Natasja Gibbs ken ik van NPO radio 1. Ik luister graag naar haar interviews. Ze zijn goed, to the point en informatief. Deze Gibbs heeft een pamflet geschreven: 'Waarom Een Gezonde Democratie Niet Zonder Journalisten Kan'. Het spreekt voor zich, dat een gezonde democratie niet zonder journalisten kan. Langzaam begint het ook in de politiek (maar niet bij Yesilgöz) door te dringen dat de politiek journalisten tegen de markt moet beschermen. De VVD heeft te lang en te vaak vertrouwd op de…

Het leven als kunstwerk is niet iets wat de mens van meet af aan geschonken wordt, maar een kunde die al doende verworven wordt. Hoewel Søren Kierkegaard bepaald niet het zonnetje in huis was, kunnen we toch veel van hem leren over de veranderingen in je leven. Zijn denken gaat niet over het vinden van antwoorden op de grote levensvragen, maar is veel praktischer. Tegenwoordig zijn we geneigd om te zoeken naar een goede methode of een (rol)model zodat we houvast hebben. Dat is goed als je…

Onmogelijke verlangens zijn vaak niet werkelijk onmogelijk. Ze leven in ons als een verlangen naar iets waarvoor geen plaats lijkt te bestaan in de wereld zoals wij die momenteel ervaren. Ze lijken onbereikbaar omdat ze meer vragen dan bezit, meer dan vervulling, en soms zelfs meer dan verwezenlijking. Soms verlangen we naar een verleden dat niet terugkeert, naar een geliefde die ons niet kan beantwoorden, naar volmaaktheid in een onvolmaakte werkelijkheid, of naar een eenheid die geen mens…

Een steen, geworpen in een vijver laat kringen na, kringen die wijder en wijder worden door de goedgunstige werking van de tijd. Zo gaan de kwetsuren en de diepe verwondingen tot het verleden behoren....

De middag van woensdag 18 maart 2015 liep op zijn eind. Bjarne legde zijn pen heel even neer om zijn vingers te strekken. Het schrijven had hem in een diepe concentratie gebracht, dezelfde soort focus die hij net bij de man in zijn verhaal had beschreven. Hij keek naar de klok aan de muur; het was bijna vijf uur. De schemering viel vroeg in maart, en de straatlantaarns langs de 's-Gravesandestraat sprongen met een zachte, vertrouwde klik een voor een aan.
Bjarne dacht terug aan de mailwisseling…

Mozart had een spreeuw. Hij raakte nogal gehecht aan het beestje, zeker toen hij in staat bleek de melodie van een pianoconcert te fluiten. Niet foutloos, dat niet. Toen hij overleed was Mozart diep bedroefd. Hij organiseerde een heuse begrafenis voor het beestje in zijn tuin, een grafsteen, gewijde liederen die de in het zwart geklede aanwezigen moesten meezingen, een treurdicht als slotrede incluis.
Bij de begrafenis van pa, nog geen maand eerder, schitterde hij door afwezigheid. De liefde…

De verantwoordelijkheid en de schuld leggen waar het hoort, biedt ruimte voor het erkennen van je leed en de noodzakelijke rouw om wat je is aangedaan. Een mens die deze ruimte niet neemt, zal zich economisch goed genoeg aan kunnen passen, maar innerlijk vervreemd van zichzelf blijven.
Verwonden gaat snel. Heling duurt jaren.