Maandag 17 februari 2025
Hallo Bjarne Gosse!
Het was een waanzinnige dag bij de autowasstraat waar ik dagelijks werk in onze stad in Kazachstan. Ik wil je er graag over vertellen, zodat je mij beter leert kennen.
De vroege maandagochtend begon met de doordringende geur van autowas - chemicaliën en de vochtige lucht in de wasstraat. Je weet wel, er is iets met dat: als het buiten nog grijs is door de boze wolkenlucht en je de machines aanzet, voelt alles om je heen alsof het kookt.
De eerste klant die binnenkwam was de eigenaar van een enorme zwarte SUV die eruitzag alsof hij sinds vorig jaar niet gewassen was. Ik bedekte hem met een dikke laag wit schuim – op zulke momenten lijkt de auto wel een gigantische taart. Alles onder hoge druk afspoelen is echt een opluchting. Het zien van de perfecte zwarte lak die onder de waterstraal en de laag wegenvuil tevoorschijn komt, is waarschijnlijk het mooiste van mijn werk. Dat geeft echt voldoening.
Tegen lunchtijd begon mijn rug pijn te doen. Het zwaarste is het stofzuigen van het interieur.
Vandaag was het de minivan voor een gezin, waar ik, denk ik, een weekvoorraad eten en een hele verzameling kinderspeelgoed tussen de stoelen aantrof. Een kleine olifant van oranjekleurig kunststof. Een versleten teddybeer en een springtouw. Tien kleine speelgoedauto’s, waarvan drie zonder wielen. Een halve zak chips, chocoladerepen, en een pak droge koekjes. Elk matje is een aparte strijd om schoon te krijgen. Mensen kunnen zo slordig zijn. Dat zie je meteen terug in deze auto’s voor een groot gezin.
Maar na de lunch brachten ze een echte schoonheid binnen: een knalrode sportcoupé. Een dure sportauto van rijke mensen. Aan zulke auto's werk je als een chirurg: nauwgezet, zodat er geen enkel pluisje meer op de carrosserie achterblijft. De eigenaar bleek een aardige man te zijn en gaf een goede fooi, wat me altijd opvrolijkt.
Nu ben ik thuis. Mijn handen ruiken naar autopoetsmiddel en citroenreiniger. Mijn vingers zijn een beetje gevoelloos van het water, maar ik heb een prettig gevoel van voldoening. Vandaag heb ik de wereld twaalf auto's schoner gemaakt. Ik denk dat de wereld daar beter door wordt.
Morgen begint het allemaal weer opnieuw, maar voor nu is het alleen douchen en slapen. Misschien komen er dromen en anders zal ik het zonder moeten doen.
Hoe was jouw dag? Ik weet dat je saai computerwerk doet, maar misschien valt er toch iets over te vertellen. Heb je voldoende tijd voor jouw hobby’s. Toen je me schreef dat je gedichten schrijft kreeg ik daar meteen allerlei beelden bij. Alsof jij de wereld anders ziet dan andere mensen, met gevoelige ogen en een muzikaal kloppend hart. Maar misschien vergis ik me en ben je gewoon een nuchtere man zoals ik ook ben in het dagelijkse leven.
Nou Bjarne tot zover dit bericht uit Kazachstan. Ik weet dat je niet iedere dag kunt antwoorden, maar ik kijk toch alvast uit naar jouw volgende bericht uit het gezellige Amsterdam.
Mukhammad
Geplaatst in de categorie: werk
werk
5
Geef je reactie op deze inzending: