Gewone mensen dragen geen machinegeweren

dagcolumn
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 17
Artem Chapeye is een soldaat in het Oekraïense leger. Ooit was hij journalist en naar eigen zeggen een behoorlijk kritisch journalist. In Nederland zou hij zich thuis voelen bij de SP of de Partij voor de Dieren, vermoed ik. Of bij de PSP, toen die nog bestond, de Pacifistische Socialistische Partij, want dat was precies zijn standpunt.
En toen begon 2022. Na 2020 had hij zich nog afzijdig gehouden, maar in 2022 moest hij en zijn gezin vluchten. Dat is het begin van het boek. Daarna begint…

Volkomen belachelijk

column
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 76
Adriaan van Dis heeft eens gezegd in een interview: “Ik heb geleerd dat ik volkomen belachelijk ben.” Ik ook, Adriaan, dacht ik.
Sinds ik moeder ben, zeker. Adriaan van Dis heeft niet eens kinderen. Kinderen prikken de ballon door; het restje ego dat er nog in zit, loopt vanzelf leeg.

„Ik ben mijn eigen bananenschil”, zei Kees van Kooten ooit. Van Kooten cultiveerde zichzelf als vleesgeworden lulligheid in zijn boeken met titels als Kees droomt zich af en Veertig. Ik vond het…
Mohair21 augustus 2026Lees meer >

Een weggooispeeltje van de femme fatale Dolores Armijo

beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 21
(voor Mariano José de Larra (1809 - 1837))
Jij bent geboren als Mariano José de Larra y Sánchez de Castro op 24 maart 1809 in Madrid, aan de Calle de Segovia 3, het huis van jouw opa Antonio Crispín de Larra y Morán de Navia, de beheerder van de munt van Madrid, en jouw oma Eulalia Langelot y de Bastos uit Lissabon. Jouw ouders waren de Franse arts/vertaler Mariano Antonio José de Larra y Langelot (1773 - 1840) en zijn tweede vrouw María de los Dolores Sánchez de Castro y Delgado uit…

Standpunt.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1
Hij zocht naar woorden om mijn narcistische moeder te beschrijven.
'Loeder', zei ik.
'Loeder', zei hij misprijzend en vervolgde: 'Zacht gezegd.
Dit heb ik nodig om een ander weer te kunnen vertrouwen. Iemand met een standpunt gebouwd op inzicht.…
Susan28 augustus 2026Lees meer >
autobiografie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 59
Zondag 1 februari 2015: Er was een heleboel ruis gaande op het internet. Meningen konden op weinig respect rekenen en werden vaak als waarheid aangenomen. Bjarne dacht er zo het zijne van.
Hij had met enkele mailberichten duidelijk gemaakt dat hij geen toestemming gaf voor het brievenboek zolang die passages die over zijn leven gingen er in zouden komen, maar het leek er op dat er niet naar hem werd geluisterd. Uiteindelijk zou het gaan om een fictieve naam, een schuilnaam die ze voor hem…
Bjarne Gosse25 augustus 2026Lees meer >

SPROOKJE VAN WARMONDERHOF

verhaal
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 2
Vanuit Duitsland woei een wind, Rudolfinus geheten, naar Nederland. Deze luchtstoom had allerlei plantengeuren in zich. Deze aangename smaak werd nog versterkt door de stralen van zon en sterren.
In een heldere vollemaansnacht streek Rudolfinus over het strand tussen Noordwijk en Katwijk.
"Zo, ik ga eens lekker vliegen over dat eindeloze zwarte water," dacht de zelfbewuste wind. "Heerlijk het onbegrensde tegemoet."
Maar het sterrenbeeld Grote Beer vermaande Rudolfinus:…
Han Messie28 augustus 2026Lees meer >

Mladic in gevangenschap gestorven

bewering
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 15
De veroordeling van de Servische oorlogsmisdadiger Mladic - gisteren in gevangenschap overleden - toont aan hoe belangrijk internationale rechtspraak is.
Diepbetreurenswaardig dat 'beschaafde' landen als Amerika de internationale rechtspraak tegenhouden en zelfs actief tegenwerken.
R.C. de Fries28 augustus 2026Lees meer >

Laatste nieuws:

Paulien Cornelisse Boekenweekessay

'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.

