ZELFRESPECT
dagcolumn
4.0 met 2 stemmen 
77 Ik was vorige week helemaal om. Ik had zoveel last van de hitte dat ik me voornam om eindelijk eens airco aan te laten leggen, in elk geval in de slaapkamer want die is onder een plat dak en het was daar een week lang niet te harden. Dat had ik de afgelopen tien jaar wel vaker meegemaakt maar dan dacht ik altijd: nou ja, om nou een paar duizend euro uit te gaan geven voor die maximaal éne week per jaar dat we in Nederland een hittegolf hebben is ook zo zonde van het geld. En ook dat ik een…
Vogelen
column
4.0 met 3 stemmen 105 We hadden een rondje door de Betuwe gelopen en streken neer op een terras in Eck en Wiel. Het gesprek kwam op de vogelapp en hipte van vogels naar duiven.
“Duiven, getver,” zei een vriendin. “Duiven poepen op mijn terras, het zijn een soort ratten. Mensen die ze broodkruimels voeren: stop ermee, anders zit de hele familie duif daar te schijten.”
“Ze zijn ook zo dom,” reageerde een andere. “Zitten ze op een takje met zijn tweeën, de dikzakken. Krak, ja hoor. Kijken: wat is het…
De leeuw in de bek gekeken
beschouwing
Er is nog niet op deze inzending gestemd. 27 (voor Elis Regina (1945 - 1982))
Jij bent geboren als Elis Regina Carvalho Costa op 17 maart 1945 in Porto Alegre, Brazilië. Op jouw 11-de jaar begon jij in het radioprogramma voor kinderen 'O Clube do Guri' te zingen, gepresenteerd door Ari Rego. In 1958 won jij de wedstrijd voor beste zangkunst in Cine Avenida. In 1959 kreeg jij een contract bij Rádio Gaúcha. In 1960 werd jij door Wilson Rodrigues Poso van Continental Records ontdekt en in 1961 verscheen jouw debuutalbum 'Viva a…
Tilburgse taferelen-Vervolg-Een zomermorgen in de Heuvelstraat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen 10 Het nieuwe licht speelt over de gevels in de Heuvelstraat zoals een minnaar zijn geliefde streelt. De hoge ramen op de verdiepingen houden de mij onbekende bewoners verborgen en anoniem. Op het Stadhuisplein valt de cascade van het heldere, krachtige water vanaf de grijze stenen betonblokken neer. We mogen een nieuwe zomer verwelkomen
autobiografie
4.0 met 1 stemmen 14 Hij tilt mijn zware tweedehandse omafiets op alsof het een kinderfiets is en zet hem netjes in mijn fietsenhok. De man heeft een donkere huidskleur. Zijn vriendelijkheid lijkt oprecht en zijn stem is zacht. Hij spreekt Engels. Dankbaar zeg ik 'thank you', maar ik vertrouw geen enkele bouwvakker meer!
Voor de fietshokken en de trappenhuizen is een smal gat gegraven. De tegels liggen losjes te wachten op terugplaatsing. Ik sluit de deur van mijn fietsenhok af en stap er zwijgend overheen naar de…
Ik wil…
verhaal
3.3 met 3 stemmen 60 Herken je dat! Je hebt, zoals zowat iedereen een mobiel en veel mensen hebben je nummer,
natuurlijk ook de mensen die werken voor een baas of in de zorg of het ziekenhuis,
kortom noem maar op!
Je wordt gebeld, vaak gebeld en soms bellen mensen tegelijk, dan kun je een wissel opnemen,…
30% balbezit...
bewering
3.0 met 1 stemmen 36 Indien je als bondscoach er voor kiest dat het Nederlands elftal tegen Marokko slecht 30% van de tijd in balbezit is, dan kan hij beter zo snel mogelijk richting uitgang lopen op weg naar zijn nieuw gebouwde huis bij Barcelona. Daar is hij harder nodig dan bij de renovatie van het Nederlands Elftal: bij dat noodzakelijke proces kan hij gemist worden als migraine.
