Hartenkreten

In mijn door onschuld en argeloosheid getekende jeugdjaren, in de jaren waarin ik speelde met mijn gelijknamige vriendinnetje en waarin ik het lage schoolgebouw, gefabriceerd uit Zweeds hout bezocht waar de planken als de schubben van een vis overheen lagen, had ik met mijn rijke fantasie een vluchtweg voor ons beiden geschapen. Was het een vlucht…

De wereld, die ik heb liefgehad en heb vervloekt, heeft mij opgenomen bij mijn geboorte. Zij werd mij geschonken maar ik zal al haar vergezichten, haar lieflijke valleien en haar huiveringwekkende ravijnen niet meer aanschouwen.…

Onze lange, mooie Tilburgse Nassaustraat met haar flats die uit de vijftiger jaren van de vorige eeuw stammen, is in schimmig lichtblauw weergegeven op de folder die we van de woningcorporatie mochten ontvangen betreffende de aanstaande renovatie van onze woningen. Toen op een lentedag een lichte aanzet van fragiele blaadjes aan het geboomte viel…

Ik moest wat soebatten bij de bloemenzaak om de azalea te bestellen. De tranen stonden me in de ogen: verdriet om de ruzies en conflicten die nolens volens waren opgelaaid als een niet te stelpen vuur tussen mij en mijn beste vriendin. Het moest een mooie azalea worden in een fraaie, feestelijke mand voor haar zesenzeventigste verjaardag. Gelukkig…

De Korvelseweg slingert zich als een veelkleurig lint door onze stad. Aan weerszijden wordt zij bezet door al dan niet succesvolle neringdoenden en ook herbergt zij het grote consumptieparadijs van de "Action", vandaag bezocht door vele klanten die zonder slag of stoot kunnen beantwoorden aan hun "eisenpakket" en ongebreideld in hun uitgebreide…

We schreven november 2021. De benauwdheid en de hoest hadden veel terrein gewonnen. Ik was er zeer gelukkig mee dat de verplegers in de groen-gele kledij gekomen waren en ik bedankte hen uitvoerig. In een slordige nachtjapon, haast ontkleed, zat ik op de bank toen ze razendsnel het zuurstofmasker op mijn gezicht legden. Nog nooit was ik in een ambulance…

Eens was aan de zuidrand van onze stad een soort boerderij waar vrouwen en kinderen samenkwamen. Hun leidinggevende, genaamd Yvonne, ontmoette ik jaren na dato plotseling en onverwacht in een kringloopzaak, gesitueerd aan de haven. Ze verklaarde mij dat de genoemde vrouwen destijds onwillig waren geweest om de vele kansen die hen wel degelijk geboden…

Ik had de belastingpapieren ongeordend opgestapeld in een map en deze à bout portant voorgelegd aan de jeugdige studente fiscale economie. De schittering, het elan en het ongebreidelde, pure enthousiasme van een stralende jeugd trad me tegemoet uit ogen als diamanten, elegant omringd door een randje mascara. De jongedame droeg prachtig blond haar tot…

Degene die mij heeft beschermd als niemand anders, die mijn leidsman en voorvechter was, die mijn studie heeft betaald, die mij deed luisteren naar die muziek, die ons beiden zozeer beroerde en die ons in vuur en vlam zette, staat afgebeeld op het kleine portret in zwart-wit dat tegen de wand is geprikt. De aanzet van het colbert en de vooruitspringende…

Je denkt dat je haar ziet. Maar je ziet nog zo veel niet. Haar pijn moeite en verdriet. Soms is ze met alles klaar en heeft ze het gigantisch zwaar. Dan vraagt ze zich af wie ben ik? En vind ze zichzelf dik. Ze ziet zichzelf lijden en wil zichzelf bevrijden maar ze is machteloos. Ze voelt zich krachteloos. Het is een interne strijd. Wordt haar ware…

