In de spaarzame en onbeduidende begroeiing in een strook naast het fietspad dat de Spoorlaan flankeert stond ik opnieuw te wankelen op mijn benen. Vele attente en uiterst zorgzame voorbijgangers hadden de gevaarlijke lus van metaal of ander mij onbekend materiaal opgemerkt met hun scherpe blikken en zij waren zo vriendelijk mij erop te attenderen.…

Bij de ingang van Tuincentrum Avri treft men meteen al enkele forse Boeddha-beelden aan van lichtgrijze steen. Ze zijn uitnodigend opgesteld voor de liefhebbers, die vanzelfsprekend niet noodzakelijkerwijs adepten hoeven te zijn van de fameuze oosterse leer. De beelden zouden ook goed kunnen dienen als louter kunstzinnig verantwoorde objecten zoals…

In een mooie, solide kartonnen doos zijn de artikelen snel na de bestelling bezorgd. Men heeft ze de drie trappen opgedragen. Het postorderbedrijf mag zich op de borst kloppen. Ik ben nu in het fortuinlijke bezit van drie mooie pyjama's die ik reserveer voor vanzelfsprekend ongewenste toekomstige ziekenhuisopnamen én van een chique zwarte nachtjapon…

Eerste klas maar toch tweede plaats, de positie waar ik me bevind, de situatie helder voor mijn ogen, hoe dat het leven leven, me nu eigenlijk af gaat. Een te groot hart en voor m'n kop heb ik ook een plaat, maar ja ik heb ook niets te bieden, want in feite..j a sta ik nog steeds op straat, vroeg in de morgen zorgeloos maar ook tot 's avonds laat…

Ken je dat: gewoon een kast opruimen omdat het nodig is, of om een regenachtige dag mee op te leuken, dat kan ook. Er is geen sprake van leuk, nog minder van opleuken als we gezamenlijk een kast onder handen nemen. Maar jemig wat een zooi eruit komt, nooit in de gaten gehad dat 40 centimeter ook naar achteren doorloopt en als je zo slim bent als wij…

Vorige week zag ik een beetje een onnozel item in het journaal. De branchevereniging van de webwinkels had een onderzoek laten uitvoeren. Het bleek dat als de thuisbezorgers de pakketjes bij een afhaalpunt af leveren en de mensen het daar zelf ophalen, dit 17% minder co2 uitstoot oplevert. De grote ‘MAAR’ hierbij is, dat de mensen het dan niet met…

Waar haal jij steeds die inspiratie vandaan vraagt een bezoeker die een boekje afneemt. Nou gewoon dat vind je overal, bij de ALDI, POIESZ, HEMA vaak bij je partner, familie, bij buren, bij dorpsgenoten, in boeken, in gedichten, in de natuur. Inspiratie hangt in de lucht is overal om je heen – alleen je moet het wel zien , herkennen, voelen en zo…

De meneer van KPN is aan de deur verschenen met op zijn pantalon de stoere en trotse letters die de naam van zijn werkgever weergeven. De kabel, de noodzakelijke "lifeline" voor computer en laptop is beschadigd, als draagt hij een als het ware ongeneeslijke wond. De medewerker van het telecommunicatiebedrijf droeg een sik en een staartje in het…

Deze keer had ik mijn aanstaande bezoek beleefd aangekondigd met twee telefoontjes. De kou zat eind januari nog in de lucht al leken er op de een of andere manier al tekenen te zijn van een vroege lente. Ze moeten me wel zielig of meelijwekkend gevonden hebben wegens mijn "voucher" van de "Vereniging voor Armoedzaaiers" en tot mijn verbazing hadden…

De avond zal niet meer oneindig lang op zich doen wachten. Nu nog spelen de schaduwen en het licht van een late augustusdag over het groen-geschakeerde grasveld van het park waarop het lege, blauwe nylon van de ballon lusteloos en slap ligt uitgestrekt als een vermoeide dagreiziger na een bergtocht. Bedrijvige, bezige mannen staan eromheen als bezorgde…

het is hartje nacht als ik wakker word waarvan of waarom ik wakker werd is onduidelijk naast mij ligt mijn echtgenote zachtjes te snorren een druk op het knopje van mijn bijdehandte telefoon leert me dat het 03:27 uur is te vroeg om op te staan om de nieuwe dag tegemoet te treden als ik mij bewust word van het onafgebroken geluid dat…

Ergens in de gemeente Opsterland, dichtbij Beetsterzwaag, staat een gezellig hotel-restaurant, dat een ieder, die langs komt gemoedelijk wenkt. De blanke muren zijn als gladgeschaafd roomijs, waar verfijnd griesmeel in vermengd is. Die gevels noden de mensen uit om hierbinnen van versnaperingen of goede maaltijden te genieten. Tegelijk moedigen ze…

Ik probeer de seconden te rekken, ze te laten uitdijen tot minuten, tot kwartieren, tot uren; de broze, luttele, fragiele seconden van mijn geluk..... Het terras is overschaduwd, erbuiten regeert Koning Zon onbarmhartig in dit warmste van de seizoenen. Op het helle groen van het grasveld hebben zich de grillige, grijze schaduwen van de bomen neergelegd…

Schaamteloos mooi gaan, verenpronkend gestolen uit de kont van een voorbij paraderende pauw. Het dendert maar door, naar de rand van de afgrond. En ik, ik kijk hoopvol naar de zon.…

De maan die wegdraait in de kromming van de aarde, de zon die hemellichamen in banen stuurt, de oceaan die vloeit in bochten. Alles, werkelijk alles is rond. Die naakte wintertakken, artificieel belicht, grijpen elkaar in spiralen en mijn ogen zien, alles is rond. Maar niet mijn liefde voor jou, mijn uitgesproken liefde. Die kwam recht uit mijn…

Inzendingen vol zielige roerselen horen niet in de categorie beweringen, maar als ze dan tóch geplaatst moeten worden, dan liever ergens bij de hartenkreten.…

Ieder mens, zelfs met het meest evenwichtige en uitgebalanceerde karakter, heeft weleens een dip of verkeert een korte of langere periode in een situatie, waarin alles en iedereen zich tegen haar of hem schijnt te hebben gekeerd. Niets lijkt meer te lukken, men vist geregeld achter het net of men voelt zich door zijn medemens niet begrepen. Dat kan…

De angst voor de duitsers zat er goed in bij Herman. Sinds hij was ondergedoken en de oorlog voorbij was bleef hij angstig. Angst voor opgepakt te worden door de duitsers en vermoord te worden. Maar vol goede moed pakte hij zijn leven als timmerman op en kreeg zelfs een hondje. Eenzaam zat hij savonds bij de centrale verwarming met een bord aardappelen…

Klikkelitik, klikkelitak, ijzers onder schoeisel dansen benen onder het lijf vandaan. Ginger veegt hautain haar rode lokken van het bezwete voorhoofd, rokkend ontbloot ze draaiend in passie weergaloze benen. Gloeiendheet druppel ik na, het bestek vraagt vervolgens om lepels, eetlepels. De zon schijnt op mij.....…

Tsja, eigenlijk weet ik dat niet. Een witte wand met lieveheersbeestjes, een moedereend met donzig gevolg, het park in duizend lentetinten, muziek waar je stil van wordt, een merel die geleende tonen van de nachtegaal ten gehore brengt. Dat is allemaal mooi. Komen en gaan is allebei mooi, maar het mooist is dat je niet vergeten wordt. Dat is mooi…