Alle inzendingen over wandelen

Aan het bospad bij de Marke van Een, waar ik mijn auto parkeer om mijn honden een wandeling in dat bos aan te bieden, woont een boer die er enkele varkentjes op een perceeltje houdt. De beestjes kunnen er heerlijk wroeten en iedere keer als ik er parkeer komen ze al knorrend, enthousiast op ons aflopen.…

Vanmorgen vroeg ben ik na een slapeloze nacht opgestaan en voelde mij niet echt lekker, daarom ben ik na de koffie wat gaan wandelen in het park. Ze schoof iets naar mij toe en ik dacht, wat krijgen we nou. Ze zal toch niet een ouwe kerel willen versieren.…

Op advies van mijn stappenteller wandel ik langs De Rietput, een grote plas dicht bij huis. In het gras liggen twee slapende eenden. De linker eend heeft een glanzend groene kop met een witte band om zijn hals; de andere is bruingevlekt. Hun koppen diep in de veren gestoken, één oogje open. De zon schijnt, het groen bloesemt.…

Maar toch ik moet ook een beetje aan mijn eigen gezondheid denken en ja, de wandeling met hun is meer een scharreluitje geworden – wat ik hen blijf gunnen. Dus heb ik besloten ook een nieuwe hond er bij te nemen, waar ik wel apart een redelijke wandeling mee kan maken. Aangezien ik zelf ook op leeftijd ben, neem ik dus geen pup.…

In de regen hebben we samen onze "architectuurwandeling" gemaakt, Georgeanne en ik. We zijn van start gegaan voor het groene, verweerde beeld waarvan de armen en handen zo welwillend gespreid zijn in een liefdevol en liefhebbend gebaar dat zo welsprekend en overduidelijk is, maar dat niemand nog begrijpt of ooit schijnt te hebben begrepen in de zo…

Ik werd kwaad tegen mijzelf, welke eikel gaat er nou wandelen in een donker bos, zonder telefoon en eten als je bejaard bent en suikerziekte heeft. Het kon me niet meer schelen, dood ga je toch een keer. Ik sukkelde maar verder, doodmoe was ik geworden.…

Op 13 mei j.l. zijn we weer op pad gegaan in Tilburg met onze beide gidsen en we waren getuige hoe de Forsythia zich wonderlijk en wondermooi met haar heldergele fragiele bloemen om de kloostermuur slingert, waarboven het kruisbeeld uittorent dat het kerkhof van de zusters flankeert en waarop ook mijn tante Augustina die ik gedurende haar laatste levensjaren…

Toegegeven: het Heidepark omringt als een groene, beschermende gordel de gebouwen van de inrichting voor zwakbegaafden. Toegegeven: de zomer overgoot, overstroomde, overwelfde de wereld; het kon niet ontkend worden dat de natuur feeëriek was, dat de landelijke villa met haar glanzende deurstijlen en witte muren tot de verbeelding sprak, dat de paden…

Café "Zomerlust", met in haar veranda de ouderwetse glas-in-lood-ruitjes, bevindt zich als vanouds even buiten de stad, juist voorbij de brug die het Wilhelminakanaal bekroont, in Tilburg Zuid, aan het eind van de lange, bochtige straat die de naam "Oisterwijksebaan" op haar kobaltblauwe naamolaatje draagt en die tot haar huizenrij het ouderlijk…

Ik adviseer haar terug te denken aan onze magische wandelingen van zoveel jaren her, toen zovele landschappen zich voor onze ogen ontvouwden. Ze heeft haar begrafenis al geregeld en vroeg mij bij die gelegenheid een Brabants gedicht voor te dragen.…

Toen ik nog in het dorp dichtbij Assen woonde ging ik vaak wandelen in de buurt en het nabijgelegen platteland en nam ik alles goed waar, zoals of de straten schoon waren en hoe de auto's geparkeerd stonden en of de tuinen er netjes bij lagen, helaas moest ik vaststellen, dat de mensen hun honden gewoon op de stoep lieten poepen en soms ook nog dichtbij…

Ze noemen het daar de "Vloeiweiden" of het "Vloeieind" (Ik wil ervan af zijn waarom ze het daar zo noemen; de volksmond schept zo haar legenden, fabels, spookverhalen en mythen; is daar wellicht de naam op gebaseerd? Als je geluk hebt kun je daar, op een kleine, afgegrensde weide, koeien zien die lamlendig en traag het gras herkauwen met malende…

"Prent het in je geest, die nog zo gevoelig is: van niets heeft de mens een zo grote afschuw als van de eenzaamheid" (Erich Fromm) Het huis ligt er triest en troosteloos bij. Binnen: de traditionele indeling: een bankstel in de ene helft van de kamer en in de andere een eettafel die hoogstens een gezellig familieleven kan suggereren, dat in haar…

De volgende dag, dus op zondag, gingen mijn ouders wandelen. Het was warm en zonnig en ze gingen naar het Vondelpark en wij moesten rustig achter ze aanlopen.…

Henk en Ingrid gingen wandelen. Hij zag er keurig uit in zijn zwarte kostuum en hoed. Zij nam het niet zo nauw met de kleding. Altijd weer die lange gebloemde jurk met daaronder die witte sokken en platte bruine schoenen. En dan haar kapsel. Het was geen gezicht dat steile haar wapperend voor haar ogen.…

