Hij is er weer. Roerloos zit hij op zijn plek in de bibliotheek achter zijn laptop. Argeloos loopt hij net op de plek waar ik ben. En dan plotseling spuwt hij zijn gif. Ik kan niet zien hoe hij dat doet. Woede laait in mij op! Ik dacht dat ik van hem af was. Mijn vrede is plotseling weg en ik slaap slecht. Hij wil dat ik met hem bezig ben en dat…

Het huis van mijn buurvrouw staat leeg. Ze is verhuisd. En nu worden alle apparaten en ruimtes nagekeken door een bouwbedrijf. Dat geeft wat lawaai, maar dat stoort mij niet omdat het noodzakelijk lawaai is. Op de tweede dag van deze werkzaamheden kom ik een van de bouwvakkers tegen als ik de trap af loop. Hij staat beneden aan het trappenhuis met gespitste…

Stel je voor dat pesten niet bestond, wat zou dat heerlijk zijn voor de mensen die er nu nog trauma’s van hebben, iets te laat want, toen bestond het wel. Maar dat wordt serieus aangepakt ( zeggen ze ) want het lumineuze plan is om: pesters te beboeten. Nou dat zou wel een stuntje zijn, daar zijn geen handhavers voor, geen boa’s eveneens, want wie ter…

Ieder jaar opnieuw wordt er een pest-ei uitgevonden, elk jaar opnieuw wordt er een methode gelanceerd waarin het pesten, het discrimineren en het abnormale gedrag van een aantal mensen moet worden besproken. Pest gedrag, discriminatie, maf gedrag elke keer opnieuw in het middelpunt van de belangstelling, soms met zogenaamde kamervragen, soms worden…

Al twintig jaar arriveren de enveloppen die ongeopend blijven sinds onze grote ruzie, Die twintig jaar overbrugde je humorloos en rancuneus en je wrok en verbittering stapelden zich torenhoog en buitenproporttioneel op. Ik scheur je enveloppen niet meer open, zoals eens om niet de hatelijke afbeeldingen onder ogen te krijgen. Zelfs in het licht van…

Met hoofdletters willen schrijven, met neonlichten die continue branden, met verf als een echte schilder overal laten weten: stop met pesten. Met nadruk willen roepen, voor mijn part schreeuwen tot je er schor van wordt, je geen stem meer overhebt: stop met pesten. Met krantenkoppen zo enorm, zo gigantisch groot, dat je moet gaan staan, de letters…

Ik zou er, van binnen, hoog aan getrokken hebben zonder de kracht van het Woord; ik zou angstig en boos geworden zijn, toen een uit de kluiten gewassen en verrezen, arrogante, gepluimde rietstengel van twee meter hoog, uit de klappoortjes van de hoogste regionen a-sociale zaken kwam wandelen en mij willens en wetens voor de voeten liep. Als ik per…

Ze is geboren en opgegroeid in het zuiden van het land. Van kinds af aan moest ze vechten om mee te kunnen in een samenleving die hoge eisen stelt aan de mensen die er deel van willen zijn. Door fysiek ongemak had ze de eerste dertig jaar van haar leven veel pijn, praktisch alle dagen in min of meerdere mate. Een enkele dag zonder pijn was een feestdag…

Begin jaren '80 had ik een druk gezinnetje, 3 dochtertjes en de huishouding erbij. Toen ze alle drie naar school gingen, namen ze vaak vriendjes en vriendinnetjes mee, dus het huis was al gauw vol! Ach, ik vond het óók wel gezellig. Tegenover ons huis was een speelplaatsje en daar stuurde ik ze vaak naar toe. Al gauw kreeg ik in de gaten dat een…

De zelfmoord van de jonge puber had vermoedelijk een relatie met pesten. Hij was afwijkend van kleding en gedrag. ‘Hij droeg een vlinderdasje en een groene broek. Dan maak je je kwetsbaar voor pesten’, zei de rector van de betrokken school. Ik proefde deze zin lang, maar kwam er niet uit. Vlinderdasje en een groene broek. En ja, ‘hij gedroeg zich anders…

Het is weer eventjes stil aan het front, maar reken maar dat er zo hier en daar homo-onvriendelijke dingen gebeuren, vooral via scheldpartijen wat onder bepaalde bevolkingsgroepen schering en inslag blijkt te zijn, uit angst dat de groep hen voor homo uitmaakt, wat in diezelfde lage iq-kringen een doodsteek is, want ja, de hetero-wereld is nog steeds…

Weet je, ik ken een erg zelfgericht persoon, die zich niet kan inleven in andere mensen, niet bij machte is één fout toe te geven en inmiddels heeft ontdekt dat hij autistisch is. Eindelijk verandering, dacht ik opgelucht. Maar helaas, hij meldde dat autisten niet kunnen veranderen, ik moest hem nemen zoals hij was. “Jij hebt toch ook fouten?” vroeg…

Je denkt dat je nog jaren mee kan, zestig is jong. Maar over vijftien jaren ken je het verschil, vijfenveertig jaren gelee was je jong en deerde een jaartje meer of minder niet. Maar nu gaat het met horten en stoten, vandaag fiets je vrolijk, frank en vrij over Neerlands paden, morgen strompel je achter een rollator. Volkomen bij bewustzijn stem…

Ik houd van dit woord, prachtig toch, zelf verzonnen, en het kan nu al niet stuk. Vol er in gaan, doe mij maar een hartenkreet, een gedicht, verhaal van uw misnoegen of uw leed. Mijn reactie ligt op de loer.…