Een goede 100 meter van mijn achtertuin is een vijver waarin eenden en ganzen bivakkeren. Een eindje van niets voor mij, maar voor een eend moet het toch een forse wandeling zijn. Toch komen ze af en toe in de tuin om wat mest te deponeren en meestal te voet. Een paar weken geleden heeft een vrouwtje mijn tuin uitgezocht als beste plaats om te broeden…

Vlekjes zonlicht knipogen door het dikke bladerdek, glinsteringen spelen in een heldere waterplas. Tranen verdampen, een glimlach tekent zich op haar verhard gelaat. Geluidloosheid van stil boomgeruis doet haar wegzinken naar een verloren bodemloos moment waarin een waterdruppel open spat en sterft... en het licht van de lente met het kleurenspectrum…

Ingevuld met een zacht potlood, de grijze dageraad met vingertoppen tussen takken en struiken gewreven. Gemene kleuren verdreven door groene druppels in zijden kleden, het park rust in donkere vijvers voorzien van treurnis. De zon hangt willoos boven een ijzerhard gordijn, de maan trekt aan de zee en prikt vlammend de duinen. En ik? Ik ben in mijn…

In een oude holle boom bij ons achter in het bos bevond zich een uilennest. Ik wandelde er iedere dag wel even langs. Sloop dan zachtjes onder de boom door, om ongemerkt een glimp op te vangen van twee prachtige babyuiltjes. Wanneer ze mij dan zagen volgden ze me met een strenge blik vanuit de hoogte en schuifelde tegelijkertijd geruisloos het blikveld…

De lentelucht begroet mijn lentemorgen met lentezon. Een lentebloem vreest de nog koude nachten maar laat zich strelen door de beginnende lentedag. De lentezon veroorzaakt de lentekriebels en soms lentekoorts. Het lenteloof luistert naar het lentelied dat spontaan in de lentetijd in mijn lentetuin te horen is. Het lentefeest kan beginnen als de…

Kale takken tikken in de wind tegen elkaar als klapperende botten. Kristallijnen korrels dwarrelen omlaag en kussen de bevrozen mossen. De vlijmscherpe winterwind bespeelt verkleurde herfstbladeren als muzieknoten. Hun breekbare melodie vormt de ijskoude wintervoorbode. In de ijle heldere winterlucht is met tussenpozen de stilte hoorbaar in een…

Terwijl de stilte in de wakker wordende dag hoorbaar hangt en tijd overbrugt, kan leegte de bron van gedachten zijn. Het zoet geurende gras in de vochtige dauw voelde strelend fris aan mijn voeten. De damp van mijn adem zweefde lui in de stille, tintelende lucht. Ontluikend besef dat de wortels van mijn oorsprong het toekomstbeeld aanraken. Ik voelde…

Dwaalblikkend zoekt de ochtendglans haar weg door de nacht terwijl de morgen weemoedig zucht. Op zoek naar hogere en zachtere sferen ligt het veld erbij in wit vertakte mistlagen, waarbij dauwreflectie grasgroen gaat ombuigen tot herfstkleuren. Verliefd kust de zon de rondingen van haar grote liefde. Koesterend omarmt ze de aarde. Door haar zachte…

Er hangt een lage mist over het akkerveld. Dauwdruppels parelen bengelend aan bladstengels, met zachte kracht priemt de zon haar gelige warmte door witte wolkenvelden. Kabbelend, dartel watergeluid laat mijn stille hart borrelend wakker worden. Kleine spinnenwebben wiebelen bepareld glinsterig en vertonen hun schitterende regenboogkleuren in de opkomende…

Lezers maken de schrijver, kijkers de acteur, gifvatdumpers het misvormde kind. Telkens weer vertelt Moeder Natuur haar verhaal. Meneer, God is in Nederland succesvol homo, in de Hoorn van Afrika lokaal krijgsheer. Zeg het hardop en je hoort chemokuren of pepermunten psalmen. Nieuwe collectanten. Ach, was het maar oorlog. Ouders dansen op de geboorte…

