Alle inzendingen over verstarring

heel sterk verdoofde blikken in mijn verstijfde rug het lukt mij niet om terug zien mijn lijf verbiedt te keren mijn hoop wil alleen op toekomst teren naarmate ik verder schrijd spant de licht gebogen brug mij tot pijl van verwarring een hand aan de overkant strekt zich naar mij uit de liefde achter mij weigert een dode verstarring…

Het onmogelijke werd bewaarheid In een relaas van onmogelijkheid Uitgesproken in bijtende woorden Met open vizier zonder schroom Geen verhaal op fluisterend vertrouwen Warme liefde bevroren wederzijds Slechts blinde woede en verwensing Gegooid met etterend pus brandend in hel En lijdzaam onderga ik dit alles En zie hoe het dons op je…

De beloften van vergeten dromen pruttelen in afgelegen poelen modder wil niet, kan ook nergens stromen nadert snel het ademloze voelen lege bleek geworden bellen ploffen voor het laatst een teken van verwachting hoge zandmotieven zien verstoffen klaagt de zinnen aan tot doodsverachting de beweging staat nu vast in stenen golven, hard en…

Paradigma's hebben dezelfde verlammende en verstarrende uitwerking op de wetenschap als dogma's op een kerkgenootschap: ze beperken het zicht op de werkelijkheid en houden de vooruitgang op een krampachtige manier tegen.…

voor een verstard bestaan zonder beweging verdoemd is mijn zijn als ik geen keus zou hebben mijn zijn zinloos wordt de keus is simpel het pad er naar toe loodzwaar de weg terug vreemd hoe zou het dan zijn geen verstarring…

in opperste verwarring treft zij hem daar dan aan zij weet dat zijn verstarring dit met hen heeft gedaan…

De koelte van het laken is warm op mijn huid verstijfd lig ik naast jou jouw pas verworven bruid Zweterige handen nat warmer beroeren mij intiem gehaast zij verstarren mij in marmer ruw geschonden afgegraasd Verouderde passie ongemeend maken mij broos doch versteend voorbij jeugd in dromen beleven verhuld ingekapseld weggegeven…

In het museum tussen duindoorn en zilverzand vult mens in beeld de ruimte gaat immens leed versteend en uitgehouwen leven daar waar het zoute water zijn lippen verzilt en zout zich voegt bij zout veegt de wind zijn tranen uit de verstarring weg en in golven die vervagen verlaat hem zijn strijd aanschouwt hij zacht glijdend leven…

De aanwezigen verstarren, kijken naar mij, een van de vallende lijken.…

ik als verstrooiing naar je lachte ik liet wolken dobberen op het hemelblauw jij zag immense diepte voelde de onmogelijke kou ik nam de tijd en brak haar tot verleden jouw toekomst deed meer pijn dan je lijden aan het heden we babelden in misverstaan rondom torens van verwarring geloof werd in de ban gedaan begrip stierf in verstarring…

Ik ontwaak uit mijn verstarring, pak mijn boek en lees verder... Over dágmerries gesproken!…

de stad brandt en bloedt haar mensen zij aan zij staan naar elkaar te kijken op het gerij van talloze sirenes het meest gehoorde woord is moord en schok en rechts, waar de klappen vallen, blijft het extreem stil ze zouden het niet geweten hebben het land staat verbijsterd paf geen woorden daar, verstarring en een hoop ongeloof te koop…

Door het land, in dit zomerseizoen gelardeerd met weelderig groen, zijn we gereisd naar etablissement "De Kaasboerin" dat merkwaardig gesitueerd is te midden van de landerijen als een "Fremdkörper" dat hier uiterst misplaatst is en dissoneert. Aldaar schoven we aan aan lange tafels en zouden we getrakteerd worden op "Het Nederlandse lied",…

Tussen verstarring en leven is verbinding en overgang de regelmatige zwiep van de hengel door de luchten van Büllingen.…

Opvoeden was al problematisch maar bijhouden kunnen ze niet in de verstarring van het verleden. Dit kind is niet zomaar een kind doch een persoon waar ze op voorhand geen rekening mee hadden gehouden. Dit kind gaat namelijk altijd verliezen, alles wat het meemaakt gaat verloren. Zijn jeugd, zijn onschuld, zijn ouders, zijn omgeving.…

uit alle hoeken schreeuwt de stilte van de nacht ze vreest de zachte lach en klampt aan angst die iedere beweging doodt je dieper hijgen laat en je verlamt in wazig rood donker licht soms duister op beweegt zich in verstarring dreigen maakt je rust kapot je handen tasten in verwarring ze verliezen zich in vaagheid zonder raken…

extra spirit gegeven Denken aan jouw glimlach doet mijn hart harder kloppen dan ga ik vreemd doen en alleen jij kan dat stoppen Een ode, een lofdicht, een serenade; het maakt niet uit hoe ik moet jou bereiken want jij komt niet naar mij toe Mijn ogen zullen blijven zoeken, wachtend op een kruising van onze blikken die jou doet verstarren…

