Pletmachine achter de rug, dan moet je na een paar dagen wel weer terug, want de uitslag, tja dat weten we: daar moet je meestal op wachten. Inmiddels al een geroutineerd persoon kom ik bij de balie, wordt omhelsd door de verpleegkundige die me inmiddels al zes jaar meemaakt, dat kweekt en geeft een band hè? Dat is het prettige van het hele verhaal…

Foto 1: Het is 1994, ik zit langs het Meer van Nazareth. In mijn linkerhand heb ik een glas witte wijn en met mijn rechterhand houd ik een beroemde Sint Petrusvis aan zijn staart omhoog. De vis zat boordevol graten en was niet zo lekker als een doorsnee lekkerbek. Desondanks glunder ik volop. Foto 2: Ik sta ingesmeerd met zwarte modder (kosten…

Tring, de telefoon, aan het nummer zie ik dat het bekend is, dus zeg ik mijn naam niet. Oma? Ja lieverd vertel eens hoe was je dag? Nou oma, ik probeerde je gisteren ook al te bellen maar je was in gesprek. Tja lieverd, dat kan, ik had iemand aan de telefoon die erg verdrietig was en dan kan ik natuurlijk niet eventjes zeggen: stop nu even met verdrietig…

Foto 1: Achter op de zwart-wit-foto staat 'Feb. 1966 Bedumer Foto- en Kinohandel'. Ik was negen maanden jong en ik lag op een wollen kleedje. Mijn ogen keken helder de wereld in, naar de lens. Een klein mannetje met zo'n kriebelbroekje met aangenaaide bretels, die op de achterkant met een knoopje vast gingen. Ik droeg duidelijk nog een luier, want…

Een appje op mijn mobiel (tja je gaat met je tijd mee, of niet?) mam: mag de kleine bij jou het weekend? Zonder na te denken zeg ik: natuurlijk. Het kind is opa-gek, heerlijk en ik ben totaal niet jaloers dat ie met Opa een heel ander contact heeft dan met Oma. Mam: moet je dat nog met Pap overleggen? Nee lieverd, dat vertel ik gewoon. Einde app…

In de bibliotheek kun je van alles vinden van alles wat ik was er met coby die grote mevrouw we lazen wat en fietsten er naar toe vroeger werkte ik ook in de bieb en nu las ik de donald duck ik ben bij ggz friesland en heb een voucher voor coby schrijf ik dit verhaaltje uit het land der letteren waarvoor ik vroeger heb geleerd nu heb ik hulp…

36. Ruud komt uit een liefdevol gezin. Zijn moeder is Indisch en familie is belangrijk voor haar. Iedere zondag wordt er uitgebreid gekookt en komen er ooms en tantes over de vloer die allemaal blijven eten. Soms blijven er tantes logeren. Zoals tante Maart. Tante Maart komt uit Den Haag. Ze is een chique Indische dame. Ik vind haar interessant…

Foto 1: Ik sta in de deuropening van de bijkeuken. Een sjaal zit over mijn linkeroog gedrapeerd, terwijl ik een bivakmuts draag. Mijn rechteroog is bijziend, dus dat verbaast me. Achter me staat een grote geiser/waterboiler, al lijkt het ook op een illegale jeneverstokerij. Onder een riempje hou ik een scherp steekding vast, wat een dolk moet voorstellen…

Een veelgehoorde kreet: vroeger was alles beter, een tikje achterhaald want TOEN wist je niet beter, nam genoegen met datgene wat voorhanden was, immers: er was geen keus? Ouders met een volkstuin, wat betekende dat: seizoensgroenten bijvoorbeeld een aantal keren in de week voorgeschoteld werden, maar je moest eten en de borden gingen leeg.…

35. Ik was een jaar of achttien toen ik verkering kreeg met Ruud. Dat was geen bewuste actie. Het overkwam me. Ik had hem ontmoet op een sportdag. Hij had mij bovenaan zijn lijstje van mooie meisjes staan. Ik vond hem leuk. Hij had mooie bruine ogen, mooie zwarte krullen en hij was lief voor me. Simpel. Door Ruud kwam ik wat meer in contact met…

