Het lot is grillig en het leven onrechtvaardig, daar is niets aan te doen. Maar als we weer eens door de voorzienigheid hardhandig om de oren zijn geslagen, hebben we de neiging om ter vergelijking te kijken naar mensen die het beter lijken te hebben getroffen dan wij. Terwijl het natuurlijk meer troost biedt om een vergelijking te maken met degenen…

Op vrijdag 13 aug. jl. komt een Dakota vliegtuig op een dieplader klem te zitten onder een brug bij Sassenheim op de A44, waarbij het historische vliegtuig zwaar beschadigd raakt. De journaalbeelden zijn ronduit verbijsterend. Als ze in zwart-wit werden uitgezonden, zou je denken dat je naar een slapstick keek uit de serie Comedy Capers van weleer.…

Eén van de meest spraakmakende boeken uit de tachtiger jaren was “De zondebok” van de Franse filosoof en letterkundige René Girard. Dat is ook niet zo verwonderlijk. Hij pretendeert nl. een universeel verklaringsmodel te hebben gevonden voor collectieve vervolgingen en het ontstaan van veel religies. Zo op het eerste gezicht lijken die twee strijdig…

Als het om lezen van boeken gaat, ben ik akelig kritisch. Ze passeren niet zomaar mijn eenpersoonsballotagecommissie. Na 'De opwindvogelkronieken' van Haruki Murakami (een door mij verslonden ongelooflijk goede pil van bijna 900 pagina's) en het volgende boek, zijn nieuwste '1q84', dat nog op stapel ligt, wilde ik eerst zijn vorige boeken lezen…

Ooit begon ik mijn monastieke loopbaan in een weekendje Franciscaans klooster, waar ik omringd was door vegetarische (eitjes mochten wel), ascetische Franciscus-fans, en nonnen die het woord 'seks' niet eens durfden uit te spreken. Ik herinner me een man met een lange, slordige baard, sandalen en een dikke, leren riem rond zijn uitpuilende buik.…

En soms denk ik, totaal ontspannen, het hoeft voor mij niet meer, al die gedichten en al die verzonnen verhalen, is het niet allemaal een surrogaat voor ontbroken ouderliefde, zoals psychologen beweren. Probeer ik wanhopig en zinloos de traumatische gaten in mijn ziel te dichten, te verhalen. Ik heb toch veel te danken aan veerkrachtbeschermers en vele…

Levenslang gevangen zitten in een lichaam dat je niet wilt, minder eten, drankjes, pillen, spuiten, noem 't maar op en ik heb het gedaan... Het begon in de puberteit, op school had ik al door dat ik niet de slankste was, geen probleem...maar toen ik school inruilde voor een kantoorbaan veranderde dat snel! Zittend werk was alles behalve bevorderlijk…

Dat jullie mijn naam gekoppeld hebben aan een plechtige foto van lady Maxima, vind ik een hele eer, dank jullie wel! Ik vermoed dat veel mannen jaloers zijn op onze pretprins Willem! Ik tenminste wel, oelala, wat een stuk! Maar nu serieuzere zaken, de kabinetscrisis! Dat er een veel gewichtere crisis gaande is, is tijdelijk ondergesneeuwd, of…

Wij naderden Venetië met een stoomboot, ik voelde me net Sinterklaas, die de Italiaanse kinderen cadeaus kwam brengen, ik bevond me in een jeugdig gezelschap van heren en dames uit diverse landen. Een Engelse gids raaskalde maar door over de historische waarde van dit huis en dan weer dat huis, die toren en dan weer die brug. Langzaam naderden wij de…

Tijdens een toernooi als het WK staan 'we' met ons allen achter Oranje. Op zulke momenten zijn we méér dan alleen maar een individu, maar deel van een collectief met een eigen geschiedenis, emoties, vrienden en vijanden. Oranje belichaamt dan ons nationale bewustzijn waar we allemaal deel aan hebben. Zo'n toernooi duurt maar een paar weken. Daarna…

