Ik heb niets te klagen, financieel eindelijk, sinds jaren, geen problemen. Schulden afbetaald, kan mezelf gekkigheden veroorloven maar dat doe ik niet. Nog steeds gefixeerd op aanbiedingen terwijl ik kaviaar zou kunnen eten, maar dat blief ik niet. Doe mij maar sucadelapjes totdat het draadjesvlees is, wat in het vat zit... Rustiger vaarwater noemt…

Vandaag was ik op zoek naar iets. Een manier om van de tijd te genieten en het niet te verspillen aan gedachtes over werksituaties. Om het even te verwoorden, onopvallend van mijn werk wegsluipen om te genieten van de zon. Mijn werk moest worden ingeleverd aan het einde van de dag. Mijn baas was al weg want ja, die doet toch lekker wat hij zelf wilt…

Volgens een aantekening in de administratie, gemaakt op de afdeling verloskunde van het plaatselijk ziekenhuis van mijn geboortestad, aanschouwde ik op een woensdag, op ‘den derden dag van den vierden maand’ van dat jaar het levenslicht – rond 10:55 uur om precies te zijn. Het geboortejaar hoef ik verder niet te noemen, te meer wanneer ik u bij dezen…

Laat de tijd niet ongemerkt verstrijken. Geniet.…

Na vandaag ben ik dat voorlopig niet meer, moet ik 364 keer de dag plukken. Of ik nu een ouwe lul ben, hoor ik u zich afvragen. Neen hoor, ook al word ik opa eind november, het wordt trouwens een kleinzoon (scoop), dan weet u dat ook weer. Zometeen doe ik nog even een Rammstein (vastgelegd onder 'favorieten') en drink ik daarbij een fikse borrel, gewoon…

Het is enkele jaren geleden dat het positieve medium Jomanda haar Gouden Eeuw beleefde, ze had haar eigen wekelijkse radio-uur, waar duizenden naar luisterden, ik ook, ik was er zelfs een keer te gast. Ik vroeg haar waarom ik zo'n zwaar karma had en zij antwoordde uiteindelijk dat ik in mijn vorige leven zelfmoord heb gepleegd en dat ik daarom in…

Mijn eerste keer op deze site, toentertijd nog niet gesplitst, ik produceerde het gedrocht 'Schaamlip'. Inmiddels ruim 4200 keer gelezen/bekeken sinds het jaar 2005, ben er Ditheke nog immer dankbaar voor. Kreeg er een negatieve reactie op, u weet dat ik daar immuun voor ben. Honderden inzendingen later zou je denken dat een en ander mij nu makkelijker…

Na het lezen van de hartenkreet “De voorkamer” van Fred gebeurde er gaandeweg iets in mijn ‘bovenkamer’. Eerst nog wat vaag, maar daarna was het er dan ook in volle omvang: het warme en enigszins weemoedige gevoel van nostalgie. Het schijnt inherent te zijn aan de feedback uit het verleden bij mensen boven een niet exact bepaalde leeftijd. In de regel…

Na jaren zwoegen om uit een put te komen, zo diep zo diep. Het gebeurde en betreurde achter mij te laten, zo ver zo ver. Jaren heb ik gezwoegd, gehuild, gevloekt op mijn lippen gebeten tot bloedens toe. De bewuste zeven jaren waren voorbij en ik heb het gehaald. Zo dacht ik, langzaam kregen de bloemen weer geuren en kleuren., verdriet. Net toen…

Gisteren las ik de hartenkreet van Fred: ‘Ouders (2)’, en vrijwel meteen zat ik in gedachten weer in de periode van rond het einde der jaren vijftig. De tijd van die goede oude radio, waar je in de ochtenden voordat je naar je werk ging nog even luisterde naar De Ontbijtclub met Kees Brusse. ’s Avonds zat je behaaglijk onderuit om te genieten van…

Aan de stadsrand rolt de snelweg zich lang en breed uit. Een wals wentelt traag over de platheid van het asfalt. Rijen blinkend blik markeren de druk van deze tijd. Blikken van oneindigheid aarden gelaten in de overlast, onwetend of deze snelheid de tijd wel volgen kan. Is dat de strijd, de strijd van deze tijd? In het trage spoor domineren snelle…

De kinderen in de buurt hadden het al snel in de gaten, ik heb geen grip op de bal met mijn voeten en daarom verdedig je als doelman de garagedeur van de buren. Bordjetik, een tennisbal tergt diezelfde buren tot op het bot, wij speelden een spel, 1-hoog besefte niet dat wij heen en weer moesten rennen om veilig te kunnen zijn. En dan ben je ineens…

Er werd niet over gesproken bij ons thuis, achteraf begreep ik dat wel. Een verliefdheid in de late jaren dertig leidde, misschien onverwacht, tot tien kinderen, waarvan eentje doodgeboren. Hij staat nog steeds tussen mijn jongere zusje en mij in, het erge is dat mijn ouders mij dat nooit hebben verteld. Ik heb op latere leeftijd van een oudere broer…

Het zijn vergeten dagen de dagen van de pijn. Gelukkig maar anders was het toch maar uiterlijk verschijn. Het zijn de goede momenten die onthouden zijn. De tijden waar in werd gelachen zonder een spatje venijn. Die wil ik wel opnieuw beleven om weer even gelukkig te zijn. Zo is het nu een maal in vervlogen tijden dat verleden word genoemd. Vroeger…

Gisteren overkwam het mij weer, zo'n genante ontmoeting met de vriend of kennis die het niet is. Hoe gaat dat. Je zwaait uitbundig naar een bekende aan de overkant van de straat maar die geeft geen enkele blijk van herkenning. Integendeel, licht geïrriteerd kijkt hij je kant op en vervolgt zijn weg. Het plotselinge besef van een mogelijke vergissing…

De Sinterklaasdrukte kwam al weer dichterbij. Het was soms al zo bedrijvig dat je mensen al met een kerstboom zag lopen. Dat is natuurlijk wel erg vroeg. Maar ja, wie weet vieren die lui wel geen Sinterklaas en willen gewoon vast iets gezelligs in huis. Alles is mogelijk toch. Het is tegenwoordig een gekkenhuis. Iedereen werkt, of je nu kinderen…

Ik krijg mijn sleutel niet direct in het slot gestoken. Ik sta te morrelen aan het slot, krijg het vreselijk warm, en mijn hart slaat in mijn keel. Het zijn niet de tranen die me brandden, het is een intense woede, die aan me vreet. Als ik de deur eindelijk open gooi, knal ik hem met een zwaai dicht. Ik weet niet waar te beginnen met het molesteren…

Ein-de-lijk de beschikking over iets wat mijn stortvloed aan woorden sneller verwerkt dan waartoe mijn pen in staat is gebleken, de pc. Ik sta aan de voorronde voor de zoveelste kansen, die ik niet wil verknallen. Gisteravond leek het allemaal nog zo ver weg van me, was ik nog zo lekker veilig dakloos, net als voorgaande maanden. Maar dat bracht…

Ik lig in bed, op mijn zij, met de dekens half over mijn gezicht getrokken. Ik heb me zelf er nog even lekker ingedraaid, nog geen zin om er al uit te komen. Jij bent er wel al uit, en je zoekt in het halfdonker naar je kleren. Je doet alles langzaam en zachtjes, om mij niet wakker te maken. Maar ik zie hoe je voorzichtig de juiste kledingstukken…