Nu er toch nog enkele zonnige dagen waren deze irritante natte zomer, heb ik gelijk een ijzeren emmer gepakt om de bramen te plukken, die op sterven na dood aan hun akelige priksteeltjes hingen. Bramen plukken is ieder jaar weer een soort meditatie voor mij, ik word er stil van en mijn toch al gedachteloze geest wordt nog meer leeg. Mijn dokter wil…

In Cassis zit maar een miniem procent zwarte bessen uit Zeeland, het merendeel is bubbels en suiker, zelfs de kleur is chemisch gemanipuleerd. Suiker is het witte gif, erger nog dan cocaïne, wat de meeste mensen afstompt. Suiker maakt agressief en tast de natuurlijke energiebronnen aan, het is zwaar verslavend en het maakt mensen walgelijk dik, het…

In het park staat fragiel een boompje, haar wortels zuigen elk jaar de lente uit de bodem. Je hoort haar bijna zuchten, ze verlangt naar die eerste lauwe voorjaarsdroppels. Ontknop mij naar de bloesems, laat mij tot leven komen. In de week dat dat gebeurt, rijd ik op m'n fiets speciaal voor dat boompje om. En dan is het zomaar weer voorbij.…

Zwarte vleugels van overal overvallen mijn huis, in deze tijd van het jaar vliegen ze getwee met hun grappige grijze kopjes. Kauwen herkauwen hun afkomst, ze kunnen niet anders, vliegen in vlucht door de lucht over mijn dak en schijten alles onder als ze in de bomen van het park zijn beland. Nog even schiet het naar boven in zwermen, prachtklievend…

Ik moest maar weer eens aan de slag in onze volkstuin, dat zou mijn zinnen verzetten, mij gezond doen afleiden van mijn ook nare, tragische liefdesperikelen, mijn geestesdepressie opkrikken, mijn wachttijd zinvol doden, mijn vitaliteit goed doen en me in conditie houden voor de hoopvolle toekomst. Zo van 'Arbeid adelt'. Lang geleden zei een dominee…

Aha, zunne, ja, binnenkort ook in Brasschaat, toch is het multiculturalisme in Groot-Brittannië effectief nooit een proper politiek idee geweest, communicatief eerder een bijwerking van het gedrag van een gedutroueerde marktmeester of een skoon wijfke met veel te veel canvas. Dat jonge moslims als gevolg van een falend multiculti-beleid nu opeens…

Het roer moet om. Terug naar de natuur. We hebben al te veel water door onze wc's gespoeld. Teveel van de aarde geroofd en kapotgemaakt. En dat niet alleen. We hebben onze ware zelf ervoor opgeofferd. We zijn armoedig geworden naarmate we meer materiële rijkdom zijn gaan bezitten. Bezitten, dat is de sleutel tot deze verwoesting. Alsof wij de aarde…

Het strand zandstraalt mijn kuiten, vergeten de sokken over de broekspijpen te trekken. De wind huilt en jaagt, snerpend regent de vloedlijn tegen de duinenrij, ik zak diep weg in mijn jas. De bulderende zee wordt heel even overdonderd, ik zag het licht weerkaatsen in schuimend zilt. Voort, voort drijft de storm en voert mij met de wind mee. De elementen…

Voor de boekhandel waaien de kranten uit de krantenstandaard en ze worden onbetaald en ongelezen meegesleurd door de windgod Lugh. Een gelaarsde blondine probeert gefrustreerd haar Belinda-sigaret aan te steken, terwijl een scooter-held 'Jij bent een lekker ding!' tegen haar schreeuwt en lachend omkijkt, alsof hij de charme van John Travolta bezit…

In hun ogen zwemmen de bedreigde vissen in een wijde oceaan, zij vechten om het ware leven te vrijwaren, soms met gevaar voor eigen leven, de kwetsbare aarde is hun vriend. Zeeën, dieren en eilanden kunnen rekenen op hun steun, hun effectieve woede tegen milieuvervuiling en destructie is lovenswaardig en mensvriendelijk, is het moedige gevecht van standvastige…