Als scholiertje van de basisschool in Kollum had ik best enkele vrienden. Mijn broers en ik kwamen vaak bij heit en mem Zeldenrust, die dertien kinderen hebben. Heit was slager en ik hoor nog het doodsangstige piepen van de varkens, als ze door de smalle poort moesten gaan. Achter in de tuin was het slachthuis en ik zie nog dat grote, dikke, zwarte…

Op een winterdag in Kollum kwam Sinterklaas op bezoek in de school, dus ook in mijn klas. Het was nog zo'n echte winter met halve meters sneeuw en broodnodige sneeuwschuivers. Het was of een kleuterschoolklas of een eerste klas op de basisschool, dat weet ik niet meer precies. Het was een oud schoolgebouw, dat wel. Sinterklaas kwam binnen in vol ornaat…

Het wereldnieuws kwam hard de woonkamer binnen door de radiozender die ik aan had staan om het nieuws te volgen. Terwijl mijn hospita in Amerika was viel het leger van datzelfde Amerika Irak binnen omdat ze Saddam een lesje wilden leren. Ik was tegen deze oorlog, maar ik had niets in te brengen want mijn land volgde de politiek van de Amerikaanse president…

In deze tijd van marsepein, pepernoten en chocoladeletters waar ik niet zo erg gek op ben, denk ik terug aan de tijd dat snoep niet hoog op de ladder stond. Nu ligt al maanden van te voren de Sinterklaas snoeperijen in de winkels, tóen waren er winkels die snoep verkochten, vanzelf maar elke dag snoep gebeurde gewoon niet. Snoep werd verkocht…

Uit de verhalen van mijn moeder weet ik dat men mijn oma voor haar aanzag wegens haar jonge en florissante uiterlijk als ze mij in het ziekenhuis in ogenschouw kwam nemen. Als fragiele, kwetsbare baby lag ik in het glazen broeikasje dat men couveuse noemt. Later zocht ik in de armen van mijn oma instinctief naar haar borst. Ze moest me teleurstellen…

Men zou nu zeggen: je hebt niks te vertellen, men zou nu zeggen, dat iedereen zegt wat ie denkt en wie weet is dat goed. Daar zullen we nooit achter komen. Maar toen, was het niet vanzelfsprekend dat kinderen een weerwoord hadden want: moeders wil was wet. Toen was het niet logisch als kinderen tegensputterden, want "als vader thuiskwam" dan zwaaide…

Het telefoongesprek met mijn hospita die mij vanuit Amerika had gebeld, duurde niet lang.  Ze bleef voorlopig bij haar schatrijke minnaar in Amerika, ik hoefde geen huur meer te betalen als ik voor Frits wilde blijven zorgen en op het huis wilde passen. Het leek me geen slechte deal, maar het spookte in mijn hoofd dat dit wel een heel vreemde gang…

De Peperstraat in Gouda is een aaneenschakeling van monumentale panden, die ontzag inboezemen. Die straat ligt pal achter de Oost- en Westhaven, de duurste straat van Gouda. Aan het begin van die peperdure straat staat het voormalige woonhuis van Jacoba van Beieren, al was dat meer een bijhuis, want ze woonde natuurlijk meer in het kasteel, dat verderop…

Ik had een kloostercel op de tweede verdieping van het dormitorium in de benedictijnse St.Adelbertabdij in Egmond-Binnen. Het leek op het interieur van de slaapkamer van Vincent van Gogh. Er stond een bed, een kast, een bureau, een soort dekenkist, waar ik een altaar van had gemaakt, met het Heilig Hartbeeld van Christus, wat ik van mijn vader had gekregen…

Nadat ik gezakt was voor mijn HAVO-diploma op het zwaar-christelijke Johannes Fontanus College te Barneveld, omdat ik in een sterk persoonlijke crisis verkeerde en zwaar depressief was en enkel literatuur mij nog boeide, begon ik aan een opleiding tot ziekenverzorgende in Veenendaal, terwijl ik in Driebergen op kamers woonde. Je zegt 'kamers', maar…