En tijdens die wandelingen vertelde ze me over de pijnen die onder de noemer "neuropathie" vielen, een aanduiding en omschrijving voor een gruwelijke lotsbestemming.…

We vierden het voorjaar met een wandeling op onze oude Heide die zich uitstrekte voor onze ogen als maakte zij zich op om een nieuw jaar en een nieuwe zomer aan haar zo rijke en eeuwenoude geschiedenis toe te voegen.....…

Een hele poos geleden liep ik met een paar hondjes via de Scheidingsreed langs het voetbalveld in Haulerwijk. Het was iets voor twaalf uur. Ik loop meestal rond die tijd met de hondjes – je komt dan niet te veel anderen tegen, wat wel zo prettig is. Maar vooral omdat een van de hondjes – een kleine waakse dwergkees mij meent te moeten beschermen tegen…

Hier blijkt weer de charme van het wandelen. Je ziet en ervaart de omgeving veel beter dan in een auto of op een elektrische fiets of waar ik veel jonge jeugd de laatste tijd op voorbij zie scheuren – elektrische steppen.…

Ik noemde haar steeds heel familiair "Ans". Hoe ik erop kon vertrouwen dat ik overgestapt was op deze "aanspreektitel", die toch wellicht aan haar zozeer eclatante status en verdiensten als lerares Engels geen recht zou doen en deze wellicht zou aantasten, bleef me lange tijd onduidelijk. Maar ook toen de "Alzheimer" haar overviel, deed deze onheilspellende…

We strompelden voort langs een soort van merkwaardig prieel waar onder een afdak een houten bank en enkele stoelen schenen uit te nodigen tot een uurtje van ontspanning en langs een glazen plantenkas die geen doel meer scheen te dienen en later over een bospad, geflankeerd door nog altijd kale bomen, terwijl een enkele brutale vogel de lente al leek…

Ik was gevorderd met mijn wandeling en ik had met mijn trage maar kordate en wilskrachtige stap de brug bereikt die leidt naar de winkel die onopvallend schuilgaat te midden van de huizenrij. Helaas stond ik, aldaar aangekomen, voor een gesloten deur en moest ik nolens volens de terugweg aanvaarden.…

Toen ik vanmorgen, met mooi weer, een wandeling door het dorp maakte, viel mijn oog op iets wat bij de oprit van een huis was geplaatst. Het waren voor mij enkele onduidelijke spullen, maar goed misschien kunnen ze er iemand blij mee maken. Bij de aangeboden spulletjes stonden twee houten bordjes met daarop keurig met verf geschreven GRATIS.…

Als de kersenbloesem op z’n hoogtepunt is, dan noemen ze dat in Japan mankai, las ik. De schrijver vroeg zich af of de bloesemboom die zij onderweg zag, door zijn schoonheid de omgeving fraaier maakte of de lelijkheid van alles benadrukte. Even later wandelde ik over de heide. Nul kans op een kersenbloesem boom. Misschien wel op een krentenboom…

In de regen hebben we samen onze architectuurwandeling gemaakt, Georgeanne en ik. We zijn van start gegaan voor het groene, verweerde beeld waarvan de handen en armen zo welwillend gespreid zijn in een liefdevol en liefhebbend gebaar dat zo welwillend en overduidelijk is maar dat niemand nog begrijpt of ooit schijnt te hebben kunnen begrijpen in de…

De kou zat al in de lucht en het werd al tijd voor de winterjas toen we gingen wandelen in een gebied dat door de natuur haast als een monument is uitgevoerd, bij het dorpje Dorst, waar eens het oude zwembad, recreatiepark en restaurant waren, waarvan de gebouwen zijn neergehaald en dat de wellicht bizarre en merkwaardige naam "Surae" droeg.…

Ik had voortgestapt door onze binnenstad, op weg naar de arts. Ik passeerde een merkwaardig aandoende braakliggende kale vlakte, een uitgestrekt terrein een grondstuk waarop mij onduidelijk aandoende werkzaamheden werden verricht. De voortstrompelende oudere dame met wandelstok die ik razendsnel ben geworden, roept steevast medeleven en mededogen…

Evenwijdig aan het landelijke zandpad waarover wij voortstappen bevinden zich grasgroene weiden, waarop in de verte zwart-witte koeien doodgemoedereerd, onverstoorbaar en onverschillig liggen te luieren en te herkauwen. Meer op de voorgrond grazen er eveneens enkele met de last van de bolronde, rozige uiers tussen de achterpoten, alsof zij drachtig…

We wandelen door langgerekte paden die zich om ijsblauwe ovale vennen slingeren. In hun rimpelende oppervlakte weerspiegelen zich de zwarte contouren van hoge dennen. Ergens raap ik van de zanderige grond, die overwoekerd wordt door boomwortels, een merkwaardige kegelvormige boomvrucht op.…

Langs het meer buigt de weg tussen dennen. De aarde is donker en vol naalden die onder mijn schoenen kraken. Het water is zo glad dat de wolken eronder lijken te hangen. Een eend trekt een dunne streep door het spiegelbeeld. Even later sluit het oppervlak zich weer. Aan de oever ligt een omgevallen boom. De bast is opengereten, het hout is bleek als…