HET LOKET
Ik stond te wachten voor een loket bij het gemeentehuis.
Net naast het loket was een papiertje geplakt:
OPEN OM 9,15 UUR!
Met een uitroepteken erachter. En tussen de 9 en de 1 een komma, in plaats van een punt. Dat is niet onbelangrijk om te vermelden. Het zegt iets over de schrijver m/v/ of iets daartussenin.
Intussen was het half tien.
Ik las de tekst nog maar een keer. Misschien begreep ik het niet goed. Je moet nu eenmaal voorzichtig zijn met aannames in een gemeentehuis.
9.35. Nog steeds niemand achter het loket.
Voor mij stonden zes mensen die ook allemaal naar het loket staarden. Alsof ieder moment Jan Klaasen ons zou begroeten. We leken op een beeldengroep in een museum met als thema: het nieuwe realisme in de kunst.
Iedereen zweeg.
Om vijf voor tien kwam er leven achter het loket.
Een mevrouw keek naar ons alsof wij wel heel erg bijtijds aanwezig waren:
‘Wacht U hier maar even.'
Dat deden we al.
Een mevrouw naast mij fluisterde dat de vrouw er uitzag als elke ambtenaar.
Ik vroeg mij verward af wat ze precies bedoelde.
Toen ik aan de beurt was, wilde ik vragen waarom er zoveel vertraging was opgelopen.
Niet doen, Kees, dacht ik.
Je weet nooit welke formulieren je daarvoor nodig hebt.
gmail.com
loket
9
Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!