En zo kan het voorkomen dat eega doordat ie niet lekker is, iets vergeet; dat overkomt natuurlijk iedereen wel eens maar dit was super-vervelend. Ik vraag hem vanuit de kamer: waarom ligt jouw ziekenhuiskaart op tafel, een grommend geluid komt me tegemoet. Ver******* ik had een afspraak in het ziekenhuis! Oh sufferd, waarom zeg je dat dan niet,…

Voor 't eerst in mijn bestaan heb ik vandaag met iets gegooid, niks gebroken maar de onmacht dat mijn handen niet meer doen wat ik graag wil dat ze doen, die onmacht brak me vandaag. Niks bijzonders misschien voor mensen die nu hun wenkbrauwen optrekken, maar voor mij, dat gigantische gevoel van onmacht, tja dat brak me. Op de bijsluiter van mijn…

Zesendertig uur na Kelly zit ik op mijn top van ziektegradatie. Nu nog vijf dagen lang een hel door, daar waar een tikkende klok tergend langzaam loopt. Elke dag leek een jaar, elk uur een week, elke minuut een dag en elke seconde een uur. Non-stop speelt er een liedje door mijn kop, soms huilende soms smekende neuriede ik het mee:    Thirtysix hours…

Best een grappige aanhef, op 't verkeerde been in de storm, want hoe kun je nou in 's hemelsnaam op een verkeerd been staan: en dan al helemaal in de storm. Met het verkeerde been uit bed stappen: ook al een leuke want je ligt geheid op je snufferd. Maar toch: kan het gebeuren dat ik op mijn foute been sta terwijl de storm door, nee niet buiten maar…

Foto 1: Mijn oma van moederszijde houdt mij op de juiste wijze vast, terwijl ik een waarschijnlijk wit doopjurkje draag en mijn oudste broertje over mijn wang aait, terwijl ik een vinger in mijn mond steek. De gordijnen zijn dicht. Het zal in Bedum al vroeg donker geworden zijn. Foto 2: Mijn oudste broer staat voor de foto naast me in mijn…

Bij je leven zit geen beschrijving, bijsluiter of op zijn minst een papiertje hoe je het beste om kunt gaan met moeilijke, zeer moeilijke maar zeer zeker ook mooie, zeer mooie en prachtige dingen. Nou weet ik wel dat er eigenlijk zelden over mooie dingen gepraat wordt, ook weet ik dat de ellende van een ander altijd " zo lekker leest" daar doe…

Gewoon 1 februari, een normale maandag voor de meeste mensen en ik maak weer rariteiten mee...twee weken geleden begon ik een afspraak te maken voor mijn eega bij de oogarts, op drie keer rollen van ons huis af, daar staat het ziekenhuis. Twee weken terug werd me verteld dat ik over twee weken terug moest bellen en afgericht als ik ben, bel ik vanmorgen…

34. Er is mij als kind thuis niet geleerd dat ik grenzen heb en die mag, zelfs moet bewaken. Ik groeide op in een sfeer van onverschilligheid en nonchalance. Er heerste een vrije moraal waar geen respect was voor mijn grenzen. Er was geen positieve aandacht voor mij en er werd nergens over gesproken. Er werd door Meester op een lacherige manier…

Uit alle macht probeerde ik te begrijpen wat me gezegd werd, uit alle macht trachtte ik, wijs te worden uit de woorden....moest de hulp inroepen van zijn zoon, die hem misschien beter begreep. Uit alle macht, en dat was veel, maar we kwamen eruit. Ik was gewoon even bij hem binnen gelopen: zag zijn hand omhoog komen en dacht, 'k weet waar de sleutel…

Soms twijfelt een mens aan zichzelf soms terecht en vaak niet want wat gebeurt er wanneer je een afspraak in het ziekenhuis moet maken? Men vraagt standaard je geboortedatum. Begrijpelijk. Als ze dat in beeld hebben, vragen ze je adres, je telefoonnummer, je postcode, allemaal nummertjes. Nou begrijp ik BEST wel dat ze checken, nog eens checken…