Een kleine wond vertoonde zich aan de binnenzijde van mijn rechter middenvinger. Een onschuldige, geneeslijke kwetsuur, nauwelijks vergelijkbaar met de onzichtbare verwondingen en kwetsuren in mijn innerlijk, veroorzaakt door mijn voortgezette en ongelukkige, voortdurende en onbeantwoorde liefde die mij gegeseld en gekweld had en aangezet tot dolzinnige…

Ze had me vaak gesignaleerd zonder dat ik het wist en ze had zich van haar taak gekweten en zich van haar beste zijde laten zien. De blauwe ordner die ik had afgerekend en betaald, maar die ik vergat mee te nemen, had ze voor me achtergehouden en bewaard met een briefje erop, luidend: "betaald, vergeten" in trouwe en geduldige afwachting van mijn…

Het is een ruim assortiment waaruit men kan kiezen bij de "Vincent Shop" aan de Havendijk in Tilburg. De nieuwe locatie doet zeker niet onder voor het oude, sinds enige tijd verlaten, onderkomen aan de Veemarktstraat en vormt zelfs een verbetering naar mijn idee maar toch wil men na de zomer terugkeren naar het oude pand. De collectie aan de Havendijk…

Ze zat naast me te wachten op de houten bank vóór de Copyshop met in haar handen niets meer of minder dan wat beschouwd kan worden als de restanten van een poezenmand. Een klein vrouwtje met kroeshaar dat uitmondde in een klein staartje op het achterhoofd dat verklaarde "dat haar vriendin op sterven lag". Via haar mobiele telefoon deed ze de mededeling…

Terwijl mijn leven zich met razende vaart had voortgespoed langs een duister, onherleidbaar parcours had mevrouw altijd de witte villa, een van de villa's die de drukke Bosscheweg flankeren, bewoond. Altijd was ik onwetend geweest omtrent haar wellicht eveneens heilloze en desastreuze leven dat zij nog altijd, alleen in het grote huis met de vele kamers…

....en dan, in die dagen dat de Goedheiligman en zijn knechten weer in het land waren, doorwaakte je de nacht in vreugdevolle afwachting van wat je de volgende morgen aan zou treffen. De tafel zou feestelijk gedekt zijn met een mooi kleed en daarop zou tot je verrassing de zwarte negerpop zitten die je in de etalage van de speelgoedzaak gezien had en…

Vandaag stemmen we voor de Provinciale Staten en de Waterschappen. En oh, wat zijn er weer veel zwevende kiezers. Ik ben al sinds 22 november 2006 uit gezweefd. Ik stem op de ‘PvdD’, de Partij voor de Dieren. Nee!! Het zijn niet uitsluitend de dieren waar deze partij zich om bekommert! Het gaat de partij om de hele aarde en daarmee dus ook om ons…

De muziek van het wereldberoemde genie Wolfgang Amadeus Mozart, die zijn graf met eeuwen overstegen heeft (als men dat zo kan zeggen) kan nog altijd in hoge mate aanspreken en bekoren, maar zijn kamermuziek mist in mijn optiek de intense verhevenheid en schoonheid die men kan beluisteren in andere, meer "flamboyante" composities die ons zozeer kunnen…

‘Landgenoten, welkom op deze persconferentie die u op dit ogenblik live kunt bijwonen op de radio, televisie en internet. De reden dat ik, uw president van dit prachtige land, mij tot u richt, is mijn grote bezorgdheid aangaande alle langdurige, gewelddadige conflicten tussen de verschillende bevolkingsgroepen. Onze economie lijdt daar enorm onder en…

Het kleine merkje: "Côte d'Or" onder het olifantje op de verpakking van de chocoladerepen heeft mijn broer opgemerkt. Dit is zijn favoriete chocolade en ik breng deze steevast voor hem mee. Door met de handen de agenda's, zijn enige en dierbare bezit, te bekloppen, raakt hij zijn gevoelens en spanningen kwijt. Hij is de broer - vijf jaar jonger…

