Trump is zijn aanval op het Internationale Strafhof, dat zetelt in Den Haag, aan het intensiveren.
Waren het eerder de rechters die zijn doelwit vormden, nu moet het Hof zelf het werken en bestaan onmogelijk worden gemaakt door de machtigste man en het machtigste land ter wereld.
Waarom? Omdat dit land en deze regeringsleider beseffen dat zij ook grote oorlogsmisdaden hebben gepleegd, plegen en van plan zijn te plegen. Bij hun geldt nog het recht van de sterkste en dat willen ze graag zo…

Socioloog Hartmut Rosa weet wel waarom onze democratie niet werkt zonder religie, hij schreef er zelfs een boek over: ‘Democratie vraagt om religie’. Hij stelt hierin dat “het onderliggende probleem is dat onze verhouding tot de wereld is verstoord. Veel mensen hebben het gevoel dat ze allerlei aspecten van hun omgeving en hun toekomst niet meer in de hand hebben. Die onzekerheid vertaalt zich steeds vaker in een politieke stem op radicaal-rechts. Mensen willen de controle terug. Bij…

Vergeven is het transcenderen van het verleden naar een toekomst die zich ontdoet van haar vroegere pijn.
Vergeving zonder vergeten is een paradox die zich gedraagt als een dunne draad tussen twee vormen van innerlijke waarheid. Aan de ene kant staat het verlangen om het verleden los te laten, om de wond niet langer te laten bepalen hoe je kijkt, voelt en ademt. Aan de andere kant is er het geheugen zelf: trouw, koppig, soms genadeloos precies. Het vergeet niet, omdat vergeten geen daad is,…

Het gebouw van de Studentenparochie Maranatha dat steeds religieuze doeleinden gediend heeft bevindt zich op de Professor Cobbenhagenlaan naast de forsere panden van accountants en zelfs naast een merkwaardige klokkentoren met bronzen klok die hier geheel uit de toon schijnt te vallen en misplaatst lijkt en die beter tot zijn recht zou zijn gekomen in een majestueuze middeleeuwse gotische kathedraal

Vrijdag 27 februari 2015: De ijzige kou in het atelier was een fysieke barrière die de ruimte in tweeën leek te splijten. Bjarne Gosse lag roerloos op zijn doorgezakte matras, zijn blik strak gericht op de vuile ramen waar het grauwe ochtendlicht doorheen sneed. Zijn adem vormde kleine, nerveuze wolkjes in de lucht. Om hem heen stonden de stomme getuigen van zijn mislukking: half afgemaakte schilderijen, aangetast door het vocht, en opgedroogde tubes verf die als dode insecten op de vloer…

Het gefluister begon toen de eerste schaduwen over het water vielen. Florian zat aan de rand van het meer, de plek waar de wereld ophield en de wildernis begon. Over de wilde zwanen wilde hij nadenkend spreken. Het liet hem niet onberoerd hoe het met deze vogels ging, vliegend in den vreemde, hoog boven een aarde die ze allang waren ontgroeid.
Boven hen hingen de zachte somberwolken van een genadeloze tijd. De klok tikte door, maar in hun vlucht leek de tijd vloeibaar. Ze zochten naar de zegen…

Bij de 46e Schaak-Olympiade, die dit keer gehouden wordt in Oezbekistan, doen de Nederlandse teams het opvallend goed. De heren - 6e geplaatst - staan zelfs tweede na Oezbekistan (dat thuiswedstrijden speelt), de dames - 12e geplaatst - 8e.
Maar in de laatste 4 ronden komt het er op aan.
Wat zou het mooi zijn als beide teams bij de top 3 zouden eindigen... Dan kom ik er beslist op terug!