In de bostuin van ons vakantiehuis krijgen we dagelijks reeën op bezoek. Een groot genot natuurlijk. Meestal zijn ze met ze tweeën en meestal komen ze halverwege de ochtend. Mijn vrouw en ik zijn er een beetje op gaan rekenen en we zijn gaan vermoeden dat ze een vaste route rond een bepaald tijdstip hebben. Afgelopen zaterdag waren we dus een beetje verbaasd toen ze maar liefst drie keer op visite kwamen. Gewoonlijk blijven ze een minuut of tien waarin ze wat verse blaadjes van struiken en…

In de tram luister ik naar een interview met kunstenaar Piet Paris. Ik heb de naam weleens gehoord en weet dat hij mode tekent, maar verder? Paris heeft een aarzelende, kwetsbare stem en klinkt eigenzinnig. Met een lichte hapering formuleert hij eindeloos zijn zinnen.
Dan wijdt hij lyrisch uit over de borstplaat van de vrouw, en oh, de tepelhof, ook al zo’n prachtig woord. De interviewer valt hem bij. Een lofzang op de vrouwenborst, och jongens toch. Ik moest lachen, maar de ernst waarmee hij…

(voor Hortense Mancini (1646 - 1699))
Jij bent geboren als Ortensia op 6 juni 1646 in Rome. Jouw moeder was Girolama Mazzarini en jouw vader Baron Lorenzo Mancini. Jouw zussen waren Laura (1636 - 1657), Olympe (1638 - 1708), Marie (1639 - 1715) en Marie Anne (1649 - 1714). Jouw oom was kardinaal Giulio Raimondo Mazzarino. Jouw vader overleed in 1650 en daarna gingen jullie naar Parijs. Jouw moeder hoopte via Giulio geschikte huwelijken voor haar dochters te krijgen. Laura trouwde op 4 februari…

De toren van de voormalige Lourdeskerk verheft zich hoog boven de lagere bebouwing in haar omgeving die van een later bouwjaar dateert. Ook deze kerk vormde eens een brandpunt van de Rooms-Katholieke cultus.
Men moet kunnen houden van de hoge, oprijzende, roestbruine gevels in de omgeving van de oude toren die echter allerminst tot ieders verbeelding spreken....

Terwijl ik rond schuif achter een veel te grote kar in een drukke supermarkt, word ik overvallen door een bekend gevoel. Ik vind het vermakelijk om te zien hoe mensen zich gedragen in een overvolle ruimte. Alsof ze allemaal de enigen zijn.
Het is zaterdagmiddag. Ik laat iedereen de ruimte die hij nodig heeft en zit lekker in mijn vel. Sinds de eenzame periode rondom corona voorbij is, heb ik deze vertederende gevoelens voor mensen. Ze zijn zo grappig!
Als ik een blik werp op de vooruitgang bij…

Ze liggen op het tapijt in Nicks kamer. De muziek staat zacht, een baslijn die onder hun woorden doorloopt.
Zijn moeder roept beneden dat het bijna tien uur is.
Hij roept terug dat hij het heeft gehoord, zonder zijn ogen van Lena af te halen.
Zijn hand glijdt onder haar haar en hij schuift dichterbij, tot zijn mond bijna de hare raakt, terwijl haar vingers aan de rand van haar coltrui plukken, keer op keer, en ze haar blik langs zijn schouder laat glijden.…

Ik heb geen enkel vetrouwen in Jetten als premier. In de verkiezingscampagne rechts lullen om stemmen te vergaren maar een totaal gebrek aan ratio en kennis op meerdere onderwerpen. Die eeuwige glimlach zal ons opbreken vermoed ik.