Op de maan groeien geen bananen. Er zijn mensen die naar de maan willen en dat is begrijpelijk, want hij staat daar maar in de lucht, vol, halfvol, een sikkeltje. Soms wel en soms niet en altijd stil. Niet muisstil, stiller nog. Zo stil als de ruimte want de ruimte is stil omdat er geen geluid kan zijn. Zo hoort het ook. Minder dan muisstil is maanstil.
Er zijn mensen die naar de maan willen. Ze blijven er niet, want er groeien geen bananen en verder groeit er ook helemaal niets. Het is er…

Ik had op een vierpersoons bank een plekje bij het raam gekozen, in de rijrichting.
Dat is een optimistische positie. Je kunt zien wat er aankomt en je blik is voortdurend op de toekomst gericht.
Het valt me op dat mensen die tegen de rijrichting in zitten een wat droefgeestige indruk maken. Waarschijnlijk omdat ze alles in een flits aan zich voorbij zien trekken.
Ieder weiland, elke boerenhoeve of viaduct, komt even langs, wordt snel kleiner en verdwijnt in de verte.…

Jij bent geboren als Fiona Apple McAfee-Maggart op 13 september 1977 in New York City. Jouw ouders zijn de zangeres Diane McAfee en de acteur/schrijver/schilder Brandon (Roscoe) Maggart. Jouw oma was de danseres Millicent Green en jouw opa de bigbandzanger Johnny McAfee. Jouw zus Amber Maude is op 24 februari 1975 geboren en zij is cabaretzangeres. De acteur Garett Maggart is jouw halfbroer. Jij groeide op in de 125th Street in Morningside Gardens in Morningside Heights. Op jouw 4-de zijn jouw…

Het bestaan van onze Tilburgse zwembaden aan de Ringbaan Oost behoort sinds lange jaren tot het verleden. In feite waren er drie baden waarover nog tot op de huidige dag vele oudere Tilburgers reppen en waaraan zij goede herinneringen bewaren. Er was een meisjes- en een jongensbad en welhaast ten overvloede ook nog een binnenbad.
Uiterlijk werd het gebouw in tweeën gedeeld door een hoge toren van mij onbekende makelij en architect. In onze jeugdjaren bestond onze gehele vakantie gewoonlijk…

Fietsend op een viaduct zweef ik over de daken van bedrijvige vrachtwagens die onder mij door razen. Lang geleden stond ik hier met mijn engeltje. Blonde ragfijne krulhaartjes had ie. Stevig in moeders greep stond hij in het zitje met zijn buikje tegen de reling te zwaaien, onder de indruk van het lawaai van al die toeters. Zijn moeder mocht er ook wel wezen.
Ik denk aan onze vrachtwagens. 'Onze'. Officieel hoor ik er bij. Ik weet waar ze heen gaan en terug komen. Ik ken de stemming als de reis…

Ze rijdt door rood zonder te kijken. Een automobilist toetert achter haar.
Haar jas staat bol van de wind terwijl ze op de pedalen stampt.
Bij het viaduct begint het achterwiel te zwabberen.
‘Nee!’…

De Russische luchtaanvallen op de Oekraïense gebouwen en bewoners (gisteren meer dan 25 dodelijke slachtoffers) lijken geen redelijk doel te dienen. Ze lijken op wanhoopsdaden die het echec van deze waardeloze oorlog moeten verbloemen.
Helaas laat Trump weinig of niets van zich horen om deze barbaarse bombardementen te veroordelen. Integendeel: hij blijft telefonische gezellig in gesprek met autocraat Poetin, waarna hij deze week Merz bestrafte met een maatregel die de VS zeer zou kunnen…