Alle inzendingen

Ik wilde de slingers al ophangen voor de jarige überhaupt geboren was. Laatst was er prachtig nieuws in de familie. Zo’n moment waarop het leven even glanst. Mijn eerste reflex? Delen. Vieren. Meteen een bericht in de gezinsapp. Geluk is in mijn hoofd nu eenmaal een vuurwerkshow: pas als je samen omhoogkijkt, wordt het echt groot. Klik. Verzonden…

Sjaak Quaedvlieg heeft als kunstfotograaf internationale beroemdheid verworven en hij zit goed in de slappe was. Hij won al diverse keren de World Press Photo en de Vincent van Gogh Fotoprijs. Vele beroemdheden zijn door hem gefotografeerd, zoals Leonardo DiCaprio, Kate Winslet, Maria de la Paz Camps Trigo, Tom Cruise, John Travolta, Keira Knightley…

De aardappel is een vorm van aarde die zich tot voedsel heeft verdicht: een stille concentratie van donkerte en geduld. Hij ontstaat niet door een explosie van groei, maar door een langzame verzadiging. De grond ademt hem uit, als een gedachte die zich langzaam materialiseert. In zijn huid draagt hij nog de korreligheid van de bodem, een herinnering…

Het bleef angstaanjagend stil in de kamer. De potloodstrepen op de muur bij de deur, ooit gehaast neergekrabbeld als een wanhopige poging om vat te krijgen op de angst, waren in de loop der jaren vervaagd. Vroeger bracht die stilte onheil. Het was een vijand die de eenzaamheid alleen maar groter en zwaarder maakte. In dat gedoemde alleen zijn leken…

Ik heb zelden zo'n onverantwoordelijke en compleet overbodige overtreding op het voetbalveld gezien als zaterdagavond van Ruben van Bommel. Ook opzettelijk: hij nam door deze actie de aanmerkelijke kans zijn tegenstander ernstig te blesseren. Dat de dienstdoende scheidrechter geen rood gaf, demonstreert dat deze arbiter nog geen topwedstrijd kan fluiten…

Er zijn weinig plekken waar je zo snel van klant in verdachte verandert als bij de zelfscankassa in een supermarkt. Je staat bij de zelfscankassa en er liggen maar een paar dingetjes in je mandje: twee gevulde koeken en een tros bananen, die je keurig volgens alle bekende spelregels scant. Tot zover, niets aan de hand. Niemand heeft last van…

Dit is een waargebeurd verhaal over een mooie herinnering, dat sinds ik kennis heb van narcisme, een spookverhaal is geworden. Het gaat over mijn allerbeste vriendin en haar vriend die een woonwagen, zonder voorzieningen neerzette op gekraakte grond achter een oud schooltje van de plaatselijke kunstacademie. Ze trokken erin met hun zoontje van net…

Het is volstrekt logisch en verantwoord dat de VN de nieuwe wereldkaart - met de grootte van landen en continenten zuiverder in beeld - invoeren. De Equal Earth-kaart. Verzet hiertegen lijkt me van vooringenomenheid en domheid getuigen.…

Tegenwoordig sluit een zwaar, metalen rolluik de winkelgalerij aan onze Tilburgse Westermarkt af. Kennelijk is dit een noodzaak wegens onheil en misdaad die welig tieren. Te midden van de lange keten van winkels treft men tot zijn verwondering zelfs een yoga-studio aan. Waar het consumentisme hoogtij viert lijkt deze hier misplaatst maar wellicht kunnen…

(voor Alexandra Fröhlich (1967 - 2025)) Jij bent geboren op 1 februari 1967 in Hamburg. Jij werkte eerst als redactrice bij diverse vrouwenbladen. Jij zat vol humor en jij had een positief charisma. Als journaliste in Kiev begon jij vlak na de Sovjettijd (eind 1991) een vrouwentijdschrift. Later werkte jij in Duitsland als freelance schrijfster voor…

