De GGD, kennelijk nog tot op de huidige dag de grote voorvechter van de gezondheid van de bevolking, bezet een nieuwe, moderne accommodatie aan het Reitseplein naast het prestigieuze gebouw waarin ik eens, lang geleden, mijn tragische en tot ongeluk en wanhoop leidende carrière voltooide en dat men nu trots de erenaam "Ondernemingshuis" heeft toebedeeld…

Hoog boven het lage gebouw van de landelijk populaire supermarkt die zoveel adverteert en waarvan de onzinnige berichten maar al te vaak door de ether circuleren en schallen, rijzen de gebouwen op die de ongelukkigen huisvesten die ten prooi zijn gevallen aan de gruwelijke en maar al te vaak ongeneeslijke ziekte die verslaving heet. Willoos meegezogen…

Naar het water verlangde ik als een hongerige naar het voedsel, zoals een zieke naar de gezondheid verlangt, zoals een baby uitziet naar de moederborst. Het goedgunstige water heeft mij niet teleurgesteld. Het heeft mijn oude, vervallen lichaam omgeven en gekoesterd als een mantel, als de handen en als de liefkozingen van een willige geliefde. Kortom…

Eens schonk je mij het vogeltje van fragiel, doorzichtig glas. Vaak kijk ik ernaar. Het heeft een lange, eveneens glazen staart, die enthousiast opwipt alsof jij, mijn meest dierbare zus daarmee wilt veronderstellen dat de fervente en vurige kracht waarmee ik mijn leven attaqueer, waardeer en hanteer nog altijd zo groot en levendig is en zal blijven…

De witte auto van de Regiotaxi naderde een breed, groot pand dat zijn innerlijk vooralsnog verborgen hield. Van buiten af beschouwd leek het op een soort van "alternatief" kantoorpand. Bij nadere inspectie bleek het labyrintische gangen en kamers te bevatten en bevolkt te worden door tandartsen en hun assistentes, gehuld in witte beroepskledij.…

Hij droeg een pet die hij op zijn grijze haar had gedrapeerd, zoals veel oudere heren graag schijnen te doen. Hij drentelde wat rond in de Umberstraat, naast het langgerekte gebouw van de artsenpraktijk. Nieuwsgierig vroeg hij naar mijn leeftijd en ik gaf aan dat er veel gepasseerd is in mijn leven. "Zoals?" was de stupide wedervraag die daarop…

De behuizing van de artsenpraktijk is er zeker op vooruitgegaan nu in de Umberstraat in de wachtkamer mooie gecapitonneerde banken, bekleed met lichtbruin leer, "de dienst uitmaken", als men dat zo kan zeggen en helder licht uit modern aandoende armaturen neervalt over diegenen die hier noodgedwongen aanwezig zijn. De arts betastte vandaag lichtjes…

Een lange gang mondt in het Twee Steden Ziekenhuis uit in een wachtkamer die uitzicht biedt op merkwaardige architectonische constructies en op een hoge, witte schoorsteen die eveneens kennelijk merkwaardige doelen dient. In genoemd lokaal ontmoet ik twee gedrochtelijke personen die zich hier met onbekende doelstelling bevinden: een gezette mevrouw…

Een levensgrote schildering van een krijtwit skelet tekent een muur in de Burgemeester Brokxlaan; een soort uitvergrote maar onechte grafitti, die het uiteindelijke, oneigenlijke doel en de tragische, tot wanhoop stemmende uitkomst van al onze nutteloze strevingen levensgroot verbeeldt. Vlakbij, aan de achterzijde van de parallel lopende Lange Nieuwstraat…

In een klein, heel curieus "museum" in Nijnsel, een van de acht "zaligheden", omringd door een grasgroen veld en met aanpalend riant woonhuis, bewaart men tal van artefacten uit vroeger jaren, onder meer een zilverkleurige koffer waarmee te vroeg geboren baby's in de vroegere tijd naar het ziekenhuis, naar de couveuse werden gebracht. En zo…

Dag nette meneer, met je hoodie en afzakkende broek, wat doe je daar op die parkeerplek in de hoek, oh ik zie het al, een patatje een cola en een peuk, prima combi maar hou het wel leuk, ruim je rommel op maar nee: daar gaat de verpakking van het patatje inclusief een opgerookte peuk, met een zwaai de bosjes in wat zijn we weer leuk! Een blikje cola…

Wakker wordend met op de achtergrond een ongekende machine- herrie liet weten dat het maandag was en ik dacht gompie, ze gaan het struikgewas aanpakken want inmiddels staat dat zo ontzettend hoog dat een beurtje niet verkeerd zou zijn. Zeg maar de APK van het welig groeiende struikgewas, maar nee hoor de herrie was nog erger bleek toen we de deuren…

Verborgen in het bos doe ik mijn grote boodschap. Langzaam ga ik weer staan en veeg mij schoon met varenbladen. Luid gezoem duidt erop dat vliegen uit de omgeving het al geroken hebben. Ondanks de stank kijk ik met genoegen hoe ik al die krioelende diertjes het genot van smullen heb bezorgd. Deze vliesvleugelen reinigen tegelijk de bosgrond.…

In mij, de oceaan is van alles te vinden. Haaien, koraal, de prachtigste vissen en de mooiste zeemeerminnen, ook zeemeermannen natuurlijk en in sommige gevallen zijn er ook zeemeerminkinderen. Jawel want ook die kun je IN mij de oceaan vinden. Het zal niet allemaal zichtbaar zijn maar IK weet dat ze IN mij zitten. Natuurlijk zijn er ook minder leuke…

Als Jezus ter wereld is gekomen zonder de hulp van een man, dan kan alleen het D.N.A. doorgegeven zijn van een vrouw. Dan is de enige conclusie: JEZUS WAS EEN VROUW. Met 12 minnaars. Zelfs zijn huidige volgelingen lopen nog altijd in jurk rond.…