Gevallig voel 'k het bar verstarren, en harde plooien, van een spot-lach om mijn mond, -ik die me eens voelde een zelfde neêrlaag tegen-sarren, en eendere onmacht ondervond... Waarom?...o Wreed gemoed, dat zocht om 't eigen lijden het trage sussen van hààr haperend-vroom beklag...…

Tomeloos verdriet wil opwellen en uitbarsten uit mijn ogen en gemoed, maar ik voel mij verkrampen en verstarren onder de blikken van een opdringerige meneer en de dansende en deinende menigte verstikt en benauwt me ondanks alles tot het uiterste...…

Bovendien was deze verstarring niet aangenaam en buiten de werkelijkheid. Dit onbehagen leerde haar geleidelijk aan te accepteren, dat leven beweging inhoudt. En dat alles wat daar uit voortvloeit bij leven hoort.…

Maar ik weet al te goed wat het in mijn geval is: een toestand van verstarring waarin je dingen zegt of denkt die je niet had willen denken en al helemaal niet zeggen. Maar je hebt er helaas geen enkele controle over. Je kunt het dus rustig een kortdurende psychotische toestand noemen.…

In Afrika, in zijn zozeer geliefde Afrika liggen zijn wortels en zijn ultieme bestemming, de bestemming van mijn beste vriend, die ik leerde kennen als wonderlijk en fascinerend, uniek en hoogbegaafd, van de vriend op wie ik ooit verliefd was, die mijn verstarring en krampachtigheid deed smelten......…

Op het podium, onder de schijnwerpers, in de arena, onder het helle licht van de fotograaf verstarren en verstijven de gelaatstrekken als voorheen beweeglijk, levendig water onder de vrieskou.…

De kortelings aangestelde aanjagers Daan & Dennis hebben verklaard dat pingpong zich moet ontdoen van het rampenscenario van krimpsport: ‘noem het wat ons betreft bewegend tafeltennis, krachtig tafeltennis, fitness-tafeltennis, vitaal tafeltennis; vergrijzing en verstarring hebben de overhand, in de zalen lijkt het op de landdag van zeventig-plus...…

En ook dat was waar, mijn neiging om te verstarren als iets me niet zint is groot. Ook dit was weer een aanvulling op het werkelijke probleem. En toen snapte ik het. Ik zou, tot in lengte van dagen, alleen maar antwoord krijgen op mijn probleemstelling. Wie of wat de antwoorden geeft is niet aan de orde. Zolang je er wat aan hebt is het goed.…

De bovenmenselijke gang van een droeve kunstenares ligt besloten in de hang naar een leven zonder stress en zonder duister weengevoel, verstarrende depressie, dit is een bikkelharde strijd met zo denk ik het verlangen naar een paradijs zonder lijden.…

. " De vader kwam langzaam bij uit zijn verstarring. De moeder gaf Fritsje werktuigelijk nog een hapje. Ze staarden elkaar aan, bijna angstig… “Prrr,” blies Fritsje. En spuugde het hapje over de tafel. Hij kraaide van pret, zoals het eenjarige kind dat hij was.…

Hij blijft in volkomen onwetendheid over mijn enorme, plaatsvervangende podiumangst en verlegenheid die mij doen verstarren onder zijn uitbundige publiekelijke demonstratie van gevoelens als een prooidier onder de spiedende blik van het roofdier dat het wil verslinden; als een kwetsbare naaktslak die zich wil terugtrekken in zijn huis, als een schuw…

En toch is zij geen tiran, maar eerder een gids die ons uitnodigt te bewegen, ons waarschuwt niet te verstarren in het voltooide. Want het voltooide is stil, en begeerte is beweging.…

Ik voel haar onder mijn hand verstarren. Als ze geholpen is verdwijnt ze als een haas en als ik even later buiten kom is ze nergens meer te zien. "Ik denk dat ze zich een ongeluk schrok" zegt de dame achter me. Deze week loop ik tegen sluitingstijd in dezelfde supermarkt op weg naar de pizza’s.…