Ik stond in de keuken en dronk een glas water. Niets bijzonders. Tot ik mijn linkerhand plat tegen mijn onderrug duwde en bij de laatste druppel mijn lippen tuitte op een manier die me ineens bekend voorkwam. Ik verstijfde. Mijn vader. Precies zo dronk hij altijd zijn water. Ik had mezelf dit nooit aangeleerd. Niemand had het me voorgedaan…

En de gewone tijd niet te vergeten natuurlijk want je hebt Verleden Tijd, Voltooid Verleden Tijd en Tegenwoordige Tijd en om dat laatste gaat het nu, want wat is het verdomd lastig om aan alle, echt alle criteria mee te moeten doen! Moeten? Jawel moeten, want er moet me toch iets geweldig van het hart, je zou toch moedeloos worden van al het digitale…

De volgende vrijdag, 13 februari 2015, was de mist eindelijk opgetrokken, maar de lucht boven de stad had de kleur van nat beton. Bjarne had de hele week de legendarische woorden van Gerard Vroeg door zijn hoofd horen spoken. Minder bloemen, meer snoeiwerk. Het had hem dwingender achter zijn bureau gezet dan de deadlines van de Amsterdamse uitgever…

De 65-jarige Baron Clemens vanderHeyden à Hauzeur is niet van plan om de vrouw, waar hij het merendeel van zijn leven al verliefd op is, ooit nog te laten gaan. Dit moet letterlijk worden opgevat. Zijn jeugdliefde, gravin Ottelina de Blondel de Beauregard de Viane, is nooit uit zijn hart verdwenen. Hij is nooit met haar naar bed geweest, maar daar wil…

Hoe de VVD het de laatste tientallen jaren voor elkaar heeft gekregen, geen idee, en waarom de journalisten er al die tijd gretig intrapten, het is me een raadsel, maar de eerste kwart eeuw kreeg de PvdA overal de schuld van. Aanvankelijk was het altijd het kabinet Den Uyl dat alles fout had gedaan. Dat foute was dan steevast beleid dat door CDA-VVD-kabinetten…

Graaf Gaspard de La Rocque van het Kasteel van la Mothe in Vicq was vroeger een gewetenloze crimineel, die voor grof geweld niet terug deinsde. Zijn criminele activiteiten deed hij uiteraard in het diepste geheim en altijd onherkenbaar vermomd. Om het geld hoefde hij het niet te doen. Hij stal dan ook voornamelijk uiterst kostbare kunstvoorwerpen en…

Naast de overige erfstukken die van grotere omvang en waarde zijn, liet mijn moeder enkele tinnen poppetjes na. Deze hebben sinds lange tijd een plaatsje gevonden achter de glazen deuren van mijn zwartgelakte vitrinekast. Hun levenloze, dode oogjes staren mij aan en schijnen iets mee te willen delen of een boodschap over te willen brengen vanuit het…

Ik zet een verse kop koffie. Nu alleen nog even mijn mobiel en mijn leesbril pakken. Mijn brein was ooit een wandelende Rolodex. Ik kende elk telefoonnummer uit mijn hoofd. Familie, vrienden, de huisarts, zelfs dat van de plaatselijke Chinees. Tegenwoordig onthoud ik nog maar één nummer: dat van mijn eigen huis. Denk ik. De rest staat in mijn…

De volgende ochtend, zondag 8 februari 2015, werd Bjarne wakker met een zwaar hoofd en de bittere smaak van te veel zwarte koffie. De regen van de vorige avond was overgegaan in een grijze, mistige deken die over de stad hing. Hij weigerde toe te geven aan de frustratie van de mislukte digitale zoektocht. Als Emma P. hem iets had geleerd, dan was het…

De ethiek van onverschilligheid begint bij een stille spanning in het hart van ieder mens: het verlangen om recht te doen aan alle pijn die de wereld draagt, tegenover de onmogelijkheid om overal aanwezig te zijn. Aandacht is een fragiele, schuwe metgezel. Ze beweegt zich niet als een rechtvaardige rechter, maar als een vogel die neerstrijkt waar de…

