start toeval vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (129)
adel (13)
afscheid (115)
algemeen (329)
bedankt (25)
biologie (13)
dieren (237)
discriminatie (38)
drank (48)
economie (22)
eenzaamheid (178)
emoties (167)
erotiek (68)
ex-liefde (63)
familie (107)
feest (38)
film (3)
filosofie (136)
fotografie (6)
geboorte (23)
geld (32)
geschiedenis (28)
geweld (45)
haiku (4)
heelal (38)
hobby (28)
humor (376)
huwelijk (40)
idool (42)
individu (59)
internet (29)
jaargetijden (53)
kerstmis (77)
kinderen (170)
koningshuis (21)
kunst (48)
landschap (15)
lichaam (38)
liefde (256)
literatuur (351)
maatschappij (151)
mannen (34)
milieu (12)
misdaad (118)
moederdag (11)
moraal (97)
muziek (40)
natuur (90)
oorlog (107)
ouderen (16)
ouders (37)
overig (128)
overlijden (75)
partner (55)
pesten (28)
planten (13)
politiek (50)
psychologie (105)
rampen (55)
reizen (132)
religie (143)
schilderkunst (20)
school (61)
sinterklaas (17)
sms (5)
songtekst (1)
spijt (26)
sport (80)
sterkte (2)
taal (42)
tijd (54)
toneel (10)
vaderdag (1)
vakantie (83)
valentijn (4)
verdriet (86)
verhuizen (13)
verjaardag (17)
verkeer (39)
voedsel (45)
vriendschap (82)
vrijheid (59)
vrouwen (87)
welzijn (52)
wereld (35)
werk (94)
wetenschap (18)
woede (60)
woonoord (86)
ziekte (147)

tabblad: verhalen

< vorige | alles | volgende >

verhaal (nr. 5734):

Stamppot in de zomer

Jaap laat scheten, door de zomerse stamppot die hij de avond ervoor heeft gegeten. Na het kennismakingsgesprek draait er een wereld van herinneringen aan jou voorbij. De kracht van de zomer blijft onaangetast, de zon heeft tijdelijk vakantie, dat zouden meer zonnen moeten doen.
Het is nooit de bedoeling geweest, maar je leest weer in de geschriften over Jeroen.
"Ik begin toch wel nieuwsgierig te worden hoe het verder gaat, laten we toch even verder lezen in de brieven van meneer Splinterman" stelt Jaap voor.
"Hoe heet eigenlijk die dichtende dertiger, die je zo goed vond schrijven." vraagt Violette
"Je bedoelt die dichter van de En dat jouw zoon bundel?"
"Ja inderdaad" antwoordt Violette
"Zijn naam is Jeroen Splinterman, ik zal die gedichten weer eens opzoeken. De gedichten uit de bundel zorgden destijds voor behoorlijk wat ophef op het internet, omdat er mensen waren die vonden dat Jeroen te eenzijdig over zijn onderwerpen schreef.
Hij schreef eigenlijk altijd over hetzelfde, een zoon die niet door de moeder werd begrepen. De mensen werden het na een tijdje behoorlijk zat, maar Jeroen bleef maar doorschrijven, totdat er tenslotte een honderddelige gedichtenserie was ontstaan. Toen de kritiek bleef aanzwellen, verwijderde hij alle gedichten, en verdween voorgoed als schrijver van het internet. Met veel moeite wist zijn psychiater hem de gedichtenbundel te ontfutselen. En die psychiater heeft het naar ons opgestuurd, om het verder te onderzoeken." 
Jaap laat weer een scheet, door de zomerse stamppot die hij de avond ervoor heeft gegeten.
“ Het valt me op dat Jeroen duidelijk met zijn vriend Onslow Mekkingtos meeleeft in zijn verhalen. Laten we nog een brief lezen." stelt Jaap voor.
"Laten we nog vier brieven van meneer Jeroen lezen en dan morgen beginnen met de gedichten van deze Jeroen." suggereert Jaap. "Dat is goed" antwoordt Violette met een zachte vriendelijke stem, terwijl ze terugdenkt aan de zomerse stamppot.

Het onderzoek richt zich nu naar de – En dat jouw zoon gedichten –
van Jeroen Splinterman. Een internetschrijver die op verdachte wijze van het internet verdween. Een internetschrijver wiens bizarre schrijfsels door een dienstdoende psychiater werden ontfutseld. Deze psychiater stuurde deze gedichten op naar het onderzoeksbureau
"Droogkloot en Weetwinkel", het wetenschappelijke bureau in hartje Amsterdam.
Het onderzoeksbureau waarvoor de wetenschappers Jaap Smet en Violette Z. werken.
Er verschijnen diverse gedichten op het computerscherm op het grote notenhouten bureau. Jaap Smet begint met het lezen van het eerste gedicht:

En dat jouw zoon…

Tussen warme zomerwind
het bittere zoute van zijn tranen
alleen in zijn geheugen gewist
zijn tengere handen
boven witte lakens
je kon er blind van worden
je kon er steeds
weer blind van worden
en aan andere blinde
jongens gaan denken 
omdat jouw zoon
geen stamppot lustte
omdat jou zoon
geen stamppot at.

Jeroen Splinterman

Er valt een stilte, de wetenschappers beseffen waar het hier om gaat. Ze staan even met een mond vol tanden. Ze beseffen plotseling weer hoeveel gekken er op de wereld rond lopen. Hoe het eigenlijk logisch is dat psychiaters steeds weer werk vinden. Het lezen van de En dat jouw zoon gedichten is een bittere pil. Een zware episode in het onderzoek. Gelukkig is het een gezellige kamer waar het onderzoek wordt gedaan.
 

Schrijver: Violette Zandheuvel
Inzender: Henk van Dijk, 24-09-2015



Geplaatst in de categorie: psychologie

Deze inzending is 232 keer bekeken

4/5 sterren met 4 stemmen.



Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:Joanan Rutgers
Datum:25-09-2015
Bericht:Het mooie is inderdaad, dat Jeroen Splinterman op Gedichten.nl diverse gedichten heeft gepubliceerd, o.a. 'Schizofrene zwaan'. Dat hij plotseling voorgoed is opgenomen, maakt dit verhaal van grote betekenis. Prachtig hoe je het door traumatische ervaringen, obsessieve doorzettingsvermogen van Jeroen weet te belichten. En hoe hij nu door geselecteerde psychiaters onder de loep wordt genomen, zoals kunstprofessoren het werk van Van Gogh bestudeerden.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)