Begin negentien werd ik postulant in het benedictijnse klooster in Egmond-Binnen, in de Sint-Adelbertabdij. Dat gebeurde op dezelfde dag, dat broeder Gerard Mathijsen door de bisschop van Haarlem tot abt gewijd werd. Dat was op 24 augustus 1984. Abt Gerard is nog steeds de abt. Ik kwam uit een gereformeerd nest en dus was het van belang om rooms te…

De les begon: zuster Hillegonda (soms brak ik bijkans mijn tong wanneer ik haar naam moest uitspreken) vertelde dat we een opstel moesten schrijven. Een onderwerp mochten we zelf uitzoeken maar het moest wel over de huidige tijd gaan. Tja dat was nog wat, onderwerpen genoeg maar om iets expliciets te verzinnen...er maalde van alles door mijn hoofd.…

Na predikant in Bedum te zijn geweest, werd mijn vader de gereformeerde predikant van Stedum, een Gronings dorp met enkele straten kriskras. Mijn oudste broer Addy was er al en mijn jongste broer Gustaaf werd daar geboren. Ik ging er naar de kleuterschool, iedere ochtend balancerend lopen over de metershoge muur rondom de Hervormde kerk, ooit wellicht…

Ze vroeg: zit er verschil in jouw jeugd, of de jeugd van nu, Nouuu antwoordde ik: een beetje (veel) toch wel. Ze vroeg: maar waarin zit dat verschil dan? en ik begon: wij hadden het lef niet om tegen te spreken want moeders wil was wet! We hadden evenmin het lef te laat te komen, want vaders wil was hard! We deden onze plichten (en dat…

Ze zei: ik kap ermee, vervolgens vroeg ze: wil je nog een bakkie? Met de twee kopjes naar de keuken en met de nieuwe koffie terugkomend zei ze nog een keer: ik kap ermee. Wat bedoel je, vroeg ik? Nou ik kap ermee, wat is daar zo moeilijk aan? Ik had er geen antwoord op maar ook geen idee, wat ze nou bedoelde met: ik kap ermee!…

Utrecht kwam pas goed in beeld toen ik nog in de gereformeerde pastorie in Voorthuizen woonde en dan met name via de jonge dichter en archeologie-student Peter V., die ik ontmoette in de discoruimte achter de kerk. Hij was lid van een dichtersgroep in Utrecht en hij wilde mij er wel bij hebben. De anderen waren nog drie studenten aan de Universiteit…

Zittend aan de zijkant omdat de bus met kinderen wel vertrok zonder mij, er was geen geld voor het schoolreisje en dus bleef ik op school alwaar een leerkracht die eveneens achterbleef zich die dag over me ontfermde. Zittend op de stoep, omdat er niemand thuis was en er buiten gewacht moest worden voordat er iemand de deur open deed. Zittend…

Aan indrinken deed ik niet, want ik wilde niet bij voorbaat al halfdronken zijn, zodat ik het mooiste van de nacht zou missen. Meestal keek ik eerst een Franse film op een Belgisch net met ondertiteling. Op die manier heb ik honderden typisch Franse films bekeken, lekker slow, maar met vaak een gewaagde diepgang en natuurlijk de nodige, expliciete blootscenes…

Kijk naar buiten en je ziet, grijs grijs en nog eens jawel grijs. Niet het verleden wat die kleur heeft maar het heden alleen: het grijs verdwijnt zodra het avond wordt, de kaarsjes aangaan, de lampjes en de koffie geurend op tafel geparkeerd. Buiten grijs, net als soms die massa in m'n hoofd, net als bij iedereen. Komt er een berichtje binnen…

Ik ben er zeker twee keer iets van twee weken geweest. Ik weet alleen de volgorde niet meer. Ik vermoed dat de eerste keer met mijn ouders en jongste broer Gustaaf was. We mochten in het huis van de koster verblijven, terwijl mijn vader ter vergoeding daar voor preekte. Een prima deal. In de woonkamer van de koster vond ik al gauw een stapel sexboekjes…