Alle inzendingen over vriendschap breuk herstel

Maar de jarenlange, gefundeerde, kennelijk gevestigde traditie van onze vriendschap werd ogenschijnlijk vernietigd door enkele futiele misverstanden, zoals een rietstengel buigt en breekt onder de uitbarstingen van een vulkaan als waren de grondvesten rot en poreus en berustend op een moeras en als stond het gebouw van onze vriendschap op instorten.…

Over het herstel van gebroken woorden en zinnen is weinig bekend. Wel over venijnig geknakte botten en doodgestoken relaties. Het verbinden van breuken en scheuren.…

hun joker in het strijdtoneel een prachtige vrouw kwam naar voren met een lichaam zo mooi als fluweel tot groot verdriet zag ik hoe zij met haar charmes jou begon te bespelen een laatste strijdkreet kwam uit mijn keel toen jij verkoos om onze bloedband te verspelen de liefde maakte een breuk aan vriendschap dat…

de overeen komst te laken Dat vriendschap nimmer zou verzaken Voorzichtig probeert men tij te keren Wrijving echter ongemeend gestaag Geen woorden van raad aangenomen Lijdzaam berusten hier de beste raad Het gevaar van niet te lijmen breuk Poging tot inzicht lijdt tot wandaad Staat immers niet geschreven In de woorden van weleer Hij…

Vaak was ik haar huis in de naburige straat gepasseerd dat mij na onze breuk geen toegang meer bood en dat gedurende lange jaren een thuis voor me was geweest In de bus, waarin we gelijktijdig waren ingestapt, beet ik haar toe: "Jij hebt mij heel veel zware pijn gedaan" De kameraadschap en de vriendschap waarop ik zozeer vertrouwde waren kennelijk…

Het dunne draadje van de twintigjarige "vriendschap" dat was als spinrag, gesponnen door ondeugdelijke spinnen, in tegenstelling tot het staaldraad waarvoor ik het aan meende te moeten zien, knapte af door één futiele telefonisch gemaakte opmerking.....…

van een eens gekoesterde maar verloren gegane vriendschap Het arriveren van de rouwannonce leek me welhaast exemplarisch en symbolisch voor de perfide ontrouw die alomtegenwoordig schijnt te zijn en die ongeremd en ongebreideld schijnt te circuleren…

onze deur gaat nooit meer open met zijn glimlach wij staan tijdelijk sprakeloos zo kort het leven gaf hij zijn blik van verstandhouding en ontzag zijn handen zullen nooit meer het ijzer strelen een lichaam door de dingen voort gedreven geschiedenis afgelegd en toekomst afgezegd voor de vervloekte brenger van het slechte nieuws winnen of verliezen…

De breuk een feit het huis lijkt leeg ik ben je kwijt. De plek in bed naast die van mij blijft koud. Mijn eigen plekje ook, ik ga dus niet naar bed.…

Het liep al een poosje niet, zoals het lopen moest, maar niemand kan vertellen hoe alles dan wel "lopen" moet en zo wordt de laatste ruzie definitief. Hij probeert nog te praten, zij loopt minzaam lachend weg. Uitgepraat, hij mompelt nog wat tegen een dichte deur. Dat was het voor vandaag Dacht hij! Hij slaapt in het grote bed, alleen. Zij slaapt…

Hallo allemaal, Ik heb een boek geschreven en dat wordt uitgegeven. Ik wil het verhaal hier in het kort met jullie delen. Het is waargebeurd en gaat over een vrouw, Lisa (fictieve naam), die acht jaar lang verslaafd was aan alcohol en medicatie. Zij vertelt eerlijk de enorm zware weg die ze afgelegd heeft. Eerst haar eigen gevecht, acht jaar lang…

Ze zagen wel dat dit kleine kamertje overging in een lange gang. Die konijntjes waren dan wel een beetje angstig, maar meer nieuwsgierig. "We gaan eens in die gang kijken," besloten ze. Verderop werd die gang wijder en hoger. Tenslotte kwamen de konijntjes in een geweldige, donkere zaal. Het was daar griezelig. Grote spinnen en vette wormen kropen…

Maar de jarenlange, gegronde, gefundeerde traditie van onze vriendschap leek schijnbaar vernietigd door enkele misverstanden zoals een rietstengel breekt en buigt onder een orkaan, als waren de fundamenten rot, poreus, berustend op een moeras en als stond het gebouw van onze vriendschap op instorten....…

Het effect van een traumatische gebeurtenis blijft zich gedurende de gehele levenscyclus van de overlevende manifesteren. Kwesties die in een bepaalde herstelfase adequaat waren verwerkt, kunnen de kop weer opsteken als de overlevende een nieuwe mijlpaal in haar ontwikkeling bereikt.…

Schreeuwend van het dak voor het herstel van blazoenen die tekens hebben gegeven aan contact tot harmonie na humane opkomst goed behoevende slag hongeren binnen een klakkeloos opleverend bestel als gestel een wezen warmbloedig de tegels die oplichten voetenwerk de intentie symboliserend teruggetrokken rioolras dichterbij reiner en duidelijker…

