Heel leuk was de toespraak van Trump niet op het uitgestelde diner van de pers. Je zou denken: hij heeft genoeg geestige of scherpe tekstschrijvers maar kennelijk ging hij toch weer zijn eigen gang. Weinig humor, veel gezeur. Kortom: een tegenvaller voor het publiek in de zaal en de kijkers in de wereld.
Hoe geestig kon Obama zijn! Maar goed: Trump is niet gekozen tot cabaretier des vaderlands maar tot president van het machtigste land der aarde.
Ook als president laat hij bij voortduring…

Rond zessen kwamen we in Hamburg aan. Vlak voordat mijn man rechtsaf sloeg richting het hotel, schoot er een auto achter ons vandaan die rechtdoor reed en onder het viaduct een andere auto schampte.
"Zag je dat?" zei mijn zoon.
De auto's reden door. Ik keek naar de ijzeren brug over de Elbe, waar net een trein overheen reed. Een groot, industrieel gevaarte.
We zetten onze pepermuntgroene Skoda eerst in een parkeergarage voorbij het Ibishotel. Die lichte spanning van een vreemde stad…

Uitgestapt bij NS-station Naarden-Bussum. Met de benenwagen naar Naarden Vesting gelopen. Een aangename route, op de drukke snelweg na. Op de Julianalaan zat er een heel grappige Garfield in de vensterbank. Toen ik de vesting naderde, kwam de Sint-Vituskerk in beeld. Nadat ik bij de Sint Maartenskerktoren in Tiel bot had gevangen (staat flink in de steigers) wilde ik absoluut de Sint Vituskerktoren gaan beklimmen.
In Naarden is de schrijver Herman Pieter Schönfeld Wichers (Belcampo) geboren,…

Met een snel en abrupt gebaar greep de arts mijn kwetsbare pols die communiceert met het centrale hart zoals communicerende vaten doen en die onfeilbaar en betrouwbaar haar gestadige ritme vandaar overbrengt en weergeeft. En ik moest dan ook aannemen dat mijn trouwe en nog altijd gezonde hart dat aan de linkerzijde mijn borstkas bezet gestaag haar door een onbekende Godheid op mysterieuze wijze opgelegde taak en functie vervulde als een uurwerk of tikkende klok die me voortvarend en trouw haar…

Zondag 23 november 2014: De afgelopen zeven dagen waren voorbijgegaan in een roes van intellectuele ontkenning. Bjarne had zichzelf wijsgemaakt dat Thomas’ vertrek een noodzakelijk onderdeel was van het alchemistische proces — de tijdelijke scheiding om tot een hogere synthese te komen. Maar vanochtend, precies een week na die gelaagde, wrange afscheidskus die nog altijd als een fantoomsubstantie op zijn lippen brandde, stortte dat mentale bouwwerk in.
Bjarne realiseerde zich dat zijn drang…

Ik probeer naar iemand te luisteren, maar mijn gedachten dwalen steeds weer af. Drie maanden geleden leefde je nog. Is het echt al drie maanden geleden? Drie maanden geleden om deze tijd, twee maanden, een maand, een week, een dag. Het zijn de gedachten van alledag.
Aan de ene kant suist het leven voorbij in een moordend tempo, met een kakofonie van geluiden en gebeurtenissen waarvoor je niet weg kunt vluchten. Vragen waar je niets mee kunt en waarop je geen antwoord weet of wilt geven. Aan de…

We kunnen ons zorgen maken over de methodes die tegenstanders van de opvang van asielzoekers hanteren.
Zoals in Engelen gebeurd is: het stelen en vernielen van de auto van voorstanders van een zorgvuldige opvang wijst op een protestactie die alle perken te buiten zou gaan.
Wat toestanden als deze extra schrijnend maakt, is dat dit emotionele verzet slechts voor een klein deel komt van plaatselijke mensen maar vooral van personen die elders uit Nederland gerekruteerd zijn.