Hierbij wil ik de redactie condoleren met het verlies van de redactiemedewerker van gedichten.nl Dick Panman.…

Voor je kind wil je het beste. Ik geniet als mijn zoon fluitend door het huis loopt. Mijn eigen problemen worden lichter door zijn geluk. G’d wil voor zijn kinderen ook het beste, maar zijn liefde is anders dan die van mensen. Ik zal mijn kind niet aan de schandpaal nagelen! G’d wel. Mirjam is de enige moeder op aarde die haar zoon zag sterven…

Allebei mijn buurmannen zijn nu gestorven. Eén week na elkaar, gek, allebei 80 en dat is dus geen wiegedood zou je zeggen maar het raakt me werkelijk heel erg diep. Ze woonden allebei al vanaf de oplevering, 16 jaar geleden, van deze woningen, links en rechts naast me. En het is óók apart hoe je tegen een leeftijd aan kunt kijken want toen zou je…

Gisterenochtend zag ik je nog op de Skype, het kleine groene telefoontje gaf aan dat je on-line was. Ik weet nog dat ik dacht "zó, die is vroeg", het tijdsverschil met Curaçao in aanmerking nemend. Maar ja, je zei die dag ervoor nog dat je om 05.00 s'morgens al opstond vanwege je nieuwe eigen zaak. Ik besloot je niet te storen want als je me wilde…

Een oude man en een iets jongere (beiden sinds kort weduwnaar) zaten naast elkaar op een bankje in de zonnige tuin van een bejaardentehuis. De oude man streek beverig met een zakdoek langs zijn ogen en zei verdrietig: "Sorry, maar weet je ik mis haar zo verschrikkelijk erg." Peinzend voor zich uitstarend antwoordde de jongere man: "Ach ja, het…

Mijn prettig gestoorde minder toerekeningsvatbare aardige excentrieke overleden buurman, met chronisch pathologisch verlies van verscheidene liefdes, had op z'n begrafenis een muziekwens: Napoleon XIV: 'They're coming to take me away'…

Ik word ’s nachts waker gemaakt door de Zeisenman die met de deur in huis valt: “Ik heb ruzie met m’n baas dat ik me door jou heb laten overbluffen toen ik je wilde halen, je obstructie tegen het systeem heeft nogal deining veroorzaakt en ik kan het niet op z’n beloop laten, dan kan ik m'n botten pakken en vertrekken, zegt de baas”. Ik kijk hem…

Ik geef het toe, ik ben bang om dood te gaan. Het kan zomaar gaan van plop, en dan ben je er niet meer. Een zak botten, rottend onder een laag aarde of zand, of verbrand aswolkend een vliegtuig vertragen. Voorbestemd vraag ik mij af of ik daar wel kom.…

En daar sta ik dan weer pap.. Alleen, schichtig om me heen kijkend of iemand me ziet. De wind ruist door de bomen en geeft een leeg gevoel. M’n gevoel word kouder en dat uit zich in kippenvel. Hoi pappa… Zachtjes begin ik te mompelen. Ik wil contact, ik wil praten. Streng probeer ik de visualisatie van jouw beenderen in de koude grond te verdringen…

Je sprak wel eens over het boekje, je had het thuis liggen, ik heb het nooit mogen zien. Niemand denk ik. Het was een opsomming van namen van mensen die je ontvallen waren. Alle namen van mensen die je kende, elk familielid, alle vrienden en alle kennissen die je in je lange leven meegenomen zag worden door de dood schreef je onder aan de steeds langer…

Er wordt op de deur geklopt en tot mijn schrik staat onbeweeglijk Magere Hein in de deuropening compleet met glanzende zeis waaraan geen ‘halm’ ontsnapt, een schilderij met de deurposten als lijst. Hij heeft een foto van mij in de palm van z’n benige hand, kijkt mij indringend aan en daarna weer naar de foto en zegt: ’Henri Custor, neem ik aan’,…

Eind 2007 is Martha uit haar lijden verlost. Na jarenlang excessief drankmisbruik is ze uiteindelijk aan uitputting overleden. Een longontsteking gaf de genadeslag. Ik besloot naar haar crematie te gaan en kon meerijden met een vriend van de overledene. Hij kwam mij met z'n Arola ophalen. Ik hees me in zijn brommobiel en als haringen in een ton…

Zondag 8 november 2009 is onze papegaai Jacob, roepnaam Ko, gestorven. Vorige week kreeg hij kramp in zijn vleugels na een vlucht van boom naar tafel. Hij zakte door z'n poten en had last van evenwichtsstoornis. Het leek op een epileptische aanval. Ook zat er de laatste dagen bloed in z'n poepjes. Wat moet je dan. Het dier laten verkommeren of…

Toen ik vorige week zaterdag via de radio vernam dat Simon Vinkenoog stervende was, flitste het door mij heen dat precies acht jaar geleden monumentje en rocker Herman Brood van het dak af was gesprongen, de dood tegemoet. Hoe ik zo goed weet dat dat op 11 juli plaatsvond, komt doordat een geliefd familielid op die dag jarig is. Bij overlijden…

Een gang, een lange laan met aan weerszijden dikke berken. Door hun ruisend bladerdak parelt zonlicht dat op de grond een spel speelt met de schaduwen. Achter sommige stammen staan silhouetten, figuren, mensen. Hoewel ik hun gezichten niet kan zien, voel ik dat hun ogen me volgen. Als ik dichterbij kom, wijken ze terug in de schaduw. Ze lijken op…

Laat dan in mijn testament bijschrijven dat er toch echt douwe egberts geschonken wordt!!!…

Zo maar, zit naast mij op de bank, zakt onderuit, glaasje Beerenburg glipt onnavolgbaar uit zijn ongenaakbare rechterhand, hij trekt een scheef gezicht. "Godverdomme", zeg ik, "doe mij dit niet aan", hersendood glimlacht hij alleen nog maar, alsof hij wil zeggen dat hij toch gelijk had. Fred is dood.…