Als je het haar vraagt, is ze geen held. Ze is arts. Ze schreef het boekje ‘Komt een land bij de dokter, Nederland door de ogen van een straatarts.’ Vanuit haar werk ziet ze de zelfkant van de samenleving en hoe de overheid mensen die zelfkant op duwt. Het is voor velen moeilijk om in arme werkloze verslaafde sloebers mensen te zien die in andere omstandigheden er best iets van kunnen maken.
Michelle van Tongerloo ziet wel mensen die iets kunnen of iets konden. Dat alleen al maakt haar een…

Zoon moest zijn ID laten zien.
“Hij is zeventien,” zei ik verbaasd tegen het meisje achter de kassa.
Is het zo’n film?
“Zullen we morgenochtend naar de film gaan?” had ik hem gevraagd.…

Trauma is een landschap zonder horizon, een plek waar de tijd niet vooruit wil maar cirkels trekt, waar het lichaam blijft wonen in kamers die allang zijn ingestort. In die kamers woont een echo van een oude pijn, een onzichtbare last die telkens weer opnieuw opduikt, alsof je nooit echt kan ontsnappen, alsof je voortdurend in een draaikolk wordt meegevoerd, vastgehouden door onzichtbare muren. In die herhaalde cirkels, schuilt ook een kans: een moment waarop je, de echo een nieuw verhaal kunt…

Als ze binnenkomt zie ik meteen dat er wat is…
ze is van slag en geen klein beetje..
sorry dat ik te laat ben?
Kan iedereen gebeuren zeg ik en laat haar op adem komen……

Hallo Bjarne Gosse!
Het was een waanzinnige dag bij de autowasstraat waar ik dagelijks werk in onze stad in Kazachstan. Ik wil je er graag over vertellen, zodat je mij beter leert kennen.
De vroege maandagochtend begon met de doordringende geur van autowas - chemicaliën en de vochtige lucht in de wasstraat. Je weet wel, er is iets met dat: als het buiten nog grijs is door de boze wolkenlucht en je de machines aanzet, voelt alles om je heen alsof het kookt.
De eerste klant die binnenkwam was…

Als klap met een moker, een blikseminslag, een tsunami aardbeving of gewoon een enorme schrik, zo eentje waarvan je denkt: oh nee!
We waren bevriend, nee, we waren vriendinnen voor het leven! Wisten elkaar te vinden waar nodig, wisten uren vol te praten en nog verveelde het niet, zeg maar nooit!
Een paar maanden terug moest je je maatje al verliezen aan het oneindige en nu ben je er zelf heen, totaal onverwachts als een donderslag bij heldere hemel, als een bliksemschicht, een tsunami, een…

De chaos en het leed dat het kleine Israël met rugdekking van het grote Amerika in het Midden Oosten veroorzaakt is niet te bevatten. Nu weer moeten 400.00 Libanezen op de vlucht slaan voor te verwachten bombardementen in Zuid Libanon.
En van alle bondgenoten durft alleen de Spaande premier Pedro Sánchez te zeggen waar het op staat: deze acties zijn illegaal en verdienen onze afkeuring en veroordeling.