De bomen aan mijn venster wiegen in een nauwelijks merkbaar briesje. Een nieuwe zomer kondigt zich aan hoewel de hemel nog bedekt is en af en toe naderen enthousiaste vogels elkaar op de kronkelige takken in een voorgenomen liefdesdans. Baarle-Nassau is niet ver van Tilburg en vandaag gaan we daar naar toe. Op een merkwaardig, wonderlijk perceel…

Het was weer bij de kassa van de supermarkt waar ik mijn dagelijkse vier bekertjes koffie afrekende. De meneer die mij opvolgde in de rij wenste op te merken dat de genoemde bekertjes erg goed in de markt liggen. Ik verklaarde dat ik er inmiddels aan "verslaafd" ben, waar de forse fles kwaliteitswijn die de heer op de lopende band geplaatst had nog…

Dat ik een bierkenner ben, mag je gerust van mij aannemen, want ik heb de meeste biersoorten wel geproefd en op waarde geschat. Net zoals de meesten ben ik begonnen met pilseners als Grolsch, Heineken, Oranjeboom, Warsteiner, Alfa, Brand, Hertog Jan, Palm, de Coninck, Jupiler en Amstel. Daarna ging ik geleidelijk aan over op de speciaalbieren, die voornamelijk…

Ergens in het wijde boerenland, Gemeenteweg 95 van de gemeente Dongen, staat een vriendelijk spijshuis, wiens ramen knipogen naar de Efteling van Kaatsheuvel en naar de bossen, vol landduinen, rondom Loon op Zand, daarbij vragen om binnen te komen. Zachte muziek uit allerlei landen klinkt zacht over de toog en de tafels. Klanken, drank en maaltijden…

Kinderen die jong aan de alcohol zitten lopen de kans op hersenbeschadiging, dat weten we allemaal. Van Rijn is nu weer geschrokken van het aantal kinderen wat nu weer, vol alcohol afgeleverd wordt op de ziekenhuispoli's. Heeft ie dan de afgelopen jaren met oogkleppen gelopen? Heeft ie niet opgelet? Heeft die man nou helemaal niet door dat er weinig…

Hallo allemaal, Ik heb een boek geschreven en dat wordt uitgegeven. Ik wil het verhaal hier in het kort met jullie delen. Het is waargebeurd en gaat over een vrouw, Lisa (fictieve naam), die acht jaar lang verslaafd was aan alcohol en medicatie. Zij vertelt eerlijk de enorm zware weg die ze afgelegd heeft. Eerst haar eigen gevecht, acht jaar lang…

Eigenlijk is dit een triest verhaal over een alcoholist. Ik noem hem Edwin, want zijn echte naam wilde hij niet kenbaar maken. Maar op zijn sterfbed vroeg hij mij of ik zijn leven met alcohol op wilde schrijven. Ik heb toen notities gemaakt van wat hij belangrijk vond. Ik was nèt verhuisd naar een grote plaats. Na alles ingericht te hebben had…

Vanaf 24 augustus 1984 was ik anderhalf jaar postulant bij de Benedictijnen in de Adelbertabdij te Egmond-Binnen. In mijn literaire uiteenzetting 'Bij een minnares in de biechtstoel', verschenen in de rubriek 'Verhalen', heb ik zoveel mogelijk psychologisch spitwerk geleverd over die absurde, bijna fatale tijd. Tien jaar later ben ik geïnterviewd…

Dat drank meer kapot maakt dan je lief is, hoef ik niemand te vertellen en dat het leven pas gezellig is met een stuk in je kraag ook niet. Ik 'die nooit drinkt' en dus nuchter in het leven staat, kan dan ook niet gezellig zijn. Wel zie ik een en ander kapot gaan om me heen, vriendschappen, huwelijken en dan nog maar niet te spreken over beschonken…

Meestal op zaterdag, maar ook wel door de weeks strijk ik neer bij de koffie-automaat van de Jumbo of de Albert H., ik zit of sta dan mijn verse koffie te drinken, terwijl even verderop mensen iets van twee euro betalen voor hetzelfde goedje. Door mijn onverzorgde baardgroei zie ik eruit als een zwerver, zo iemand die te ontregeld is om straatkranten…

Ik denk dat ik rond mijn vijftiende voor het eerst bier proefde en ik vond het zoals de meesten aanvankelijk afstotend, bitter spul, niet lekker. Nu had ik daarvoor natuurlijk liters frisdrank gedronken, zoals rivella, cassis, sinas en cola, dan is de overgang behoorlijk kwetsend. Van zoet naar bitter accepteerden mijn smaakpupillen niet klakkeloos…

Zondag 25 juli 2010. Toevallig zet ik de TV aan en aanschouw een heruitzending van het intervieuw/debat "5 jaar later" waarin Jeroen Pauw spelenderwijs Mart Smeets zichzelf laat zijn. Met bewondering aanschouwde ik dit hemels ongekunsteld gesprek van een man wiens sportuitzendingen ik voor geen geld zou willen missen. Op een bepaald ogenblik dacht…

Ik geef het toe, er zit een borreltje teveel in mij. Maar daardoor krijg ik wel grappige invallen, sla ik taal uit ter overdenking. Zoals vanavond, ik zie de bombast op de Dam en daarna hield ik mij liever op de Waalsdorpervlakte. Ik bedoel maar, is iemand met een erectiestoornis de lul of juist niet? Stoofpot, hoe gemarineerd kan je iemand op het…

Morgen, ja morgen, na morgen een zondvloed of zo. Morgenochtend sta ik op, wrijf ik de slaap uit mijn ogen en beleef ik wederom een dag. Ik kan zomaar worden gebeld om een wankel persoon bij te staan, de kans is klein dat ik uitslaap. Het werk is hard, het werk is halfzacht, de wekker is hard, elke ochtend weer half acht. Morgenstond heeft goud in…

Het jaarcontract liep af, een maand daarvoor liet ik ongerust weten waar mijn klanten rekening mee moesten houden. Geen reactie, marktwerkend lieten zorginstellingen de zwakke medemens in de stront zakken. Hulpbehoevenden weten niet waar ze het zoeken moeten, ik ben een baan kwijt en zij hebben mij niet meer. Op de PC wordt verkeerd geparkeerd, de…

Oude koeien uit het vorige jaar. In de nacht loeien ze me uit mijn slaap. Vreselijke beesten. In je blote bips in bed en dan die uitstaande uiers met lodderogen vlak voor je hoofd. Vannacht ook weer. Je wordt gekwetst tot in je intiemste bestaansdelen. Ik tenminste wel. Zei vannacht om 03.53 zo'n kolos 'pak nou je tas van de Cornelis Lelylaan '…