Zing!
dagcolumn
4.0 met 4 stemmen 
50 Het geheugen is een raar ding. Ik herinner me dat Ischa Meijer ooit zei, dat je moest zingen. Zing, zei hij, zing! Alleen ik weet niet meer waar, wanneer en waarom. Ik weet ook niet meer tegen wie hij het zei of hoe hij het precies zei.
Hij zong zelf ook wel, maar ik zing bij voorkeur niet. En toch mocht ik zijn opmerking wel, zing! In deze tijden is dat een mooie opdracht. Er is al genoeg ellende in de wereld. Er worden burgemeesters bedreigd, raadsleden krijgen vuurwerk naar hun hoofd,…
ZONDAGSE GEDACHTE - NOORDERLICHT
column
4.0 met 3 stemmen 24 Eerder deze week kon de bevolking zich vergapen aan een natuurfenomeen waarvan ik niet eens wist dat het ook in onze contreien te aanschouwen was, ik heb het over het Noorderlicht.
De volgende dag was er een uitgebreid relaas en wetenschappelijk gefundeerde uitleg in het Journaal en tientallen foto’s op de sociale media, van vrienden en van andere.
En ik heb het gemist, want niemand vertelde me wat. Ik heb nog eens gekeken naar het uitgebreide weerbericht voorafgaand aan het spektakel,…
De droefenis van een filmster
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 11 (voor Rachel Roberts (1927 - 1980))
Jij bent geboren op 20 september 1927 in Llanelli, Carmarthenshire. Jij verzette jezelf tegen jouw baptistische opvoeding en jij studeerde aan de University of Wales en de Royal Academy of Dramatic Art op 62 Gower Street in Bloomsbury, Londen. In 1950 begon jij bij een repertoiregezelschap in Swansea te werken. In 1953 debuteerde jij in de filmkomedie 'Valley of Song', naast Maureen Swanson en Rachel Thomas. In 1953 speelde jij ook in 'The Limping Man', naast…
De aanrijding in de winkel
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen 74 We gaan op pad, moeten diverse winkels 'hebben' dus crossen we door de straten van…nou moet je dat crossen niet te letterlijk nemen want onze rijwielen kunnen niet harder dan 16 km per uur en dat is eigenlijk ook hard zat.
Als laatste doen we de kaasboer aan, zo’n winkel die we al meer dan 40 jaar bezoeken, die heerlijke verse kaas en eieren verkoopt, een winkel naar m’n, ehhh ons hart dus.
Ik laat mijn cabrio buiten staan en vraag: wil jij ook mee naar binnen of blijf je hier wachten?…
autobiografie
4.0 met 1 stemmen 55 “Ik wil heel graag een auto kopen, maar mijn droom is dat het duur is. En ik weet niet hoe ik ervoor moet sparen. Mijn baan laat het niet toe. Ik wil heel graag een BMW 340i G20. Maar die is duur, tussen de $47.000 en $66.000. Zou jij zo'n auto voor jezelf kopen? Ik vind haar echt leuk. Ik wil een man met wie ik samen kan zijn en samen kan rijden. Weet je wat me net te binnen schoot? Waarschijnlijk voor jou. Als ik zo'n auto had, zou ik ermee naar je toe rijden, en dat zou zo gaaf zijn. Echt…
Sterfbed
verhaal
4.0 met 1 stemmen 12 Het raam staat op een kier. Buiten beweegt niets dat hij kan zien. Het licht is wit. De verpleegkundige heeft het bed iets hoger gezet. Zijn voeten liggen onder een dun laken. Hij voelt ze niet meer.
De arts is al geweest. Die zei dat het niet lang meer zal duren. Hij knikte toen. Uit gewoonte.
Zijn dochter zit in de stoel bij het bed. Ze heeft haar jas aan. De tas staat rechtop tussen haar voeten. Af en toe schuift ze die met haar hak iets verder onder de stoel. Ze zegt niets. Hij ook niet.
Op…
Koersverandering Jesse Klaver (PvdA/GL)
bewering
4.0 met 1 stemmen 25 Ik ben blij met de koersverandering die Jesse Klaver heeft ingezet.
Hij leek eerst weinig op te hebben met het experiment minderheidskabinet van D66, CDA en VVD, wat ik me ook nog kon voorstellen door de wijze waarop Yesilgöz deelname van PvdA-Gl bot had afgewezen.
Nu hij constructiever lijkt te willen omgaan met het kabinet Jetten I, juich ik dat van harte toe omdat zo een krachtige regering die knopen durft door te hakken met goedkeuring van wisselende meerderheden van het parlement…
Laatste nieuws:
Helaas kon onze nieuwe provider een forse storing dit weekeinde niet voorkomen.
Onze verontschuldiging hiervoor.Redactie, 07-10-2025
De site wordt vanaf dit weekeinde gehost bij een andere provider.
Kleine storingen zijn niet uit te sluiten.Redactie, 22-09-2025
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Bezig met laden
Meer laden...
