Toen wij terug kwamen van vakantie was onze televisie kapot. Die oude vertrouwde beeldbuis had het begeven. Balen aan de ene kant, aan de andere kant was dat ook wel weer fijn. Nu hadden we een legitieme reden om eindelijk de zo gewenste flatscreentelevisie te kopen. Spaarcentjes tellen en de volgende dag ging ik met de kinderen op pad en die was zo…

Dag in, dag uit passeren zij de revue. Gereserveerd als altijd. De bolide blinkt in de garage, de bankrekening gevuld. Maar voorbij hun waarheid ligt de wereld open. Pijnlijk broos, zo anders, zo warm, zo koud , zo gemeen en zo dichtbij. Dan doemen er plots beelden op van razernij. Zij stellen vast en zappen weg. Naar een ander kanaal van meer weer…

Deze wereld gaat in sneltreinvaart aan zichzelf voorbij, er is zoveel afleiding, dat maar weinigen in staat zijn tot echt menselijk contact. De techniek heeft de mensen niet nader tot elkaar gebracht, hoe men dat ook wenste, het is rampzalig ontaard in colossale vormen van hardnekkig narcisme. Mensen sluiten zichzelf op met hun machines, laptops en…

Toen ik op de lagere school zat, had je melkpromotie op de televisie met Joris Driepinter als topheld, die iedereen wilde aanzetten tot het drinken van melk, maar liefst drie glazen melk per dag. Nu drink ik nauwelijks nog melk, maar destijds was ik een gehoorzame leerling van deze magische stripheld. Aan melk direct van de koe heb ik slechte herinneringen…

Ik begrijp het wel, er komen nog steeds meer auto's bij, steeds meer jongeren willen ook een rijbewijs en een auto onder de billen, de auto-industrie boert nog uitstekend, ondanks de wereldwijde crisis. Op je achttiende voor je rijbewijs gaan, het is een traditioneel cliché, maar het werkt nog steeds aanstekelijk. Zelf heb ik rijbewijs noch automobiel…

Een buitje hier, een depressietje daar, we worden nat of steken een paraplu op. Maar niet in Pakistan, ondanks de jaarlijkse moesson hebben ze zoveel bomen gekapt dat men het bos niet meer zag. Een land op de helling en iedereen wilde aan de rivier wonen, dat gaat problemen geven, daar kan je je klokje op gelijk zetten. Pakistan, het land van de…

Vanuit de biografie over de Deense sprookjesverteller Hans Christiaan Andersen weet ik dat hij een zeer eenzaam mens is geweest, veelal op reis of beter gezegd op de vlucht voor kritiek van jaloerse dandy's, die hem op allerlei manieren wensten zwart te maken. Zo waren sommige sprookjes niet echt geschikt voor kinderen, want veel te wreed. Zijn…

Wees nooit bang, want verraders zijn overal, als ongedierte, maar zij dienen niet de liefde, enkel de haat, die hen vroeg of laat zal treffen, zoals God geen valse gluipaards duldt. Makkelijke prooien kiezen zij als slachtoffer, laf als hyena's, maar zij vergeten dat daden van onrecht hun zielen zullen vermorzelen tot op de laatste vezel. De natuur…

Ik ben de pen voorbij en nog hameren de woorden op de tromvel van mijn lege brein, kan ik dan nooit ontkomen aan dat nare ritme, waar mijn genen in gevangen zitten? Waarlijk, ik beken, mijn dichterschap is een kwelling en een vermorzelend noodlot. De aanstormende woorden zijn meer vijand dan vriend, de engelen proberen mijn ziel te redden, maar zij…

Onrustig water, opgezwiept door woelige winden, schuimende koppen en wuivend helmgras, daar strandt de zee op het zand, op het land, deinende duinen weerstaan de toorn van Neptunus. Eb en vloed, een immer weerkerend gebeuren, het houdt maar niet op. Ik denk dat ik de dag moet plukken, de aarde past zich niet aan mij aan, gaat ongegeneerd haar eigen…