Ruim 230 oud-ministers en staatssecretarissen, ambassadeurs, diplomaten en ambtenaren hebben het kabinet opgeroepen maatregelen te nemen tegen Israël. Het is niet verbazingwekkend dat deze oproep komt. Het is eerder verbazingwekkend dat deze oproep nu pas komt, want het misdadige optreden van Israël onder aanvoering van Netanyahu vindt al jaren structureel…

De gymzaal maakte deel uit van de constellatie van verschillende gebouwen die, welhaast in een cirkel opgesteld, het toneel vormden van onze jeugd, zoals daar waren: het patronaatsgebouw, de kleine kerk en het lage, houten schoolgebouw. Zelfs vandaag de dag treft men het hoekige bouwwerk van de gymzaal nog aan aan het Fatimaplein, maar het heeft…

Graag zou ik Noord-Spanje eens bereizen, maar dat zal me in mijn leven niet meer gegeven zijn. Mijn favoriete televisieprogramma Rail Away geeft een indrukwekkend en romantisch aandoend beeld van de noordelijke Spaanse provincie waarvan men voorheen een volkomen ander beeld koesterde. Witte, snelle treinen slingeren als lenige metalen slangen door het…

Om de weersomstandigheden, die de laatste jaren wel bijzonder buitensporige dimensies en proporties hebben aangenomen, te omschrijven gebruikt men vaak de clichés "broeierig" en "benauwd". Als het weer verandert en als de warmte toeslaat, verandert de vocabulaire van de goegemeente. Dan wordt ook het woord warmte tot een algemeen gangbaar woord…

Dit was nou typisch een film voor ons drieën. Ik was nieuwsgierig. Zijn vorige, Oppenheimer, vond ik goed. Het was de laatste film die we met elkaar zagen. Onze smaken raakten elkaar minder vaak. Ik keek ze vragend aan. Man schudde zijn hoofd. Zoon leek het wel wat. "Daar wil ik met mijn vrienden heen." Beetje beduusd las ik wat recensies. Ja…

De regen in de vroege ochtend was onomkeerbaar. Het was geen zachte motregen, maar een kille, kletterende bui die de stenen van het Kantoorplein schoon veegde. Samuel stond stil op de drempel van het glazen hoofdkantoor. Hij keek naar zijn glimmende schoenen, naar de zware aktetas in zijn rechterhand en voelde de knoop van zijn stropdas als een loden…

Gekken en dwazen schrijven hun namen op muren en glazen. Een oudhollands spreekwoord, waaraan ik soms moet denken bij het gedrag van President Donald Trump van Amerika, de machtigste man op deze aardbol. Als het maar even kan probeert hij zijn achternaam op een gebouw te plaatsen. Wat hij ermee beoogt is onduidelijk. Ik denk aan Nicolae Ceausescu…

Simon V. maakte op mij bij het programma van Albert Stegeman niet de indruk de meest geschikte zaaddonor te zijn. Het zou me niet verbazen als hij bij nadere beschouwing in het autisme spectrum stoornis zou thuis horen. Dat iemand zoveel kinderen kan/ wil/ mag/ durft verwekken is absurd. Het huidige aantal toegestane donorkinderen van 12 mag wat…

Het nieuws van de zwervende baron gaat als een lopend vuurtje door de kring van adellijke dames. Gravin Lolle Vegelin van Claerbergen van de Epemastate in IJsbrechtum is de bron van dit nieuws en zij was dan ook de eerste gelukzalige, die de zwervende baron Richard Ripperda op bezoek kreeg. Het was haar beste vriendin, gravin Wendelina van Ewsum van…

Het dorp Engelen dat de sprookjesachtige naam draagt, lag kort geleden onder demonisch vuur van haatdragende relschoppers. In mijn stormachtige jeugdjaren vormde het voor mij het toneel van een dramatische vlucht. Vijftig jaar na dato heerst daar nog altijd een idylle. In een uithoek, afgeschermd en afgezonderd van alle onheil, haat en geweld, woont…