Nu Jan en Alleman zijn of haar of het ongenoegen ventileert over allerlei gevoeligheden waar ík in ieder geval nog nooit bij heb stilgestaan, voel ik me niet langer bezwaard een probleem onder de aandacht te brengen waar ikzelf tegen aanloop en dat een flinke aanslag op mijn levensgeluk betekent en waarvan ik bovendien overtuigd ben, dat ik wat dat…

Opnieuw ben ik op weg gegaan naar de Piushaven met als doel de "Vincent-Shop" te bezoeken. Ik was gevorderd met mijn wandeling en ik had met mijn trage maar kordate en wilskrachtige stap de brug bereikt die leidt naar de winkel die onopvallend schuilgaat te midden van de huizenrij. Helaas stond ik, aldaar aangekomen, voor een gesloten deur en…

De Tilburgse Havendijk strekt zich, door velen onvermoed, uit in het zuiden van de stad, vlakbij de nieuwe brug die het zwarte water van de Piushaven overspant en die voert naar de wijk van mijn jeugd. Onze Piushaven wordt omringd door cafés en eetgelegenheden, door bosschages en bomen, maar ook door nieuwbouw. Op merkwaardige wijze misplaatst in een…

En zo was het altijd feest als ik jarig was. Alleen bij die ene unieke gelegenheid mocht ik vragen om het speciale gerecht dat Zij dan bij uitzondering zou bereiden in het kleine oventje in de keuken van ons arbeidershuisje. Dan mochten we genieten van het gehakt, omringd door de vlezige tomaten in de aromatische saus dat slechts één keer per jaar werd…

De "Bach"-flat rijst hoog op in Tilburg Noord. Zij draagt op de lichtblauwe, verticale pijlers van haar gevel de trotse naam van de wereldberoemde componist. Haar zeventien verdiepingen kostten de tol van vele levens. De afgrond lokte die een eind zou moeten maken aan ondraaglijke kwellingen en die zou bevrijden zoals zelfs ook het koude staal van…

‘Een tevreden mens is een onmens’. Ik heb het mijn vader meer dan eens en tijdens verschillende gelegenheden horen zeggen. Misschien heeft hij het zelf bedacht, misschien heeft hij het van een ander gehoord. Gelezen hebben zal hij het niet, want ik heb hem nooit een boek zien lezen. Pas tegen het eind van zijn leven kocht hij af en toe bij ‘Boekenvoordeel…

In de lage, witte "Maycrete"-woning woonde eens mevrouw Brouwer met haar drie kinderen Jeannette, Martin en Lambert. Martin werd mijn speelkameraad en vriendje, terwijl Lambert het leven al vroeg moest inwisselen voor de dood. Met Martin sloeg ik de zweep om de felgekleurde kleine tollen die we een eindje ingroeven in het zand tussen de straatstenen…

Mijn vermiljoenrode bloed was vlot en willig gestroomd in het glazen buisje. De doktersassistente had onvervaard de welhaast verborgen ader in mijn arm aangeboord als een ingenieur op zoek naar olie in diepliggende gronden. Aan het laboratorium was de opdracht tot analyse verstrekt en men had daaraan voldaan. Het resultaat was dat mijn interne organen…

De deuren die uitkomen op het portaal waar de trappen naar de diverse verdiepingen leiden, blijven hardnekkig en welhaast angstvallig en als het ware vijandig gesloten. Wat daarachter schuilgaat blijft een "terra incognita" voor mij, als een vreemd of vreemdsoortig universum, als een onbekende wereld, totaal afwijkend van die van mij, als een sfeer…

In het vroege jaar 1988, op het tijdstip dat dertig jaar achter ons ligt, begroetten de narcissen in het plantsoen met hun maïsgele en heldergele kopjes mij en heetten zij mij als het ware welkom. Taai leefden zij ondergronds voort en ieder nieuw jaar vertoonden zij zich opnieuw. In lange, ordelijke en keurige rijen verheffen zij in het voorjaar hun…