Ik snap de commotie niet, de wereld in rep en roer maar ik kom niets tekort. Ik ben de zo welbekende minimumlijer, zorgdragend verdien ik mijn natje en droogje, in het weekend komen daar, zwart, de krenten in de pap bij. Ik heb zo het idee, dat een en ander valselijk aangewend wordt om nare stokpaardjes te berijden. Afslanken, langer werken, hogere…

Ze zijn er en ik mag ze helpen, bij toeval ben ik hun vakje in gerold. Rollators bij de vleet, mariabeelden en god genageld aan de muur, zebravinkjes, poezen, honden, eenzaamheid gebald in een keukenstoel. Verzamelaars van verzamelingen, god- en pleinvrezend. Ik klop, veeg en zuig, mag overal roken als het maar op het balkon is, oude mensen zijn…

De waarheid die aan ons wordt gepresenteerd is vaak een gekleurde waarheid. Een waarheid vanuit een bepaald perspectief. Een waarheid in het belang van diegene die haar presenteert, vaak met de beste bedoelingen of juist niet. Kan de mens, indien wenselijk, de belangrijkste waarheden niet vaststellen vanuit exacte (wiskundige) modellen? Hierin is…

Als jong meisje was ik zoekende. Zoekende naar de waarheid, naar het antwoord op al die vragen, die mij al jaren bezig hielden. Mensen schoten altijd tekort in het beantwoorden van een diep verlangen binnenin mij, om gehoord te worden, om te weten wie ik ben. Mijn leven was niet makkelijk, ik heb veel meegemaakt. Ben jong op de straat terecht…

Drie jaar geleden werd mijn eerste netgedicht geplaatst, mijn ego gestreeld, ik stond tussen de groten der aarde. En dan slaat de gewenning toe, de herkenning ook, hee, d'r staat weer een 'Fred'. Het mooiste moet nog komen, onbekende mensen die er verstand van schijnen te hebben, zeggen dat je een GEDICHT hebt geschreven. Godallemachtig, dat wordt…

Ik denk dat ik het maar opgeef, er is geen kruid gewassen tegen de betutteling. Gisteren knisperden mijn hersenen stroomstootjes, ik voelde dat in mijn vingertoppen, ik had al een netgedicht geproduceerd op de iets literairdere site dan deze, komt er nog iets uit dit brein. Maar dat mag niet van de redactie, in al haar verhevenheid weerhoudt zij…

Als er ook maar een woord is dat de lading dekt op dit ondermaanse, dan is het wel schouwspel, zie mij eens gaan, zie mij eens staan. Ik heb een bloedhekel aan Amerikaanse toestanden, of het nu van links of rechts komt, het is zo schreeuwerig, een grote bek lijkt gelijk aan het eigen gelijk. Driewerf bah, als ik een Romeinse leider zou zijn dan…

Dit is een voorproef van een later te verwachten verhaal, misstanden zullen aan de kaak worden gesteld, voetstukkend moeten koppen rollen. Een en ander moet ik nog op een rij krijgen, tijd voor vrij maken om duidelijk te maken waarom ik voel wat ik voel, kernwoord daarbij is 'onbehagen'. Het zal gaan over graaiers, zoetzuur en interim-managers,…

in het gebrul van de koning der dieren is een jongen diep onder de indruk van het reusachtige leeuwengebergte zijn tred vertolkt het eureka-gevoel dat met elke stap meer en meer naar man toegroeit op doordrenkte aarde herdenkt hij broeders en zusters terwijl een afrikaanse moeder hem nadert met een kind in doeken op haar rug gewikkeld denkt…

Ik ben nostalgisch bezig vanavond, zo jaren zeventig, C60, C90 en zelfs C120, chroom heeft die jaren iets beter overleefd. Cohen, besneden heeft hij geen poot om op te staan als het gaat om homo's, theedrinkend begrijpt hij wel dat hij geen hand kan geven aan zijn autobrandstichtende medesteders, bevlekt als zij zijn. Er is niemand opgepakt, metalen…