Laatste nieuws:
Paulien Cornelisse Boekenweekessay
'Hèhè', schrijft Paulien Cornelisse in haar Boekenweekessay voor de 90ste Boekenweek. Over wat we zeggen zonder dat we het doorhebben. Want wat betekent 'eigenlijk' eigenlijk? Femke van der Laan spreekt Paulien in Nooit Meer Slapen over hèhè en alle kleine woorden die onze zinnen gezelliger, eerlijker en Nederlandser maken.
Hè als komma
We proppen onze zinnen gedachteloos vol met op het eerste gezicht nutteloze woorden. Tot Pauliens grote vreugde. Ze probeert te achterhalen waarom we dat doen, want er is nooit echt onderzoek naar gedaan. "Jammer, maar dat bood me natuurlijk de gelegenheid om dan zelf te zoeken wat dat kan betekenen." Ze kwam erachter dat ze elk leesteken met een hè kan vervangen. "Waar een komma staat, kan je ook hè zeggen. Met die hè kijk je of je gesprekspartner nog wel luistert en of we hetzelfde vinden. Je straalt uit dat het er ook toe doet wat de ander ervan vindt."
Sfeermakers
De woorden die we gebruiken om een zin vriendelijker te maken, zijn woorden maken volgens Paulien het Nederlands Nederlandser. Ze noemt het sfeermakers. "Als ik zeg geef dat boek nou maar eens even hier, klinkt het minder bot dan zonder die even. Over veel van wat we zeggen denken we niet echt na. We geven woorden aan onze gedachten.
Tussen hersenen en mond worden er nog woorden bij gegooid die misschien niet nodig zijn om een boodschap over te brengen. Maar ze zijn wel belangrijk om de boodschap een beetje prettig te verpakken." Dat prettige ziet Paulien als een spanningsveld waar Nederlanders in leven. "Nederlanders vinden het belangrijk dat het gezellig, maar ook dat het eerlijk is. Daar wordt de hele tijd tussen geschipperd. Daarom zijn die extra woorden nodig."
In de wachtkamer
We zijn een volk van hèhè en volgens Paulien zijn er meerdere betekenissen van hèhè. "'Hèhè, meneer komt ook nog eens aanzetten' en hèhè na een inspanning als een gezamenlijk evalueren." Maar dat bestaat bijvoorbeeld in Engeland of Frankrijk absoluut niet. "Hèhè kan ook een gespreksopener zijn, zegt Paulien. "Bijvoorbeeld in de wachtkamer van de dokter. Het is een heel subtiele manier om te laten weten dat je openstaat voor een gesprek. Iemand kan dan iets zeggen, maar je kan ook pijnloos afhaken."
Bron: www.nporadio1.nl
Karel Jong, 11-03-2025
Philip Dröge wint de Taalboekenprijs 2024 met De Tawl.
Hoe de Nederlandse taal (bijna) Amerika veroverde, ‘een journalistiek geschiedenisboek dat je meesleept als een roadmovie’!
De jury:
‘De schrijver neemt je mee op zijn zoektocht (op de fiets, naar goed Hollandse gewoonte) naar de sporen die het Nederlands in Amerika heeft nagelaten sinds onze taal daar in de zeventiende eeuw werd geïntroduceerd door Nederlandse en Vlaamse kolonisten. Toen “Nieuw Nederland” later verkocht werd aan de Engelsen, begon de neergang van “de Tawl” (zoals de plaatselijke variant van het Nederlands genoemd werd) — een proces met een onvermijdelijke afloop, dat toch nog tot in de twintigste eeuw geduurd heeft. Pas in 1962 werd met het overlijden van de laatste spreker de taal definitief tot zwijgen gebracht.