Jarenlang heb ik gespreksgroepen geleid over geloof en spiritualiteit. Daarbij kwam ik regelmatig in aanraking met mensen die psychische problemen hadden. Vaak zocht ik hen op als ze tijdelijk waren opgenomen in een GGZ-instelling. Door mijn contacten met hen ben ik me steeds meer gaan verdiepen in de psychiatrie en in de voor- en nadelen van psychiatrische…

De zijnsconstante die de menselijke entiteit in zich draagt,is een onvoorwaardelijk zijn en zou eigenlijk is moeten worden genoemd. De cesuur die het sterven schept is het breukvlak tussen twee delen der materie welke eigenlijk één zijn. Alleen in onze lineaire,driedimensionale wereld lijkt het alsof er een splitsing optreedt in wat wij dood of levend…

In een huis met ruis geboren Gedachten verstoren, alsof gemangeld door gruis, de waan van alledag Wijs’lijk bezworen, verloren, in blind gezag der grijze muizen Met ijs’lijke woorden, voren getrokken in moraliteit van wat vermag Bovenal, waar elke afzonderlijk gespleten perceptie zag Wat ieder uitzonderlijk gescheiden mens voor zichzelf wil horen…

Ik - wie ben ik? in essentie niemand! duik onder in duistere een-zaam-heid, daar ik niet aard in deze demon-craties, zoals een engel de punt van zijn vleugel in de zwarte inkt moet dopen om nog enigszins de doem van de onzichtbaarheid op te heffen, zo draag ik mijn schande, mijn noodlot, want engelen horen niet te schrijven, hun lampen schijnen onmerkbaar…

Het verhaal van de literaire thriller SORRY van Zoran Drvenkar is gesitueerd in de Europese metropool Berlijn. De Duitse hoofdstad is tevens een volwaardige deelstaat van de Bondsrepubliek. Deze mooie stad biedt alleen al 175 musea die u als bezoeker een unieke ervaring doen beleven uit de wereld van kunst, geschiedenis, kennis en cultuur. Vier…

Ik hecht niet aan materie, vind materialisten kortzichtig en oppervlakkig, brave slaven van het kapitalistische valkuilenbeleid. Ik heb Jezus goed begrepen, de liefde blijft altijd het hoogste, ook zonder Jezus een waarheid als een koe, ook roem is een valse bedrieger, waar zelfs kinderen al de dupe van zijn, alle magie kan mij gestolen worden, al…

Zij leven in een schijnwereld. Geenszins van waarde en ver, zeer ver verwijderd van de werkelijkheid. Hun hele milieu is op list en bedrog gebaseerd. Van leugens maken zij lijfspreuken en kritische personen maken zij monddood. Eénmaal getaped, blijkt en blijft woordenloos. Dit wordt althans door naïevelingen gedacht. De RoMaSjHa-consensus inclusief…

Er is weer hoop, zij het dan in kleine hoeveelheid, ik was in een dranklokaal ergens in Montparnasse en ik trof Baudelaire daar aan. Wij spraken luidruchtig en onsamenhangend door de grote hoeveelheden lieflijk vocht, tot grote ergernis van de fysiek vermoeide werkmieren, maar het is nu zeker, laat de Hollandse vlaggen maar wapperen, ik wind er geen…

Mijn gedichten waaien onbeschermd over straat, vandalen noemen het pulp of bescheuren zich van het lachen over zoveel onbenulligheden en vreemde fratsen, hoe prooidierachtig ik ook ben, onzichtbaar worden mijn hartklachten en mensenschuw glijd ik langs hen heen. Al word ik zelfs door de uitgeteerde zondebokken met de nek aangekeken, zoals de gesloten…

Hoe edelmoedig, hoe vluchtig zijn de gedachten, ze glippen als stofgoud door mijn arme brein, ik strompel als een melaatse door de nieuwe middeleeuwen van rechtse veldheren en grootgrondbezitters, verguisd door de wrede rijken en de magere uitstraling van hun kille harten. Als zij hun overdaad aan exclusieve maaltijden en dranken maar kunnen voortzetten…