Schrijvers, dichters en vertellers, die wijd en zijd naam gemaakt hebben, worden zo graag gelezen en gehoord. Men moedigt deze mensen aan om steeds meer van hun werk op de markt te brengen. Dat hun boeken nog lange tijd mogen verschijnen. Want al die verschillende zienswijzen en verbeelding geven zo'n rijkdom van denkbeelden. Maar stel je voor dat…

Tweemaal per jaar wordt mijn haar geknipt. Ik weet het - veel te weinig. Af en toe zet ik er zelf de schaar in: hier en daar een plukje haar wegknippen en met een scheermesje wat uitrafelen. Zo stel ik – uit gemakzucht - máánden het kappersbezoek uit. Ondanks de sporadische knipbeurten hebben mijn kapper en ik een prima verstandhouding. Hij weet…

Hun huwelijk is voor hen beiden helaas minder leuk en dat komt door de breuk, want ze zijn door een deelstreep gescheiden. Dit betreuren de twee ongemeen. Het probleem - in hun maag als een steen - vereenvoudigt zichzelf, immers Noemer is elf, net als Teller en dus zijn ze één.…

waren het zijn woorden die haar hebben verjaagd vraagt hij zich eenzaam af in de kilte van zijn huis waart zij niet meer rond beslaat de afwas in bergen de halve keuken, de andere helft bedolven onder radeloosheid van een man niets meer gewoon zijn oude lot opnieuw beschoor met de kracht van een oude beer voor deze heer geen eer meer…

ze staan weer te knipperen met zijn tweetjes op de kloof die beiden Rode Zee doen zijn hij links en zij rechts het centrum al lang voorbij werpen ze extra blikken naar de ander die daar wegdrijft ongekende hoogtepunten tegemoet spelen ze verdwaasd het spel van zichzelf dan maar behelpen het schaarse contact vandaag dat hen nog sporadisch…

'Juist', zei ik plechtig, 'tiendelige breuken. Gaan we léren. Als jullie er tenminste zin in hebben'. Ze werden weer stil, want ze hádden er zin in.…

Het was een woensdag als alle anderen, met dit verschil dat ze besloot om niet met de fiets naar het werk te gaan, vanwege de sneeuw en ijsresten op stoepen en wegen! Oh natuurlijk wordt er gestrooid, daar niet van, maar er blijven altijd linke stukken op de weg en als je dit kunt vermijden door bijvoorbeeld met het openbaar vervoer te gaan, tja, dan…

Regen geselt mijn voorruit, Ik rij naar huis Goddank, de dorte is voorbij Voeding voor het droge land En mij Het voelt goed Zoveel water Zoveel vocht Wat het slecht had komt weer op En recht zijn rug Zo ook ik Tijdens deze natte autotocht Langzaam stel ik mij weer open Als een voorjaarsbloem Steeds weer De sapstroom is nu aan het lopen…

God heeft beloofd, Dat Hij zal herstellen, Als w’alle noden van ons hart Steeds weer aan Hem vertellen. Want het geknakte riet Dat zal hij niet verbreken Hij kijkt om ……. Naar wie nog nooit werd omgekeken. Hij houdt van jou, Hij gaat je snel genezen En eens zul jij compleet En heel gelukkig wezen Sta op Zijn beloften Hij zegt het…

Ik ben heel de tijd bezig met een strijd de tijd te helen Ik zoek naar balans tussen toen en thans om tijd te kunnen delen Een laatste dans Een nieuwe kans Om wonden weer te helen De klok tikt door...…

Op een nog koude februarimorgen waarop een bleek zonnetje de wereld overspoelde werden wij opgeschrikt door luide kreten van onze buurvrouw en medebewoonster van de tweede verdieping. De moeder houdt in het trapportaal het kindje, het lieflijke, speelse en mooie meisje als een slappe pop in de armen en krijst: "Buurvrouw!, buurvrouw!" Het meisje…

Niemand weet waarom halverwege de Dillenburglaan in Tilburg twee helgele, gelakte, metalen stangen uit de muur naar voren springen. Ze dienen ongetwijfeld toch een mysterieus doel dat mij althans onbekend blijft. Het geval wil dat ik bij nacht en ontij door een sneeuwlandschap op weg ben gegaan naar Bakkerij Van I., als altijd gevestigd aan de Hasseltstraat…

De longarts met het plakkerige, grijze, achterovergekamde haar en de forse, zwarte bril zette met zijn chique, elegante vulpen, symbool van zijn status als arts, zijn handtekening op de recepten voor de medicijnen en op het briefje voor de CT-scan. Vurig hoopte ik dat met deze nieuwe maatregelen nu mijn langdurige longcrisis bezworen zou kunnen…

Om 3.00 uur in de nacht, toen de hemel als een indigoblauwe deken over de wereld lag, zijn de verplegers gekomen in de groengele beroepskleding en ze brachten de grote zuurstofcilinder mee en drukten het levensreddende zuurstofmasker op mijn gezicht. Ze hadden als verwonderd ofwel medelijdend rondgekeken in mijn flatje waar het exotische wandkleed…

Als ik mij posteer op de "Social Sofa" vóór "Woonzorgcentrum "De Bijsterstede" tref ik vaak een bewoner of passant die mij aanspreekt. Zo ook op die zomerdag, waarop de atmosfeer mild en verzadigd was en de ongeschonden toekomst zich nog leek uit te strekken als een weldadig, breed en uiterst begaanbaar pad.... Twee longlijders, solidair en…