlanders door de ellende gesleept en zij waren het vangnet voor die mensen die pech hadden of onvoorzichtig waren en pech hadden dat de ziekte hen het ademen benam. Dus die dames en heren en vooral dames moeten volgend jaar een lintje.…

eigen zeggen als weinig anderen rechtstreeks van Jezus Christus ontvangen had via een wonderbaarlijke Hotline met het Onbestemde, alleen voor hen gereserveerd, nu eens werkelijk gaan uitoefenen en gaan "botvieren" op wie men daarvoor in aanmerking wenste te laten komen; randfiguren, slachtoffers en gedupeerden die zelfs buiten de mazen van het vangnet…

De overheid regelt zorg, energie en een vangnet voor iedereen die buiten de boot valt. Een aantal van de presidentskandidaten ageert tegen die invloed van de staat. Het zou ouderwets zijn. Ook Europa moet eraan geloven en Marie Le Pen gaat nog een paar stappen verder als Wilders.…

Met bloedende vingers ving jij de zeldzaamste dromen op, als een gedreven vlinderaar met een pover vangnet, als een doorleefde zwoeger. Je kreeg rare visioenen over je hospita, je zag glimmende koeientepels achter gladde, strakke stof met geborduurde hartjes. Zwaar vermoeide gorilla. Verwilderd, versteend en zwartgemaakt. Schavuit en ziener.…