Hè als komma

We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."

Sfeermakers

De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."

In de wachtkamer

We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."

Bron: www.nporadio1.nl

Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!

De jury:

‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.

De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Schrijfwedstrijd de Raadselige Roos van Literair Café Venray

De 32ste editie van de Raadselige Roos, de schrijfwedstrijd voor amateur-schrijvers uit Nederland en Vlaanderen van Literair Café Venray is van start gegaan. Wij nodigen iedereen, die van schrijven houdt, uit (weer) deel te nemen.
Dit kan door een verhaal in te sturen vóór 1 januari 2025.
Het thema voor deze editie is ‘stromen’ en is verplicht voor alle inzendingen.
De schrijfwedstrijd de Raadselige Roos is bedoeld voor iedereen, die graag een prozaverhaal wil schrijven en biedt de deelnemers een podium om hun literaire werk door een deskundige jury te laten beoordelen en met dat van andere schrijvers te vergelijken.
Het ‘Reglement Raadselige Roos 2024-2025’ vindt u op: www.literaircafevenray.nl, onder webpagina ‘Raadselige Roos’.
De spelregels in het kort: uw verhaal bestaat uit minimaal 500 tot maximaal 1500 woorden. Het mag niet eerder gepubliceerd zijn en moet in het Nederlands geschreven zijn. De inzendingen kunnen uitsluitend volgens de spelregels en per e-mail worden ingezonden naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl
Evenals in de voorgaande jaren verschijnen de werken van de winnaars van de Vakjury Proza evenals die van de Publieksjury samen met die van alle genomineerden in de bundel Raadselige Roos 2024-2025.
Naast de bundel, die alle deelnemers krijgen, ontvangen de 1ste prijswinnaars een mooie trofee, een juryrapport en boekenbon, de 2e en 3e prijswinnaars een juryrapport, een boekenbon en natuurlijk alle winnaars de traditionele bos Roojse Rozen.
De bekendmaking van de winnaars en de prijsuitreiking zal plaatsvinden op zondag 6 april 2025 in Hotel Asteria in Venray.
Heeft u nog vragen, bel dan: 06-18938556 of mail uw vragen naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl
Raadselige Roos, 27-09-2024
KAIROS van JENNY ERPENBECK heeft de INTERNATIONAL BOOKER PRIZE 2024 gewonnen. Daarmee wint de auteur, samen met vertaler Michael Hofmann, een geldbedrag van 50.000 Britse pond, dat wordt verdeeld.

De International Booker Prize wordt uitgereikt aan de beste roman of de beste korteverhalenbundel die vertaald is naar het Engels en gepubliceerd is in het Verenigd Koninkrijk en/of Ierland. De jury die dit jaar Kairos verkoos bestond uit William Kentridge, Natalie Diaz, Eleanor Wachtel, Aaron Robertson en Romesh Gunesekera.

De andere genomineerde boeken waren:

Not a River – Selva Almada, vertaald door Annie McDermott
The Details – Ia Genberg, vertaald door Kira Josefsson

Het (vertaalde) boek Kairos verhaalt over een liefdesrelatie tussen een studente en een man die wat ouder is en gevestigd is in de samenleving. Hij heeft de oorlog nog meegemaakt en is uit idealisme, hij is socialist, vanuit het Westen naar de DDR getrokken. Zij is geboren ná de oorlog in de DDR, en de verschillen tussen die generaties worden zichtbaar in hun verhouding. Of, sterker nog, zij tweeën symboliseren de geschiedenis van Oost-Duitsland.


Bron: Tzum
Karel Jong, 29-07-2024
Meer laden...