start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (130)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (23)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (31)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (39)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (119)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (76)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (133)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (60)
vrouwen (87)
welzijn (53)
wereld (34)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (87)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5538):

Een (on)fortuinlijke valpartij in de Dillenburglaan......

Niemand weet waarom halverwege de Dillenburglaan in Tilburg twee helgele, gelakte, metalen stangen uit de muur naar voren springen. Ze dienen ongetwijfeld toch een mysterieus doel dat mij althans onbekend blijft.

Het geval wil dat ik bij nacht en ontij door een sneeuwlandschap op weg ben gegaan naar Bakkerij Van I., als altijd gevestigd aan de Hasseltstraat en frontaal tegen zo'n harde stand opklapte.
Ik duikelde voorover en belandde in de zachte, pas gevallen sneeuw, maar de halve maan van een blauwe en paarse bloeduitstorting bleef nog geruime tijd zichtbaar op mijn rechter bovenbeen tot ze steeds meer vervaagde en de laatste vlekjes wegtrokken. In het zwembad heeft men waarschijnlijk wel moeten denken dat ik een van de slachtoffers was van de alom versmade en veroordeelde vormen van huiselijk of zinloos geweld.....

Hoe dit ook zij, het spreekt vanzelf dat ik de genoemde stangen voortaan tot het uiterste vermijd en een wijde boog eromheen maak op mijn weg naar de bakker.

Schrijver: I. Broeckx, 16-02-2015


inekebroeckxathetnet.nl


Geplaatst in de categorie: algemeen

Deze inzending is 54 keer bekeken

3/5 sterren met 2 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Han Messie
Datum:17-02-2015
Email:hmessieatlive.nl
Bericht:Volkomen te begrijpen, Ineke. Jouw wond scheen als halve maan ondanks de pijn toch ook iets sierlijks te hebben.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)