Eén van de dingen waar ik een hekel aan heb, is gelijk krijgen tegen je zin in.
De eerste keer was op mijn werk in de automatisering. Het was een carrièrepad dat behoorlijk dood liep, want ik had helemaal niets met computers, maar ik kon het wel behoorlijk goed. Op zich was dat het probleem niet. Mijn probleem was mijn chef. Ooit hadden we ons kunnen opwerpen als chef en twee mensen deden een test om te kijken wie de beste was. De ene noemde ik Wim Wartol en de ander was een behoorlijk…

Als de poten van de caravan zijn uitgedraaid en waterpas gezet, komen ze zich voorstellen, de nieuwe buren. Een goede gewoonte op de camping. Fré en Tinie uit L., ze blijven een poosje. We gaan er eens goed voor zitten. Je kunt de relatie van nieuwe buren nauwkeurig bepalen door op te letten hoe hun interactie verloopt tijdens het opbouwen van de voortent.
Wordt er vooral zwijgend, maar geroutineerd samengewerkt, dan hebben we te maken met echtelieden die een lang samenzijn achter de rug…

Uitgestapt bij NS-station Naarden-Bussum. Met de benenwagen naar Naarden Vesting gelopen. Een aangename route, op de drukke snelweg na. Op de Julianalaan zat er een heel grappige Garfield in de vensterbank. Toen ik de vesting naderde, kwam de Sint-Vituskerk in beeld. Nadat ik bij de Sint Maartenskerktoren in Tiel bot had gevangen (staat flink in de steigers) wilde ik absoluut de Sint Vituskerktoren gaan beklimmen.
In Naarden is de schrijver Herman Pieter Schönfeld Wichers (Belcampo) geboren,…

Met een snel en abrupt gebaar greep de arts mijn kwetsbare pols die communiceert met het centrale hart zoals communicerende vaten doen en die onfeilbaar en betrouwbaar haar gestadige ritme vandaar overbrengt en weergeeft. En ik moest dan ook aannemen dat mijn trouwe en nog altijd gezonde hart dat aan de linkerzijde mijn borstkas bezet gestaag haar door een onbekende Godheid op mysterieuze wijze opgelegde taak en functie vervulde als een uurwerk of tikkende klok die me voortvarend en trouw haar…

Zondag 23 november 2014: De afgelopen zeven dagen waren voorbijgegaan in een roes van intellectuele ontkenning. Bjarne had zichzelf wijsgemaakt dat Thomas’ vertrek een noodzakelijk onderdeel was van het alchemistische proces — de tijdelijke scheiding om tot een hogere synthese te komen. Maar vanochtend, precies een week na die gelaagde, wrange afscheidskus die nog altijd als een fantoomsubstantie op zijn lippen brandde, stortte dat mentale bouwwerk in.
Bjarne realiseerde zich dat zijn drang…

Ik probeer naar iemand te luisteren, maar mijn gedachten dwalen steeds weer af. Drie maanden geleden leefde je nog. Is het echt al drie maanden geleden? Drie maanden geleden om deze tijd, twee maanden, een maand, een week, een dag. Het zijn de gedachten van alledag.
Aan de ene kant suist het leven voorbij in een moordend tempo, met een kakofonie van geluiden en gebeurtenissen waarvoor je niet weg kunt vluchten. Vragen waar je niets mee kunt en waarop je geen antwoord weet of wilt geven. Aan de…

Ik ben enorm geschrokken en voelde mij zeer verontwaardigd door het bericht in de krant dat de veroorzaker van het dodelijke ongeluk in Zeeland al veel vaker grove verkeersovertredingen had begaan.
De gezinnen van de hoofdonderwijzer en van 3 jonge schoolkinderen kunnen dit verdriet nooit verstouwen.
Hij reed vaker met hoge snelheid en filmde zichzelf tijdens het rijden.
Mijn voorstel: hem adequaat straffen en hem zijn straf laten uitzitten in Litouwen, waar hij thuis hoort.