Alle inzendingen

Tegenwoordig worden we, ondanks de bezuinigingen, door de media overspoeld met woordendiarree. Een pond hiervan is mogelijkerwijs niet te pruimen.

Zolang de oorlog niet wordt uitgebannen blijven de doden om de vrijheid dansen.

Het fanatisme waarmee de opvatting van iemand anders wordt bestreden is meestal omgekeerd evenredig aan de kracht van de daarbij gehanteerde inhoudelijke argumenten.

Uit onderzoek blijkt dat een blogger zich het prettigst voelt als hij niet naar de reacties op zijn stukjes kijkt.

'God, waarom is de mens zo wreed, als het om liefde gaat? Waarom de mens zó wreed?'

De Tweede Wererld Oorlog was een hel. Veel, toen jonge mensen, moesten hun leven afstaan voor hun vaderland. Nu, na bijna 70 jaar, hebben veel grootheden weer eens wat gedaan. Een door een ghost writer geschreven toespraak gehouden of met een krans lopen sjouwen. Oude mannetjes werden met wat dopi...

Trek het je niet aan, mijn kind. Neem een trekje en het is net of je een stortvloed aan baggah door trekt. Zo, die shit. Maar geen vuil woordje aan de lucht hoor, we hebben de wind mee en heupwiegen de woorden. En lijken wel gek ook, net mijn moeder: wat zullen de buren wel niet zeggen? Geen flauw i...

Zoals het dom en zinloos is om een boek, dat je niet gelezen hebt, af te kraken, is het ook dom en zinloos om een religie of politieke overtuiging af te kraken waarvan je zelfs de basisbeginselen niet kent. Daar bestaat geen enkele rechtvaardiging voor.

Mijn grote tekortkoming als mens, ligt hierin, dat ik vaak helemaal nìet in de gaten heb, wat ik allemaal voor een ander mens kan betekenen...

Tegen het decor van mijn vele, voorbije, eenzame zwerftochten, de Bibliotheek aan het Koningsplein te Tilburg, tussen de boeken die zich veelbelovend aaneenrijgen alsof zij de illusie willen scheppen dat zij alle iets nieuws te bieden hebben, waren we samengekomen; vijf oudere dames en twee aardige ...

Zo wil iedereen zich toch voelen? Gisteren werd voor de zeventigste keer Bevrijdingsdag gevierd in Nederland, hoera! Maar, hoe veilig en hoe vrij voelt men zich feitelijk? In vergelijking met de situatie in vele andere landen mogen we hier nog niet klagen. Toch kan het nog altijd beter. Wie wil niet...

(voor Gerrit Jan van der Veen (1902 - 1944)) Je bent geboren op 26 november 1902 in Amsterdam. Je vader was de slager Gerrit Jan van der Veen en je moeder was Dorothea Lorenz. Je was de derde zoon van vier kinderen, je broers waren Christoph en Evert, je zus was Dora. Je was gereformeerd en na de...

Gelukkig kon ik als boerenknecht mijn baan behouden. Ons land werd getroffen door een landbouwcrisis. Amerika importeerde goedkoop graan en Denemarken goedkopere boter. Dat vonden onze boeren niet leuk. Het was 1880 en ik was net zeventien jaar geworden. Mijn vader wilde hebben, dat ik naar onze kol...

Wat is er mooier dan mooi mens te zijn?

Deze column komt in enen en nullen tot u. Dat is met veel informatie zo. Papier doet niet meer mee. De Telegraaf is met zijn oplage dramatisch gezakt. Zaterdag kreeg ik de NRC gratis in de hand gedrukt. Met de vraag om eens te denken over een abonnement, maar zonder verdere verplichtingen. Op kantoo...

Het was een kleine, zwart-wit-gevlekte cockerspaniël, met lange flappen van oren die de zwarte ogen haast bedekten, een puppy nog, die onze ouders ons gegeven hadden om ons en zichzelf te plezieren en een kameraad te verschaffen. We hadden haar de troetelnaam "Loekie" toebedacht. Aanvankelijk l...

