Natasja Gibbs ken ik van NPO radio 1. Ik luister graag naar haar interviews. Ze zijn goed, to the point en informatief. Deze Gibbs heeft een pamflet geschreven: 'Waarom Een Gezonde Democratie Niet Zonder Journalisten Kan'. Het spreekt voor zich, dat een gezonde democratie niet zonder journalisten kan. Langzaam begint het ook in de politiek (maar niet bij Yesilgöz) door te dringen dat de politiek journalisten tegen de markt moet beschermen. De VVD heeft te lang en te vaak vertrouwd op de…

Het leven als kunstwerk is niet iets wat de mens van meet af aan geschonken wordt, maar een kunde die al doende verworven wordt. Hoewel Søren Kierkegaard bepaald niet het zonnetje in huis was, kunnen we toch veel van hem leren over de veranderingen in je leven. Zijn denken gaat niet over het vinden van antwoorden op de grote levensvragen, maar is veel praktischer. Tegenwoordig zijn we geneigd om te zoeken naar een goede methode of een (rol)model zodat we houvast hebben. Dat is goed als je…

(voor Eibhlín Dubh Ní Chonaill (1743 - 1800))
Jij bent geborenin circa 1743 in County Kerry. Jouw ouders waren Domhnall Mór Ó Conaill uit Derryfinan County en Máire Ní Dhonnabháin Dhubh (Máire Ní Dhuibh), een dichteres. Jij was 1 van de 22 dochters, waarvan er 8 overleefden. Jij had 4 broers. Jij was een tante van Daniel O'Connell (1775 - 1847), een katholiek, politiek leider en later parlementslid. Jij was lid van de adellijke familie O'Connell uit Derryname, die o.a. van koning…

In de vage, schimmige schemering van mijn bewustzijn en na de lange, lange jaren die zich opgestapeld hebben als aardlagen waarin ik nauwelijks meer kan delven, besef ik, dat ook ik, als de anderen, eens kind was en voor mijn ondanks alles alerte geestesoog verschijnen de voorwerpen van mijn spel, het speelgoed van mijn jeugdjaren; de kartonnen kaarten met de afbeeldingen, met een pen beprikt, het mikadospel met de bontgekleurde staafjes, de magneten met hun wonderlijke en zo mysterieuze…

De middag van woensdag 18 maart 2015 liep op zijn eind. Bjarne legde zijn pen heel even neer om zijn vingers te strekken. Het schrijven had hem in een diepe concentratie gebracht, dezelfde soort focus die hij net bij de man in zijn verhaal had beschreven. Hij keek naar de klok aan de muur; het was bijna vijf uur. De schemering viel vroeg in maart, en de straatlantaarns langs de 's-Gravesandestraat sprongen met een zachte, vertrouwde klik een voor een aan.
Bjarne dacht terug aan de mailwisseling…

Mozart had een spreeuw. Hij raakte nogal gehecht aan het beestje, zeker nadat hij in staat bleek de melodie van een pianoconcert te fluiten. Niet foutloos, dat niet. Toen hij overleed was Mozart diep bedroefd. Hij organiseerde een heuse begrafenis voor het beestje in zijn tuin, een grafsteen, gewijde liederen die de in het zwart geklede aanwezigen moesten meezingen, een treurdicht als slotrede incluis.
Bij de begrafenis van pa, nog geen maand eerder, schitterde hij door afwezigheid. De liefde…

De verantwoordelijkheid en de schuld leggen waar het hoort, biedt ruimte voor het erkennen van je leed en de noodzakelijke rouw om wat je is aangedaan. Een mens die deze ruimte niet neemt, zal zich economisch goed genoeg aan kunnen passen, maar innerlijk vervreemd van zichzelf blijven.
Verwonden gaat snel. Heling duurt jaren.