De jury prijst het boek om zijn originaliteit en om en de lichtvoetige toon. Het leest als “een journalistiek geschiedenis-boek dat je meesleept als een roadmovie” — het verhaal van een man op een fiets op zoek naar een taal. Het is geschreven door een rasverteller, die het verslag van zijn zoektocht doorspekt met verrassende taalweetjes. Hij brengt taalkundige inzichten op een prettige manier voor het voetlicht, terwijl de rode draad – hoe het Nederlands zich handhaafde en ten slotte toch verdween – de lezer tot het eind toe meevoert.
Redactie, 06-10-2024
Schrijfwedstrijd de Raadselige Roos van Literair Café Venray
De 32ste editie van de Raadselige Roos, de schrijfwedstrijd voor amateur-schrijvers uit Nederland en Vlaanderen van Literair Café Venray is van start gegaan. Wij nodigen iedereen, die van schrijven houdt, uit (weer) deel te nemen.
Dit kan door een verhaal in te sturen vóór 1 januari 2025.
Het thema voor deze editie is ‘stromen’ en is verplicht voor alle inzendingen.
De schrijfwedstrijd de Raadselige Roos is bedoeld voor iedereen, die graag een prozaverhaal wil schrijven en biedt de deelnemers een podium om hun literaire werk door een deskundige jury te laten beoordelen en met dat van andere schrijvers te vergelijken.
Het ‘Reglement Raadselige Roos 2024-2025’ vindt u op: www.literaircafevenray.nl, onder webpagina ‘Raadselige Roos’.
De spelregels in het kort: uw verhaal bestaat uit minimaal 500 tot maximaal 1500 woorden. Het mag niet eerder gepubliceerd zijn en moet in het Nederlands geschreven zijn. De inzendingen kunnen uitsluitend volgens de spelregels en per e-mail worden ingezonden naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl
Evenals in de voorgaande jaren verschijnen de werken van de winnaars van de Vakjury Proza evenals die van de Publieksjury samen met die van alle genomineerden in de bundel Raadselige Roos 2024-2025.
Naast de bundel, die alle deelnemers krijgen, ontvangen de 1ste prijswinnaars een mooie trofee, een juryrapport en boekenbon, de 2e en 3e prijswinnaars een juryrapport, een boekenbon en natuurlijk alle winnaars de traditionele bos Roojse Rozen.
De bekendmaking van de winnaars en de prijsuitreiking zal plaatsvinden op zondag 6 april 2025 in Hotel Asteria in Venray.
Heeft u nog vragen, bel dan: 06-18938556 of mail uw vragen naar: raadseligeroos@literaircafevenray.nl Raadselige Roos, 27-09-2024
KAIROS van JENNY ERPENBECK heeft de INTERNATIONAL BOOKER PRIZE 2024 gewonnen. Daarmee wint de auteur, samen met vertaler Michael Hofmann, een geldbedrag van 50.000 Britse pond, dat wordt verdeeld.
De International Booker Prize wordt uitgereikt aan de beste roman of de beste korteverhalenbundel die vertaald is naar het Engels en gepubliceerd is in het Verenigd Koninkrijk en/of Ierland. De jury die dit jaar Kairos verkoos bestond uit William Kentridge, Natalie Diaz, Eleanor Wachtel, Aaron Robertson en Romesh Gunesekera.
De andere genomineerde boeken waren:
Not a River – Selva Almada, vertaald door Annie McDermott
The Details – Ia Genberg, vertaald door Kira Josefsson
Het (vertaalde) boek Kairos verhaalt over een liefdesrelatie tussen een studente en een man die wat ouder is en gevestigd is in de samenleving. Hij heeft de oorlog nog meegemaakt en is uit idealisme, hij is socialist, vanuit het Westen naar de DDR getrokken. Zij is geboren ná de oorlog in de DDR, en de verschillen tussen die generaties worden zichtbaar in hun verhouding. Of, sterker nog, zij tweeën symboliseren de geschiedenis van Oost-Duitsland.
Bron: TzumKarel Jong, 29-07-2024
Bezig met laden
Meer laden...