Toen het baasje op de bank in het park zat zei het hondje tegen hem: ”toen ik zei dat we eens vakantie moesten nemen bedoelde ik niet dat jij mij in het hondenasiel zou brengen zodat jij op Ibiza tussen de mooie meiden op het strand zou kunnen liggen. Als je dat nog eens doet loop ik weg.” Het b...

Wie voornamelijk schrijft om zich op anderen af te reageren zou niet het internet maar de praktijk van een zenuwarts moeten frequenteren.

Mijn voetstappen doken op in de mist. Zij weergalmden tegen de pakhuizen. De ratten loerden naar mij. Plotseling zag ik de neonletters van de bar waar ik met Haar had afgesproken. De helft van de letters waren donker. Ik voelde in de linkerzak van mijn regenjas of mijn zesklapper ontzekerd was. Ik n...

Het lukt me niet meer om me op mijn verhalen te concentreren. Althans de onderwerpen waarover ik zou willen schrijven. De manier waarop ik de woorden aan elkaar zou willen rijgen. Onze voordeur staat open. Mijn gedachten worden met de wind meegezogen. Tegenover ons is het een af en aan en gaan e...

Bij twijfel even lezen! Na al het vergif dat er op deze site over Poetin is gespoten, en zeker niet het minst door Joanan Rutgers, lijkt het mij dat er nu maar eens recht moet worden gedaan aan een groot staatsman. http://www.intermediair.nl/weekblad/20140501/?utm_medium=widget&utm_term=lead&...

Degene die dacht de macht te hebben, bezit enkel de waan der wereld.

Het lijkt me vreselijk moeilijk om een man te zijn, zoiezo, die van knuffelen houdt en een vrouw heeft die hiervan niet houdt. Dit is onvoorstelbaar. Het lijkt me nog moeilijker om als vrouw alleen, die van knuffelen houdt, geen man te hebben die hiervan ook houdt. Je bent dan niet alleen een vrouw ...

Vanavond herdenken we de doden weer. Slachtoffers gevallen tijdens de afschuwelijke Tweede Wereldoorlog. Het blijft een bijzonder moment. De kern van het doorgaans zo drukke Amsterdam wordt afgesloten. Mensen komen bijéén en ook de Koning en Koningin zijn onder de aanwezigen. Er wordt een krans...

Of ik om vijf uur op wil staan om asperges te gaan steken in Limburg? Ik twijfel geen seconde. Natuurlijk! Dat is vriendschap, weten waar je de ander echt blij mee kunt maken. Tijdens onze grote wandeltochten liepen we al vaak langs de lange bedden waar deze heerlijke groente zich in verschuilt. In ...

Het was voorjaar 1883. De zon scheen hoog aan de hemel en haar warme stralen maakten de mensen blij. Ik maakte een wandeling op de heuvel van Montmartre bij Parijs. De terrassen zaten vol met levensgenieters. Een jong paartje danste. Zij was welgevormd en droeg een lange lichte jurk met oranje figuu...

Ik staak voorlopig, wil hier niet langer tussen staan. Dag.

Ze was gekomen met een rollator. Hssr grijze, onverzorgde haar hing tot op haar schouders. Ze had een leven lang schoongemaakt, gekookt, gewassen en aardappels geschild, maar de creatief therapeute wilde haar nu leren schilderen. Zonder enig zelfvertrouwen, aarzelend en stuntelig, hanteerde mevrouw...

Henk is een joviale kerel, maar voelt zich na het overlijden van zijn lieve vrouw Linda erg eenzaam. Invalide is hij ook nog. Zijn rechterbeen werd verbrijzeld tijdens een bombardement door die rot moffen op Rotterdam. Met een prothese kan hij zich nog behoorlijk bewegen en met een aanpassing van zi...

Boosaardigheid en kwaadaardigheid zullen voortaan bleken in mijn aanschijn. Het is het enige, waarin ik getrouw goed ben. Zowaar als ik mezelf ken!